چکيد ه

  سابقه و هدف

  ‌کودکان مبتلا به تالاسمی ماژور به‌دليل نياز به دريافت مکرر خون در معرض اکتساب عفونت‌های ويروسی قابل انتقال از راه خون می‌باشند. از اين ويروس‌ها، هپاتيت B و C از اهميت ويژه‌ای برخوردار هستند. در اين مطالعه شيوع هپاتيت B و C و HIV و عوامل خطرساز آن‌ها در بيماران تالاسمی ماژور استان آذربايجان‌شرقی بررسی شده است.

  مواد و روش‌ها

  مطالعه انجام شده توصيفی بوده و 84 بيمار تالاسمی که در بيمارستان کودکان تبريز خون دريافت می‌کردند تحت بررسی قرار گرفتند. اطلاعات به‌صورت پرسشنامه‌ای و مراجعه به پرونده بيماران جمع‌آوری شد وسپس نمونه خون بيماران ازلحاظ مارکرهای سرمی HCVAb ، HIVAb ، HBsAg ، HBsAb ، Anti-HBc و فريتين به‌روش اليزا مورد بررسی قرارگرفت ونتايج مثبت Anti-HCV با روش RIBA تأييد گرديد. سپس با کمک آزمون‌های (t-test) t ، کای‌دو (Chi-square) و دقيق فيشر (Fisher’s exact test) بررسی‌های آماری انجام شد.

  يافته‌ها

  در8 4 بيمار مورد بررسی، هيچ مورد HBsAg مثبت و HIVAb مثبت يافت نشد. در 6 بيمار (1/7%)، HCVAb بعد از آزمايش تأييدی مثبت بود. پراکندگی جنسيت و ميانگين فريتين در دو گروه بيماران HCVAb مثبت و HCVAb منفی اختلاف معنی‌داری نداشت ولی ميانگين سن بيماران، تعداد موارد تزريق خون و ميانگين مدت زمان تزريق خون در گروه بيماران HCVAb مثبت به‌طور معنی‌داری بيشتر از گروه HCVAb منفی بود (001/0 p< ). همچنين شيوع HCV در بيمارانی که بعد از انجام طرح غربالگری اهداکنندگان خون، شروع به دريافت خون کرده بودند به‌طور معنی‌داری پايين‌تر بود، به‌طوری‌که هيچ‌کدام از بيماران در اين گروه آلوده نبودند.

  نتيجه گيری

  هپاتيت C در بيماران تالاسمی استان آذربايجان‌شرقی نسبت به برخی مطالعات انجام شده در سطح کشور و نيز آمار مختلف جهانی شيوع پايين‌تری دارد و تمام موارد مثبت در اين مطالعه به قبل از اجرای غربالگری اهداکنندگان از نظر HCVAb مربوط می‌باشد.

  کلمات کليدی: تالاسمی ماژور، هپاتيت B ، هپاتيت C