چکيد ه

  سابقه و هدف

  توزيع گروه‌های خونی اصلی ( ABO,Rh ) در مناطق مختلف جغرافيايی و با توجه به تفاوت‌های قومی و نژادی ، متفاوت می‌باشد لذا دسترسی به اطلاعات صحيح در اين زمينه در مديريت و تأمين خون کافی و سالم در مناطق مختلف جغرافيايی و شاخه‌های مختلف علوم پزشکی مثل پزشکی قانونی، انتخاب اهدا کننده مناسب و مديريت پيوند اعضا کاربرد دارد. در اين بررسی فراوانی گروه ‌ه ای خونی اصلی در مناطق مختلف جغرافيايی ايران در بين جمعيت اهدا کنندگان خون در سال 1380 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت و با بررسی ب ه‌ عمل آمده روی اهداکنندگان خون در سال 1361 مقايسه شد.

  مواد وروش‌ها

  مطالعه انجام شده توصيفی است. در اين مطالعه نمونه خون‌های اهدايی ب ه‌ دست آمده از اهداکنندگان از نظر گروه‌های خونی A, B,O, Rh(D) به دو روش سلولی (Cell typing) با استفاده از آنتی A ، آنتی B و آنتی D و نيز روش تعيين گروه سرمی (Back typing) تعيين گروه شدند و نتايج ب ه‌ دست آمده جهت ت أ ی ی د نها يی مقايسه شدند، سپس نتايج در بانک اطلاعاتی Excel مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.

  يافته‌ها

  نتايج بررسی ‌ ها نشان داد فراوانی گروه خونی O در بين جمعيت اهدا کنندگان در سال 1380 : 62/37% ، گروه خونی A 25/30% ، گروه خونی B 36/24% و گروه خونی AB 77/7% می‌باشد و از اين ميزان 92/89% Rh(D) مثبت و 08/10% آن Rh(D) منفی می‌باش ن د که در مقايسه با بررسی انجام شده روی جمعيت اهداکنندگان در سال 1361 شاهد افزايش 3/1% در فراوانی گروه‌های خونی O و B و کاهش 2%‌ در فراوانی گروه خونی A می‌باشيم .

  نتيجه‌گيری

  اين تغييرات در استان ‌ های مختلف متفاوت است ب ه‌ طوری که در استان‌ها ی ی مثل آذربايجان ‌ غربی، اصفهان، ايلام، چهارمحال و بختياری، خوزستان، فارس، کردستان، که گ يلويه و بويراحمد، مازندران، هرمزگان و يزد شاهد تغييراتی در فراوانی گروه ‌ های خونی بوده ‌ ايم که احتمالاً می ‌ توان آن را ناشی از عواملی مثل تغيير در تقسيم بندی‌های مرزی استان‌ها، مهاجرت از استان‌های محروم به سمت شهرهای بزرگ و مهاجرت‌های ناشی از جنگ تحميلی دانست.

  کلمات کليدی: گروه خونی، Rh ، ABO ، شيوع، ايران