چکيد ه

  سابقه و هدف

  شيوع HGV و GBV-C در اهداکنندگان خون درکشورهای توسعه يافته برمبنای تشخيص HGV RNA و يا تجسس Anti-E2 به ترتيب بين 1% تا 5% و 3% تا 14% می‌باشد.

  هدف از اين مطالعه بررسی سرواپيدميولوژيک ويروس هپاتيت (HGV) G در اهداکنندگان خون، بيماران همودياليز، هموفيل و بتاتالاسمی ماژور دارای سابقه بيماری کبدی در تهران بود.

  مواد و روش‌‌ها

  در اين تحقيق که به روش توصيفی انجام شد، نمونه خون از 330 اهداکننده داوطلب، 44 بيمار همودياليز، 1 6 بيمار هموفيل و 40 بيمار بتاتالاسمی ماژور دارای سابقه بيماری کبدی و HCV يا HBV مثبت، از نظر وضعيت سرواپيدميولوژيک ويروس هپاتيت G وسنجش ميزان درمعرض قرارگيری با اين ويروس (HGV) به روش اليزا مورد آزمايش قرار گرفت. جهت تجزيه و تحليل نتايج از آزمون‌های کای‌دو (Chi-square) و دقيق فيشر
(Fisher exact test) و برنامه آماری 5/11 SPSS استفاده شد.

  يافته‌‌‌ها

  يافته‌ها نشان دادند که 1 4 نفر (2/ 4 %) از 330 اهداکننده داوطلب خون، 10 نفر (7/22%) از 44 بيمار همودياليزی، 5 نفر (3/31%) از 16 بيمار هموفيلی و 10 نفر (25%) از 40 بيمار بتاتالاسمی ماژور از نظر
HGV Anti-E2 مثبت بودند که می‌تواند نشان‌دهنده انتقال اين ويروس از طريق خون باشد. 10 نفر از بيماران همودياليز و 4 نفر از بيماران هموفيل و 9 نفر از بيماران بتاتالاسمی ماژور دارای نتايج مثبت هم‌زمان
Anti-HGV و Anti-HCV بودند. همچنين1 نفر از بيماران همودياليز و 1 نفر از بيماران هموفيل و 1 نفر از بيماران بتاتالاسمی ماژور تحت مطالعه دارای نتايج مثبت همزمان Anti-HGV و HBs Ag بودند.

  نتيجه گيری

  بيماران دريافت کننده مکرر فرآورده‌های سلولی و پلاسمايی خون از جمله همودياليز، هموفيل و بتاتالاسمی ماژور شيوع بالايی از HGV را نشان داده‌اند و به نظر می‌رسد که اين ويروس می‌تواند از راه خون و فرآورده‌های خونی منتقل شود. آلودگی مشترک HGV و HCV در گروه‌های پرخطر تحت مطالعه نشان دهنده فاکتورهای خطر و راه‌های انتقال مشترک برای اين دو ويروس می‌باشد.

  کلمات کليدی: HGV ، اهداکنندگان خون، همودياليز، هموفيل ، بتا تالاسمی