چکيد ه

  سابقه و هدف

  ‌به دلايل مختلف عملکرد سيستم ايمنی بيماران مبتلا به تالاسمی دچار نقصان می‌باشد. لذا اين بيماران مستعد ابتلا به عفونت‌های راجعه هستند. يکی از اين عوامل نقص بيگانه‌خواری، جذب شيميايی و قدرت کشتن باکتری‌ها به‌وسيله نوتروفيل‌های آن‌ها است. با توجه به گزارش‌های متعدد در مورد کاهش عملکرد نوتروفيل‌ها، فعاليت بيگانه‌خواری و قدرت کشندگی آن‌ها را در بيماران مبتلا به تالاسمی ماژور بررسی نموديم.

  مواد وروش‌ها

  اين مطالعه به‌صورت توصيفی انجام شد. دراين مطالعه، نمونه خون از30 بيمار مبتلا به تالاسمی ماژور (16 فرد فاقد طحال و 14 فرد دارای طحال) که به‌صورت تصادفی نمونه‌برداری شده و30 فرد سالم فاقد سابقه فاميلی بيماری مورد ارزيابی قرار گرفتند. جهت بررسی آماری از آزمون t-student و X² استفاده شد.

  يافته‌ها

  يافته‌های ما نشان دادند که ارتباطی بين سن و جنس و اعمال نوتروفيل‌ها در اين بيماران وجود ندارد. اختلاف معنی‌دار بين بيگانه‌خواری (با اطمينان 90% و 1/0p< ) و قدرت کشندگی (با 0001/0p< ) بين گروه‌های بيمار و کنترل وجود دارد. ميانگين تعداد بلاستوسپورهای بلع شده در گروه بيمار (07/52 ± 93/261) و در گروه کنترل (9/48 ± 285) به‌ازای 100 نوتروفيل می‌باشد. اين اختلاف از نظر آماری معنی‌دار نمی‌باشد. درصد بلاستوسپورهای کشته شده توسط نوتروفيل‌ها به‌عنوان معيار آزمايش کشندگی درگروه بيمار (89/2 ± 6/21%) و درگروه کنترل (48/3 ± 53/24%) است.

  نتيجه گيری

  به علت فعاليت کمتر بيگانه‌خواری و قدرت کشندگی در بيماران نسبت به گروه کنترل، ممکن است نقص نسبی در اعمال نوتروفيل‌های ايمنی بيماران مطرح باشد.