چکيده

  سابقه و هدف

  ويروس هپاتيت (HCV)C يکی از علل شايع هپاتيت ويروسی در بيماران همودياليزی و دريافت‌کنندگان پيوند کليه می‌باشد. به طور متوسط ، 20% بيماران همودياليزی ، مبتلا به هپاتيت C هستند که البته اين آمار در مناطق مختلف دنيا متفاوت است. هدف از انجام اين مطالعه بررسی شيوع و عوامل خطر ابتلا به هپاتيت C در بيماران همودياليزی شهر قزوين می باشد.

  مواد و روش ها

  اين مطالعه به روش توصيفی ـ مقطعی انجام گرفت. نمونه گيری به صورت سرشماری انجام شد و تعداد 89 نفر از بيماران همودياليزی شهر قزوين در سال 1383 وارد مطالعه شدند. عوامل احتمالی خطر برای هر بيمار بررسی شد. سپس اين افراد از نظر وجود آنتی بادی عليه ويروس هپاتيت ( Anti - HCV Ab ) C در خون با روش اليزای نسل سوم و ريبا ( RIBA ) بررسی شدند. در آناليز تک متغيره از آزمون‌های (t-test)t ، کای دو (Chi-square) و دقيق فيشر (Fisher's exact test) استفاده شد.

  يافته ها

  در مجموع 45 نفر (6/50%) زن و 44 نفر (4/49%) مرد بودند. ميانگين سنی بيماران 97/50 سال (94/14= SD ) بود. نتيجه آزمون آنتی‌بادی ضد HCV به روش اليزا در 9 نفر (3/10%) مثبت بود که بعد از بررسی مجدد با آزمون ريبا در نهايت آنتی‌بادی ضد HCV در 6 نفر (4/6%) مثبت گزارش شد. در بين عوامل خطر ، مجرد بودن ، زمان اولين ترانسفوزيون (قبل از سال 1375) ، تعداد دفعات ترانسفوزيون (بالای 20 بار) و طول مدت همودياليز ارتباط معنی داری با ابتلا به هپاتيت C داشتند(به ترتيب 002/0= p ، 003/0= p ، 032/ 0= p ، 00/0= p ).

  نتيجه گيری

  بر اساس يافته‌های مطالعه حاضر، شيوع هپاتيت C در بيماران همودياليزی شهر قزوين 4/6% می باشد. علی رغم کاهش اين ميزان در مقايسه با ميزان آلودگی 9/23% در سال 1380 ، با توجه به تأثير محدود و ميزان بالای عوارض جانبی داروهای موجود ، پيشگيری از ابتلا به اين بيماری با در نظر گرفتن عوامل خطر ضروری به نظر می‌رسد.