چکيد ه

  سابقه و هدف

  بيماران تالاسمی ماژور به‌علت دريافت طولانی مدت خون، در معرض آلودگی به هپاتيت‌های ويروسی مخصوصاً B و C قرار دارند و امروز يکی از مهم‌ترين مسائل بهداشتی اين بيماران کنترل آلودگی به اين ويروس‌هاست. دراين مطالعه برآن شديم که شيوع هپاتيت‌های B و C و عوامل خطرساز آن را درگروهی از بيماران تالاسمی ماژور بررسی کنيم.

  مواد وروش‌ها

  مطالعه به‌صورت توصيفی بر روی 364 بيمار تالاسمی ماژور در شهرستان زاهدان انجام شد. ابتدا تمام بيماران مورد پيگيری قرار گرفتند و پرسشنامه‌ای شامل اطلاعات دموگرافيک از جمله سن، جنس، قوميت، تعداد دفعات تزريق خون در سال، سن تشخيص بيماری، سابقه واکسيناسيون و... تکميل شد. سپس نمونه خون بيماران، تحت بررسی مارکرهای سرمی Anti-HBc ، HBsAg ، Anti-HCV ، Anti-HBs به روش اليزا قرار گرفت و نتايج اليزا مثبت HBsAg و Anti-HCV به ترتيب توسط تست نوتراليزيشن و RIBA مورد تأييد قرار گرفت. نتايج توسط نرم‌افزار SPSS 10/10 بررسی شد و از آماره Chi-square برای آناليز آماری استفاده شد.

  يافته ها

  364 بيمار تالاسمی مورد بررسی قرار گرفتند که 206 نفر (6/56%) مذکر و 158 نفر (4/43%) مؤنث بودند. ميانگين سنی بيماران 17/5 ± 7/9 سال بود که 205 نفر (3/56%) آنها بلوچ بودند. از اين تعداد 1 نفر HBsAg مثبت و 49 نفر Anti-HCV مثبت بودند. در نتيجه شيوع HBsAg مثبت 3/0% و شيوع Anti-HCV مثبت 5/13% بود. 321 نفر (2/88%) Anti-HBs مثبت و 88 نفر (2/24%) Anti-HBc مثبت بودند. در بررسی آماری انجام شده بين سن بيماران و Anti-HCV مثبت اختلاف آماری معنی‌داری وجود داشت به‌طوری‌که با افزايش سن، Anti-HCV مثبت افزايش می‌يافت (P<0.005) . هم‌چنين بين تعداد دفعات تزريق خون در سال و Anti-HCV مثبت نيز اختلاف آماری معنی‌داری وجود داشت، به‌طوری‌که افرادی که بيشتر يا مساوی 20 بار در سال خون دريافت کرده بودند، 3/33% Anti-HCV مثبت بودند درحالی‌که در سايرگروه‌ها اين ميزان کمتر از 15% گزارش شد (P=0.006) .

  نتيجه گيری

  با ارزيابی اين مطالعه به اين نتيجه می‌رسيم که شيوع هپاتيت C در بيماران تالاسمی ماژور بسيار بالاست اما به‌نظر می‌رسد طرح غربالگری اهداکنندگان به‌طور مؤثری می‌تواند شيوع و بروز عفونت را کاهش دهد .

  کلمات کليدی: تالاسم ی ماژور، هپاتيت B ، هپاتيت C