چکيد ه

  سابقه و هدف

  ‌ويروس سايتومگال در افراد با نقص ايمنی و دريافت کنندگان خون و فرآورده‌های خونی و نيز در گيرندگان پيوند اعضا باعث عفونت شديد می‌گردد. عفونت قبلی و پنهان اين ويروس در بيماران با نقص ايمنی و دريافت کنندگان پيوند، فعال شده و بيماری شديد ايجاد می‌نمايد. عواملی که به‌عنوان فاکتور خطر در ايجاد عفونت اوليه ويروس سايتومگال نقش دارند شامل دريافت خون و فرآورده‌های خونی آلوده، دريافت عضو پيوندی از فرد آلوده، همودياليز و تعداد دفعات دياليز می‌باشد. به‌منظور بررسی وضعيت افراد تحت دياليز مزمن از نظر عفونت با ويروس سايتومگال مطالعه حاضر انجام پذيرفته است.

  مواد وروش‌ها

  اين تحقيق به‌صورت توصيفی و با استفاده از تکنيک مصاحبه و مشاهده انجام پذيرفت. تيتر آنتی‌بادی ( IgM و IgG ) به روش الايزا محاسبه شد. جذب نوری بالای 1/1 ISR ، مثبت و زير 9/0 ISR ، منفی درنظر گرفته شد. اعداد مابين اين دو به‌صورت equivocal درنظر گرفته شدند. پس از انتقال داده‌ها برای تعيين رابطه بين متغيرها آزمون کای‌دو (Chi-square) و درصورت لزوم آزمون دقيق فيشر (Fisher’s exact test) استفاده شد و با کمک ضريب همبستگی پيرسون، همبستگی بين متغيرها مورد بررسی قرار گرفت.

  يافته‌ها

  در اين تحقيق54 بيمار تحت همودياليز مزمن مورد بررسی قرار گرفتند که 29 نفر آن‌ها مرد و 25 نفر زن بودند. ميانگين سنی بيماران 16±3/53 سال و ميانگين طول مدت دياليز بيماران 4/69±7/81 ماه و ميانگين دفعات آن 4/0±8/2 بار در هفته بود. در زمان بررسی، 49 بيمار (91%) Anti-CMV IgG مثبت و 10 بيمار از نظر
Anti-CMV IgM مثبت بودند. بين طول مدت دياليز و ميزان آنتی‌بادی‌ها، همبستگی خطی معنی‌داری به‌دست نيامد. همبستگی بين تعداد دفعات دياليز و ميزان IgG ، معکوس و معنی‌دار بود ) 024/0 (p< (31/0-=r ).

  نتيجه گيری

  ارتباط بين سابقه دريافت خون و فرآورده‌های خونی با مثبت بودن Anti-CMV IgG لزوم بررسی فرآورده‌های خونی را از نظر عفونت سايتومگالوويروس برای بيماران دياليزی (به‌خصوص بيماران کانديدای پيوند کليه)، يادآوری می‌نمايد.