چکيد ه

  سابقه و هدف

  ‌ويروس سايتومگال انسانی يک ويروس DNA دار با اندازه تقريبي200 نانومتر متعلق به‌خانواده هرپس ويروس‌ها می‌باشد. عفونت با CMV در بيماران دچار نقص ايمنی، دريافت‌کنندگان پيوند، بيماران مبتلا به ايدز، بيماران تحت درمان با عوامل سرکوب‌کننده ايمنی و جنين درحال رشد می‌تواند منجربه بيماری لوکاليزه يا منتشر شود. بيماران درمعرض خطر هردو عفونت اوليه و فعاليت مجدد عفونت نهفته می‌باشند. CMV ازطريق خون يا عضو پيوندی قابل انتقال است. با اندازه‌گيری آنتی‌بادی‌های ( IgG ، IgM ) CMV وبررسی CMV Ag در خون بيماران، عفونت اوليه يا عود عفونت را می‌توان تشخيص داد.

  مواد و روش‌ها

  اين مطالعه توصيفی بر روي62 بيمار دريافت‌کننده کليه شامل 26 فرد مؤنث (9/41%) و 36 فرد مذکر (1/58%) در محدوده سنی 2 تا 58 سال (با ميانگين سنی 15 ± 34) با نمونه‌گيری آسان انجام شد. جهت بررسی شيوع آنتی‌بادی‌ها وآنتی‌ژن ويروس از دو روش اليزا و ايمونوفلورسانس و ازآزمون آماری مجذورکای (Chi-square) استفاده شد.

  يافته‌ها

  نتايج ما نشان دادند که همه بيماران ازنظر CMV IgG مثبت و از نظر حضور CMV IgM ، 10 نفر از آنان (1/16%) مثبت، 7 نفر (4/11%) مشکوک و مابقی منفی بودند. همچنين 23 نفر از دريافت کنندگان کليه (1/37%) CMV Ag مثبت بودند. در بررسی آماری، همبستگی معنی‌داری بين آنتی‌بادی‌های ضد CMV و CMV آنتی‌ژنميا مشاهده نگرديد.

  نتيجه گيری

  علی‌رغم حضور آنتی‌بادی‌های IgG و IgM ضد CMV ، آنتی‌ژن ويروس در تعدادی از بيماران مشاهده می‌گردد و به‌نظر می‌رسد که ارتباط خوبی بين آنتی‌بادی‌ها و رديابی آنتی‌ژن در عفونت حاد وجود ندارد.