چکيد ه

  سابقه و هدف

  ‌ پاروويروس B19 عامل بيماری پنجم (Erythema infectiosum) در بچه‌ها می‌باشد. ويروس B19 فاقد غشای ليپيدی است و نسبت به بيشتر عوامل فيزيکوشيميايی مقاوم می‌باشد. در بيماران هموفيل که محصولات خونی دريافت می‌کنند، احتمال انتقال عفونت ويروس زياد است. اين مطالعه به‌منظور بررسی شيوع آنتی‌بادی IgG پاروويروس B19 در بيماران هموفيل انجام شده است.

  مواد وروش‌ها

  اين پژوهش به‌صورت مقطعی و توصيفی ا نجام شد . جهت بررسی شيوع آنتی‌بادی IgG عليه پاروويروس B19 در بيماران هموفيل A يا B يا بيماران فون‌‌ويل براند، 180 بيمار هموفيل به‌روش الايزا آزمايش شدند. نتايج به‌دست آمده با 400 نمونه کنترل (اهداکننده خون مذکر و بچه‌های مذکر) که از نظر سنی با بيماران سازگار بودند، مقايسه گرديدند. اطلاعات جمع‌آوری شده به‌وسيله نرم‌افزار آماری 10/10 SPSS و آزمون آماری کای‌دو
(Chi-square) تجزيه و تحليل شدند.

  يافته‌ها

  شيوع آنتی‌بادی IgG در بيماران هموفيل 74% و در گروه کنترل 5/56% بود(001/0p< ). بيماران هموفيل که جهت درمان، داروهايی مثل فاکتور هشت متراکم، پلاسمای تازه منجمدشده يارسوب کرايو استفاده می‌نمودند، (باتوجه به‌اين‌که محصول قبلاً باروش Solvent/Detergent يا با روش پاستوريزاسيون، ويروس‌زدايی شده) هيچ اختلافی از نظر شيوع آنتی‌بادی نشان ندادند.

  نتيجه گيری

  مشاهدات نشان می‌دهد که پاروويروس B19 می‌تواند از طريق محصولات خون متناوباً انتقال يابد. بنابراين روش‌های ويروس‌زدايی موجود قادر نيستند مانع از انتقال عفونت B19 شوند.