چکيد ه

  سابقه و هدف

  عفونت‌های منتقله از راه خون، همواره به‌عنوان يکی از مشکلات مصرف خون و فرآورده‌های خونی مطرح بوده‌اند، در اين مطالعه شيوع ويروس‌های هپاتيت B ، C و ايدز و عوامل مرتبط با آن در بين اهداکنندگان مستمر و غير مستمر پايگاه اراک طی 6 ماه اول سال 1383 بررسی شده‌است.

  مواد وروش‌ها

  مطالعه با طراحی داده‌های موجود به‌صورت سرشماری 11615 اهداکننده پايگاه اراک انجام شد. اطلاعات مورد نياز با مراجعه به پرونده اهداکنندگان جمع‌آوری شد. نمونه‌های به‌دست‌آمده به تفکيک مستمر و غير مستمر بودن بر حسب خصوصيات دموگرافيک بررسی و نتايج حاصل بر اساس آزمون کای‌دو (Chi-quare) و دقيق فيشر (Fisher's exact test) و رگرسيون لجستيک با استفاده از نرم‌افزار SPSS تجزيه و تحليل آماری شدند.

  يافته‌ها

  40% از کل اهداکنندگان مستمر و 60% غير مستمر بودند. طبق آزمايش‌های تاييدی، شيوع HBV ، HCV و HIV در کل اهداکنندگان 68/0%، 2/0% و 0% بود. در اهداکنندگان مستمر اين مقادير 1/0%، 02/0%، 0% و در اهداکنندگان غير مستمر 05/1%، 45/0% و 0% به دست‌آمد. 4/1% از کل خون‌های اهدايی به دليل مثبت شدن يکی از آزمايش‌های غربالگری اليزا از چرخه توزيع خارج شدند که اين ميزان در اهداکنندگان غير مستمر 11 برابر مستمرها بود. در اين مطالعه عفونت‌های ويروسی در اهداکنندگان غير مستمر شيوع بيشتری داشت (0001/0 p< ). اين عفونت‌ها به روش آزمايش‌های تاييدی در اهداکنندگان مستمر، در واحد سيار شيوع بيشتری داشت (001/0 p< ). در اهداکنندگان غير مستمر فقط در افرادی که تحصيلات کارشناسی و بيشتر داشتند شيوع عفونت‌ها کمتر بود(05/0 p< ).

  نتيجه گيری

  شيوع عفونت‌های ويروسی در اهداکنندگان مستمر بسيار کمتر از اهداکنندگان غير مستمر است. آموزش صحيح اهداکنندگان از نظر بيماری‌های ويروسی و شرايط اهدای خون و تفهيم رفتار اهدای خون در جهت تشويق به اهدای مستمر ، راه حل کاهش آلودگی‌های ويروسی می‌باشد.