چکيد ه

  سابقه و هدف

  بازآرايی قطعات ژنی درمسيرتکاملی لنفوسيت‌های B و T ، تنوع زيادی درمولکول‌های گيرنده لنفوسيتT (TCR ) ايجاد می‌کند. درلوسمی‌های لنفوئيد ازنوع ALL ، B-precursor علی‌رغم انتظار بازآرايی رده متقاطع در ژن‌های TCR ايجاد می‌گردد. هدف از مطالعه حاضر بررسی الگوی بازآرايی ژن‌های TCR (دلتاوگاما) در لوسمی لنفوبلاستی حاد (ALL ) کودکان از نوع پيش سازهای B توسط واکنش زنجيره پليمراز می‌باشد.

  مواد و روش‌‌ها

  درمطالعه آينده‌نگرحاضر، 183 کودک باتشخيص اوليه لوسمی‌حاد، قبل ‌ازشروع درمان موردبررسی قرارگرفتند. پس از ارزيابی مورفولوژی و ايمونوفنوتيپ، تنها 1 4 0 بيمار با تشخيص B-precursor ALL برای مطالعه انتخاب شدند . سلول‌های تک هسته‌ای که بلاست‌ها را نيز شامل می‌شدند، با گراديان غلظتی جدا شدند. پس از استخراج DNA ، آزمايش PCR ب ه منظور تکثير منطقه بسيار متغير TCR-δ (Dδ2-Dδ3, Vδ2-Dδ3) و TCR-γ ( V γ I ، V γ II ، V γ ) با استفاده از پرايمرهای مشترک انجام شد. محصولات PCR پس از تجزيه هترودوپلکس والکتروفورز برروی ژل پلی‌آکريل ‌ اميد و رنگ‌آميزی نقره مورد بررسی قرار گرفته وپس از تعيين توالی جهت تأييد با توالی‌های مشابه در بانک ژنی مقايسه شد . آناليز آماری با آزمون‌های t ، Mann whitney ، دقيق فيشر و کای‌دو (Chi-square) انجام شد.

  يافته‌‌‌ها

  بازآرايی کلونال TCR- γ شامل V γ I / V γ II و V γ به ترتيب در9/ 64 % و3/ 79% از بيماران وجود داشت (بای کلونال : 5 %). بازآرايی V γ II شايع‌ترين نوع (8/ 46 %) بود. 47 (2/ 45 %) و 11 ( 6 / 1 6 %) نفر از بيماران به ترتيب دارای بازآرايی Vδ2-Dδ3 (7/27% بای ‌ کلونال، 3/ 4 % اليگوکلونال) و Dδ2-Dδ3 (يک بيمار با الگوی بای‌کلونال) بودند.

  نتيجه گيری

  الگوی کلونال ژن IgH و TCR-δ (Dδ2-Dδ3 ,Vδ2-Dδ3) مشابه جوامع ديگر بود.فراوانی بازآرايی TCR-γ
V γ II) و (V γ I قدری بيش از گزارش‌های قبلی بوده و بر خلاف بقيه گزارش‌ها به استثناء گزارشی از برزيل، V γ II شايع‌ترين بازآرايی را داشت.هيچ ارتباط معنی داری بين انواع مختلف بازآرايی و متغيرهای کمی وجود نداشت و تنها نکته جالب، کاهش بروز Vδ2-Dδ3 با افزايش سن (بيشتراز 2 سال) بود. با توجه به نتايج حاصل می‌توان از اين شاخص‌ها در تشخيص کلوناليتی و ارزيابی حداقل بيماری باقی‌مانده استفاده کرد.