چکيد ه

  سابقه و هدف

  مالاريا پس از هپاتيت ويروسی و ايدز يکی از عوارض شايع ناشی از انتقال خون درمناطق مالارياخيز است. پيشگيری از مالاريای ناشی از انتقال خون بستگی به غربالگری اهداکنندگان خون وحذف نمونه‌های آلوده دارد. به‌منظور غربالگری نمونه‌های خون از روش‌های انگل‌شناسی، سرولوژی ومولکولی استفاده شده است.

  مواد و روش‌ها

  مطالعه انجام شده از نوع تحليلی بود. در اين مطالعه از120 اهداکننده خون شهرستان ايرانشهر دراستان سيستان وبلوچستان خون‌گيری به‌عمل آمد. نمونه‌ها از نظر آزمايش گسترش‌های نازک و ضخيم خون محيطی، آزمايش ايمونوفلوئورسانس غيرمستقيم و تکنيک PCR مورد بررسی قرار گرفتند.

  يافته‌ها

 

1   320

1   20

نتايج آزمايش ميکروسکوپی گسترش نازک و ضخيم خون محيطی از نظر وجود انگل مالاريا در تمام موارد منفی بود. آزمايش IFA با استفاده از آنتی‌ژن پلاسموديوم ويواکس در 38 نفر و با آنتی‌ژن پلاسموديوم فالسيپاروم در 6 نفر از اهداکنندگان، عيار ± تا آنتی‌بادی را نشان داد (17 نفر از گروه اول و 4 نفر از گروه دوم، سابقه ابتلا به مالاريا در گذشته داشتند). آزمايش PCR با استفاده از روش سيليکا در تخليص DNA و آغازگرهای اختصاصی پلاسموديوم‌های ويواکس و فالسيپاروم و ميزان حساسيت 2 تا3 انگل در هر ميکروليتر خون برای همه افراد مورد مطالعه نتيجه منفی داشت .

  نتيجه گيری

  طبق گزارش‌های موجود، آزمايش ميکروسکوپی گسترش‌های خون، علی‌رغم سادگی و ارزان بودن، پرزحمت و وقت‌گير است و برای شناسايی و يافتن مقادير کم انگل در اهداکنندگان بی‌علامت خون و غربالگری گروه بزرگی ازاين افراد، روشی غيرحساس می‌باشد ، آزمايش IFA نيز حضور واقعی عفونت را هميشه نشان نمی‌دهد . ثابت شده است که روش‌های مولکولی و از جمله PCR حساس‌تر و اختصاصی‌تر از آزمايش‌های قراردادی ميکروسکوپی بوده و مزيت بزرگ آن‌ها قابليت شناسايی عفونت در بيماران با ميزان پايين انگل می‌باشد. در اين بررسی شايد به‌علت کم بودن تعداد افراد تحت مطالعه و يا محدود بودن طول دوره بررسی با روش PCR ، مورد مثبتی مشاهده نشده و يا احتمال دارد، ميزان انگل در افراد بررسی شده از2 تا3 انگل درهر ميکروليتر خون کم‌تربوده باشد.

  کلمات کليدی: مالاريا، انتقال خون، PCR ، IFA ، اهداکنندگان

چکيده

سابقه و هدف

مالاريا پس از هپاتيت ويروسی و ايدز يکی از عوارض شايع ناشی از انتقال خون درمناطق مالارياخيز است. پيشگيری از مالاريای ناشی از انتقال خون بستگی به غربالگری اهداکنندگان خون وحذف نمونه‌های آلوده دارد. به‌منظور غربالگری نمونه‌های خون از روش‌های انگل‌شناسی، سرولوژی ومولکولی استفاده شده است.

 مواد و روش‌ها

مطالعه انجام شده از نوع تحليلی بود. در اين مطالعه از120 اهداکننده خون شهرستان ايرانشهر دراستان سيستان وبلوچستان خون‌گيری به‌عمل آمد. نمونه‌ها از نظر آزمايش گسترش‌های نازک و ضخيم خون محيطی، آزمايش ايمونوفلوئورسانس غيرمستقيم و تکنيک PCR مورد بررسی قرار گرفتند.

يافته‌ها

1 320

1 20

نتايج آزمايش ميکروسکوپی گسترش نازک و ضخيم خون محيطی از نظر وجود انگل مالاريا در تمام موارد منفی بود. آزمايش IFA با استفاده از آنتی‌ژن پلاسموديوم ويواکس در 38 نفر و با آنتی‌ژن پلاسموديوم فالسيپاروم در 6 نفر از اهداکنندگان، عيار       ± تا        آنتی‌بادی را نشان داد (17 نفر از گروه اول و 4 نفر از گروه دوم، سابقه ابتلا به مالاريا در گذشته داشتند). آزمايش PCR با استفاده از روش سيليکا در تخليص DNA و آغازگرهای اختصاصی پلاسموديوم‌های ويواکس و فالسيپاروم و ميزان حساسيت 2 تا3 انگل در هر ميکروليتر خون برای همه افراد مورد مطالعه نتيجه منفی داشت.

نتيجه گيری

طبق گزارش‌های موجود، آزمايش ميکروسکوپی گسترش‌های خون، علی‌رغم سادگی و ارزان بودن، پرزحمت و وقت‌گير است و برای شناسايی و يافتن مقادير کم انگل در اهداکنندگان بی‌علامت خون و غربالگری گروه بزرگی ازاين افراد، روشی غيرحساس می‌باشد، آزمايش IFA نيز حضور واقعی عفونت را هميشه نشان نمی‌دهد. ثابت شده است که روش‌های مولکولی و از جمله PCR حساس‌تر و اختصاصی‌تر از آزمايش‌های قراردادی ميکروسکوپی بوده و مزيت بزرگ آن‌ها قابليت شناسايی عفونت در بيماران با ميزان پايين انگل می‌باشد. در اين بررسی شايد به‌علت کم بودن تعداد افراد تحت مطالعه و يا محدود بودن طول دوره بررسی با روش PCR، مورد مثبتی مشاهده نشده و يا احتمال دارد، ميزان انگل در افراد بررسی شده از2 تا3 انگل درهر ميکروليتر خون کم‌تربوده باشد.

کلمات کليدی:  مالاريا، انتقال خون، PCR، IFA، اهداکنندگان