[صفحه اصلي ]    
فصلنامه پژوهشي خون awt-yekta Sci J Blood Transfus Organ
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: آرشيو مقالات :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: جلد 3, شماره 1 - ( بهار 1385 ) ::
برگشت به فهرست نشريات جلد 3 شماره 1 صفحات 29-36
XML بررسی اثر آنتی‌بادی‌های منوکلونال ضد پلاسمينوژن انسانی A5E10 ,A4D10 و A3B2 بر سيستم فيبرينوليز Print

[English Abstract]
نويسندگان: علی ملکی *، دکتر منوچهر ميرشاهی و دکتر علی‌اکبر پورفتح‌اله
* - صندوق پستی: 111-14155
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
چکيده مقاله:
چکيده

  سابقه و هدف

  اصلی‌ترين ترکيب سيستم فيبرينوليز، پيش‌آنزيم پلاسمينوژن می‌باشد که توسط فعال‌کننده‌های مختلفی به فرم فعال خود يعنی آنزيم پلاسمين تبديل شده و نقش حياتی خود را که همانا ليز لخته‌های فيبرينی است ايفا می‌کند. نخستين آنتی‌بادی منوکلونال ضد پلاسمينوژن انسانی در سال 1982 توسط پلوپليس تهيه و اثر آن مطالعه شد. از آن ‌زمان‌ تاکنون ‌محققين ‌متعددی‌ در نقاط‌ مختلف‌ دنيا ‌به ‌تهيه ‌و مطالعه‌ آنتی‌بادی‌های ‌ضد پلاسمينوژن همت‌گماشته‌اند که‌ حاصل‌ تحقيقات‌آن‌ها قابل‌ توجه ‌بوده ‌و زوايای‌ تاريکی ‌از دانش‌ ما را در مورد ساختمان ‌و مکانيسم ‌فعال‌شدن پلاسمينوژن، ‌وضعيت‌ فيزيولوژيک ‌فيبرينوليزو غيره روشن ساخته‌اند. در اين تحقيق، اثرات احتمالی سه آنتی‌بادی منوکلونال ضد پلاسمينوژن انسانی A4D10, A5E10 و A3B2 بر سيستم فيبرينوليز و مکانيسم احتمالی اثر آن مورد مطالعه قرار گرفت.

  مواد و روش‌ها

  پس از طی مراحلی نظير کشت سلول‌های هيبريدومای توليد کننده آنتی‌بادی، تزريق اين سلول‌ها به صفاق موش، تهيه آسيت و تخليص آنتی‌بادی‌ها از آن، با روش‌های مختلفی از جمله ارزيابی چشمی ليز لخته پلاسمايی در حضور آنتی‌بادی‌ها، اندازه‌گيری کمی قطعات DD/E به روش آزمون D ـ دايمر، ارزيابی به روش اليزا با استفاده از سوبسترای سنتتيک S-2251 و غيره اثر اين آنتی‌بادی‌ها بررسی شد.

  يافته‌ها

  مشاهدات اوليه با استفاده از پلاسمای پولد انسانی نشان داد که دو آنتی‌بادی A5E10 و A4D10 در حضور فعال‌کننده‌های پلاسمينوژن t-PA ، u-PA و SK ، فعاليت سيستم فيبرينوليز را افزايش می‌دهند در حالی‌که آنتی‌بادی A3B2 در حضور اين فعال‌کنند‌ه‌ها تأثيری بر سرعت فيبرينوليز ندارد. براساس نتايج به‌دست آمده از اندازه‌گيری کمی قطعات DD/E به روش آزمون D ـ دايمر، اثر افزايشی آنتی‌بادی‌های A4D10 و A5E10 به‌صورت وابسته به دوز است. در آزمون ديگری که توسط سوبسترای سنتتيک S-2251 انجام گرفت مشخص شد که فعال شدن پلاسمينوژن در حضور اوروکيناز و در نتيجه شکسته شدن اين سوبسترا در حضور آنتی‌بادی‌های A5E10 و A4D10 افزايش می‌يابد. به علاوه بی‌اثر بودن آنتی‌بادی A3B2 بر فعال شدن پلاسمينوژن در اين آزمون نيز تأييد شد.

  نتيجه‌گيری

  احتمالا آنتی‌بادی‌های A4D10 و A5E10 با باز کردن فرم ساختاری پلاسمينوژن، فعال شدن آن‌ را در مقابل فعال‌کننده‌های پلاسمينوژن تسهيل می‌کنند.

  کلمات کليدی: فيبرينوليز، پلاسمينوژن، آنتی‌بادی منوکلونال، فعال‌کننده‌های پلاسمينوژن

واژه‌هاي كليديفيبرينوليز، پلاسمينوژن، آنتی‌بادی منوکلونال، فعال‌کننده‌های پلاسمينوژن،
متن كامل [PDF 286 kb]
نحوه استناد به مقاله
Download citation data for: BibTeX | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks |  
Send citation data to: CiteULike | RefWorks |
Maleki A, Mirshahi M, Pourfathollah A.A, Evaluation of the effect of antihuman plasminogen monoclonal antibodies of A4D10, A5E10 and A3B2 on the activation of fibrinolytic system Sci J Blood Transfus Organ, 2006; 3 (1) :29-36
URL http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-63&slc_lang=fa&sid=1
علی ملکی ، دکتر منوچهر ميرشاهی ، دکتر علی‌اکبر پورفتح‌اله ، بررسی اثر آنتی‌بادی‌های منوکلونال ضد پلاسمينوژن انسانی A5E10 ,A4D10 و A3B2 بر سيستم فيبرينوليز فصلنامه پژوهشي خون، 1385; 3 (1) :29-36
ارسال پيام به نويسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

كد امنيتي را در كادر بنويسيد >
 
برگشت به فهرست نشريات جلد 3, شماره 1 - ( بهار 1385 )
فصلنامه پژوهشي خون Sci J Blood Transfus Organ
The Scientific Journal of Iranian Blood Transfusion Organization - Copyright 2006 by IBTO
Static site map - Persian site map - English site map - Created in 0.087 seconds with 589 queries by AWT YEKTAWEB 2.0.6.5