fa شيوع هپاتيت B، C و HIV بر حسب خصوصيات دموگرافيک آن‌ها در اهداکنندگان خون شيراز از سال 1381 تا 1385 Prevalence of major transfusion transmitted viral infections (HCV, HBV, HIV) in Shiraz blood donors from 2000 to 2005 عمومى General پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف بررسی روند شيوع بيماری‌های عفونی منتقله از راه خون به منظور بررسی سلامت خون، کارآيی روش‌های غربالگری اهداکنندگان و تخمين خطر باقيمانده انتقال عفونت از طريق خون و فرآورده‌های خونی ضروری است. هدف از اين مطالعه بررسی ميزان شيوع هپاتيت B ، C و HIV در اهداکنندگان شيراز بود. مواد وروش‌ها اين مطالعه يک مطالعه مقطعی گذشته‌نگر بود که با بررسی اطلاعات اهداکنندگانی که به سازمان انتقال خون شيراز بين سال‌های 1381 تا آخر سال 1385 مراجعه کرده بودند انجام شد. سپس وضعيت دموگرافيک و شيوع هپاتيت B ، هپاتيت C و HIV در جمعيت اهداکنندگان طی اين سال‌ها بررسی شد. نتايج توسط آزمون کای‌دو و نرم‌افزار SPSS تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها بين سال‌های 1381 تا 1385، 507531 اهداکننده، خون خود را اهدا نموده بودند. شيوع HIV بين سال‌های 1381 تا 1385 به ترتيب 19 درصد هزار، 8 درصد هزار،7 درصد هزار و 9 درصد هزار ، شيوع هپاتيت B 7/5 در هزار، 2/5 در هزار، 3/5 در هزار و 5/3 در هزار و هپاتيت C 9/1 در هزار، 3/1 در هزار، 9/0 در هزار و 6/1 در هزار بود. شيوع HIV در سال 1381 بيشتر بوده که به تدريج کاهش يافته بود. شيوع HCV بين سال‌های 1381 تا 1385 تغيير خاصی نکرده و شيوع هپاتيت B در سال 1384 کمتر بود. شيوع هپاتيت B ، هپاتيت C و HIV در اهداکنندگان بار اول، مرد و متاهل بيشتر بود. شيوع هپاتيت B ، هپاتيت C و HIV ارتباطی به سن اهداکنندگان نداشت. نتيجه گيری به طور کلی به نظر می‌رسد شيوع ويروس‌های قابل انتقال از طريق خون در طی 4 سال در اهداکنندگان خون افزايش نيافته که نشان‌دهنده مؤثر بودن روش‌های غربالگری و انتخاب صحيح اهداکنندگان و يا شيوع کمتر اين عفونت‌ها در اهداکنندگان خون باشد. پايين‌تر بودن شيوع ويروس‌های قابل انتقال از طريق خون در اهداکنندگان مستمر نشانه نقش اهداکنندگان مستمر در تامين خون سالم و کافی می‌باشد. کلمات کليدی : اهداکننده خون، HIV ، هپاتيت C ، هپاتيت B ، شيوع AbstractBackground and ObjectivesEvaluation of the prevalence trend of blood transfusion-transmitted infections is essential in monitoring blood supply safety, determining effectiveness of donor screening, and estimating residual risk of blood transfusion-transmitted infections. Materials and MethodsIn this cross-sectional survey, data from blood donors who referred to <place w:st="on"><placename w:st="on">Shiraz</placename> <placename w:st="on">Blood</placename> <placename w:st="on">Transfusion</placename> <placetype w:st="on">Center</placetype></place> from 2000 till the end of 2005 were collected. Then, we reviewed the number of HBs cases detected by ELISA test, HIV by Western Blot test, and HCV by ELISA. Then, the demographic status, the incidence of hepatitis B, hepatitis C, and HIV in the population of blood donors during these years were evaluated. ResultsDuring 2000 to 2005, 507531 donors embarked on blood donation in Fars Blood Transfusion Center. The prevalence rate of HIV between 1381 to 1385 were 0.019%, 0.008%, 0.007%, and 0.009%, the prevalence rate of HBs 0.57%, 0.52%, 0.53%, and 0.53%, and prevalence of HCV 0.19%, 0.13%, 0.09%, and 0.16% respectively. The prevalence rate of HIV grew in 2000 (p<0.05) it then decreased and stayed stable afterwards. The prevalence rate of HCV had no significant change over time. The prevalence rate of HBs was lower in 2005 (p<0.05). The prevalence rates of HBs, HCV, and HIV were higher among first-time, male, and married blood donors (p<0.05). The prevalence rates of HBs, HCV, and HIV infection were not significantly correlated with age of blood donors(p>0.05). ConclusionsIf we notice the prevalence rate of transfusion transmitted viral infections in blood donors, we understand that the incidence rate of this infection in Shiraz blood donors is less than its rate among normal population and does not change over time it may be attributed to effective donor screening procedures and the low prevalence rate of transfusion transmitted viral infections in donor population. If we compare the prevalence rate of transfusion transmitted viral infections in our blood donors with that of the other countries, we understand that the prevalence rate of transfusion transmitted viral infections in our country is low. It shows the safety of our blood supply. Key words: Blood donor, HIV, Hepatitis C, Hepatitis B اهداکننده خون، HIV، هپاتيت C، هپاتيتB، شيوع Blood donor, HIV, Hepatitis C, Hepatitis B 373 378 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-112&slc_lang=fa&sid=fa Leila Kasraian دکتر ليلا کسرائيان lkasraian@yahoo.com 910031947532846002055 Yes P.O.Box: 1153 صندوق پستی: 1153 S. Ardeshir Torab Jahromi دکتر سيد اردشير تراب جهرمی 910031947532846002056 No

fa بررسی وجود DNA ويروس هپاتيت B در پلاسمای حاصل از واحدهای خون اهداکنندگان HBsAg منفی و anti-HBc مثبت استان تهران با استفاده از PCR Detection of hepatitis B virus DNA (PCR) in HBsAg negative, anti-HBc positive blood donors in Tehran province عمومى General پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف بروز هپاتيت B پس از انتقال خون با غربالگری خون‌های اهدايی برای HBsAg کاهش يافته ولی هنوز HBV مسـؤول بـروز تعـدادی مـوارد هپاتيت پس از انتقال خون در سراسر جهان است. برآورد و تخمين ميزان anti-HBc و HBV DNA مثبت در واحدهای خون‌های اهدايی جهت ارزيابی لزوم غربالگری اهداکنندگان خون از نظر anti-HBc مهم است. در اين مطالعه واحدهای خون اهدايی که HBsAg منفی بودند از نظر anti-HBc مورد بررسی قرار گرفته و وجود HBV DNA در نمونه‌های anti-HBc مثبت با روش PCR ارزيابی شدند. مواد وروش‌ها مطالعه انجام شده از نوع توصيفی بود. در اين مطالعه 2000 اهداکننده خون که در آزمايش‌های غربالگری HBsAg ، anti-HCV ، anti-HIV و RPR منفی بودند،‌از نظر وجود anti-HBc(Total) بررسی شدند. کليه نمونه‌های مثبت به صورت منفرد از نظر anti-HBs و وجود HBV DNA با روش PCR مورد آزمايش قرار گرفتند. حساسيت آزمايش HBV DNA(PCR) به ميزان geq/ml 300 طبق پانل‌های تاييدی VQC برآورد شده است. يافته‌ها از 2000 نمونه اهداکننده، (5/11%) 230 اهداکننده anti-HBc مثبت و از اين گروه، 179 نمونه anti-HBs مثبت بودند. 227 نمونه در بررسی HBV DNA(PCR) منفی گزارش شدند. 3 اهداکننده برای بررسی مجدد فراخوان شدند که 2 نفر آنان مراجعه کرده و نمونه جديد منفی گزارش شد. نتيجه گيری تحقيقات آينده برای ارزيابی حضور HBV DNA در نمونه‌های خون اهداکنندگان anti-HBc مثبت با بهره‌برداری از دستگاه‌های تمام اتوماتيک و استفاده از کيسه‌های خون دارای ضمايم جانبی توصيه می‌گردد. کلمات کليدی : PCR ، اهداکنندگان خون، HBsAg Abstract Background and Objectives The incidence of post transfusion hepatitis has been reduced by blood donor screening for HBsAg, but the HBV infection is still responsible for certain cases of post-transfusion hepatitis world-wide. An estimate of the rate of HBV DNA and anti-HBc positive units is important for evaluation of the need for anti-HBc blood donor screening. In this study, the HBsAg negative blood units were evaluated for anti-HBc and all of anti-HBc positive units were tested for HBV DNA by PCR method. Materials and Methods Extra samples were collected from 2000 HBsAg, anti-HCV, anti-HIV and RPR-negative blood donors. All of the samples were examined by the approved anti-HBc assay. All anti-HBc positive samples were tested by anti-HBs assays and evaluated for HBV DNA (PCR). The sensitivity of the HBV DNA (PCR) assasy was estimated to be 300 geq/ml according to VQC proficiency panels. Results 230 (11.5%) out of 2000 samples were positive for anti-HBc. 179 (77.8%) out of 230 anti-HBc positive samples were HBsAb positive, and 51(23.2%) HBsAb negative. All 230 samples were assayed for single HBV DNA (PCR) 227 of which came out to be negative for HBV DNA (PCR). Three blood donors were recalled and new samples from two of whom were collected. These new samples were negative for HBV DNA. Conclusions Further study for evaluation of HBV DNA in anti-HBc positive blood units with full automatic instruments and usage of blood bags with accessories is strongly recommended. Key words: PCR, Blood donors, HBs Ag PCR ، اهداکنندگان خون، HBsAg PCR, Blood donors, HBs Ag 387 379 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-113&slc_lang=fa&sid=fa S. Amini Kafi-abad دکتر صديقه امينی کافی‌آباد amini@ibto.ir 910031947532846002626 Yes ابتدای همت و شيخ فضل‌ا... جنب برج ميلاد سازمان انتقال خون ايران A. Talebian دکتر علی طالبيان 910031947532846002627 No M. Moghtadaie مينا مقتدايی 910031947532846002628 No F. Ranjbar Kermani فهيمه رنجبر کرمانی 910031947532846002629 No F. Ferdowsian فرشته فردوسيان 910031947532846002630 No Sh. Samie شهرام سميعی 910031947532846002631 No A. Taghi Nia افسانه تقي‌نيا 910031947532846002632 No M. Sobhani مريم سبحانی 910031947532846002633 No Z. Ataie زهرا عطايی 910031947532846002634 No M. Kavari مهناز کواری 910031947532846002635 No

fa شيوع TTV در اهداکنندگان خون اهواز با استفاده از Semi-nested PCR TTV prevalence in Ahwaz blood donors by using semi-nested PCR عمومى General پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف بروز عوامل عفونی جديد احتمال انتقال عفونت از طريق خون را افزايش داده و بالا بردن ايمنی خون را تهديد می‌نمايد. عليرغم وجود روش‌های جديد تشخيص هپاتيت، هنوز برخی از موارد هپاتيت ناشناخته است. در سال 1997 ويروس DNA دار جديـدی از فـرد مبتلا به هپاتيت پس از انتقال خون( Non-A-G ) جداسازی شد که امروزه به نام ‏ TTV معروف است. اين ويروس حلقوی تک رشته‌ای بدون پوشش و مقاوم به فرآيندهای ويروس کشی، اولين سيرکو ويروس انسانی بوده و دارای شيوع جهانی است. ويروس در ايجاد هپاتيت و آنمی آپلاستيک، نقش دارد. مطالعه حاضر با هدف تعيين ميزان شيوع ويروس TT در اهداکنندگان سالم خون شهر اهواز و راه‌اندازی روش مولکولی PCR - N22 جهت مطالعات بعدی ويروس انجام شد. مواد وروش‌ها مطالعه انجام شده از نوع توصيفی بود و جامعه مورد مطالعه، اهداکنندگان خون از نظر هپاتيت A-C و HIV در سال 1382 در شهر اهواز بودند. 253 اهداکننده خون که آزمون‌های سرولوژيک هپاتيت‌های A-C و HIV-Ab آن‌ها منفی بود، از نظر وجود TTV DNA در پلاسما به روش PCR و با استفاده از آغازگرهای Okamoto مورد مطالعه قرار گرفتند. يافته‌ها توسط آزمون‌های کای‌ دو( Chi- square ) و دقيق فيشر و نرم‌افزار آماری 5/11 SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها مطابق يافته‌های اين تحقيق شيوع TTV در ميان اهداکنندگان خون اهواز در سال 1382، 7/23%(253/60) بود و تفاوت معنی‌داری ميان شيوع ويروس و متغيرهای زمينه‌ای يافت نشد. نتيجه گيری نتايج اين تحقيق در مقايسه با کشورهای همسايه، شيوع يکسان TTV را نشان می‌دهد ولی در مقايسه با شيوع TTV در بيماران تالاسمی که هم‌زمان با اين مطالعه انجام شده، تفاوت معنی‌دار است(7/56%). اين امر اهميت انتقال خون را در گسترش ويروس نشان می‌دهد. کلمات کليدی : TTV ،‌ اهداکنندگان خون ، ايران، انتقال خون، PCR Abstract Background and Objectives Occurrence of new infectious agents threatens access to zero risk in blood transfusion and enhancement of blood safety. Although sensitive methods are available for diagnosis of hepatitis, yet some hepatitis cases do not have a known etiology. In 1997, the novel DNA virus was isolated from post-transfusion serum samples of patients affected by non-A-G hepatitis. Nowadays this novel virus is known as transfusion-transmitted virus. This circular single stranded unenveloped and virucidally resistant virus is the first human circovirus and has universal distribution. It is believed that TTV may cause hepatitis and aplastic anemia. This study was conducted to determine the prevalence of TTV in healthy blood donors in Ahwaz and set up N22 PCR for subsequent first-time viral studies in south region in Iran. Materials and Methods In 2003, We studied the presence of TTV DNA by using Okamoto primers with PCR in plasma of blood donors in whom serologic tests for hepatitis A-C and HIV-Ab were negative. Results Our study showed that the virus prevalence in blood donors was 23.7% (60/253) and there was not any significant differences between prevalence of TTV and background variables. Conclusions Our findings showed the same prevalence rate as in neighboring countries however, in comparison with thalassemic patients that were studied in parallel with the present research, the difference was significant (143/250 57.3%). It shows the importance of blood transfuison in transmission of the virus. Key words : Torque Teno Virus, Blood Donors, Iran, Blood transfusion, P TTV،‌ اهداکنندگان خون ، ايران، انتقال خون، PCR Torque Teno Virus,Blood Donors, Iran, Blood transfusion, PCR 389 395 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-114&slc_lang=fa&sid=fa M.A. Jalali Far محمدعلی جلالی‌فر alijalilfar@yahoo.com 910031947532846002092 Yes اهواز ـ امانيه ـ خيابان فلسطين - کد1پستی: 33371-61336 T. Zandieh دکتر طاهره زنديه 910031947532846002093 No S.J. Imam دکتر سيد جلال امام 910031947532846002094 No H. Galehdari دکتر حميد گله‌داری 910031947532846002095 No A.A. Pourfathollah دکتر علی‌اکبر پورفتح‌اله 910031947532846002096 No M. Baba Ahmadi مهناز بابا احمدی 910031947532846002097 No

fa تاثير ارسال کارت يادآور اهدای خون در بازگشت مجدد اهداکنندگان بار اول اصفهان Effect of recruitment of first time blood donors on donor return behavior in Isfahan عمومى General پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف هدف اصلی سازمان انتقال خون تهيه خون سالم و کافی است. طبق تحقيقات، سالم‌ترين خون از اهداکنندگان داوطلب مستمر تهيه می‌شود. بنابراين جذب اهداکنندگان مستمر و افزايش تعداد آن‌ها نيز از اهداف سازمان می‌باشد. طبق گزارش‌ها اگر اهداکننده بار اول را 3 الی 4 ماه پس از اولين اهدای خون برای اهدای مجدد با ارسال کارت يا تماس تلفنی، دعوت کنيم احتمال اين که اهداکننده مستمر شود بيشتر است. هدف از اين مطالعه تعيين ميزان بازگشت اهداکنندگان خون بار اول اصفهان برای اهدای مجدد با ارسال کارت يادآور اهدای خون و بدون ارسال آن در شهر اصفهان است. مواد وروش‌ها در يک مطالعه آينده‌نگر به 1500 اهداکننده بار اول مراجعه کننده به پايگاه اصفهان پرسشنامه‌ای داده شد که 939 نفر در مطالعه باقی ماندند(416 نفر در گروهی که کارت يادآور اهدای خون ارسال شد و 523 نفر در گروه شاهد). پس از اهدای خون و بررسی نتايج آزمايش‌های غربالگری( HBsAg ، HCV-Ab ، HIV-Ab ، RPR ) افرادی که دارای نتيجه منفی بودند انتخاب شده و به طور تصادفی به دو گروه تقسيم شدند. برای يک گروه 3 تا 4 ماه پس از اولين اهدا، کارت يادآور اهدای خون ارسال شد و برای گروه دوم(شاهد) کارت ارسال نشد. حداقل يک سال پس از اولين اهدای خون تعداد دفعات اهدای خون مجدد، برای هر اهداکننده بررسی شد. نتايج توسط آزمون کای دو( Chi-square ) و پيرسون با نرم افزار SPSS تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها به طور کلی تعداد افرادی که پس از ارسال کارت يادآور برای اهدای مجدد مراجعه نمودند 117 نفر(1/28%) و افرادی که بدون ارسال کارت يادآور برای اهدای مجدد مراجعه نمودند 114 نفر(8/21%) بودند که اين اختلاف معنی‌دار می باشد(013/0= p ، 002/5= c 2 ). نتيجه گيری اهدای خون مستمر يکی از موارد مهم در سلامت خون است بنابراين حفظ اهداکنندگان مستمر، آموزش و جذب اهداکنندگان با سابقه و بار اول می‌تواند باعث افزايش ميزان اهدای خون مستمر و در نتيجه افزايش سلامت خون گردد. با توجه به اين که ارسال کارت يادآور به طور کلی بر مراجعه مجدد اهداکنندگان بار اول اصفهان مؤثر واقع شده است پيشنهاد می‌گردد برای همه اهداکنندگان بار اول پس از 3 يا 4 ماه کارت يادآور اهدای خون ارسال گردد(که روش مقرون به صرفه‌ای است) تا اين افراد به اهداکننده مستمر تبديل شده و قدم مثبتی برای تامين خون سالم برداشته شود. کلمات کليدی : اهداکننده خون، انتخاب اهداکننده، کارت اهدا، ايران Abstract Background and Objectives Investigations have shown that the safest blood is driven from voluntary regular blood donors. Because of the importance of blood safety, the main goal of blood transfusion organizations is to provide the safest blood. Hence, the recuritment of blood donors is of most importance. The aim of this survey is to determine the return rate of first time blood donors both with and without invitation cards mailed following the first blood attempt. Materials and Methods In a prospective study a questionnaire was handed out to the first time blood donors of Isfahan Blood Transfusion Center. After donation those with negative screening test results (HBsAg, HCV-Ab, HIV-Ab and RPR) were randomly divided into two groups. For one of these groups 3 to 4 months later an invitation card was sent to make an appointment for their next donation session, while the other group (control) did not receive any reminders. At least one year after the first donation attempt, repeat donations of the two groups were recorded. Results 1500 questionnaires were distributed among first time blood donors out of whom 939 remained in the study (416 in the group for whom invitation card was sent and 523 in the control group). Frequency of blood donation after one year follow up was different in the two groups. Overall 117(28.1%) blood donors receiving the invitation cards and 114 (21.8%) donors in the control group did donate again. The difference came out to be significant by chi-square test ( c 2=5.002, p=0.013). 25.6% of men and 13.6% of women had repeat donations which indicates a significant difference as analyzed by chi-square test ( c 2=5.804, p=0.008). There was no significant difference in return rate of married and unmarried blood donors with or without an invitation card ( c 2=0.067, p=0.21). Pearson's correlation showed no relation between age of the donors and return rate for the subsequent donation (r=0.012, p=0.27). Spearman's rank correlation shows no correlation between education level of the donors and return rate for subsequent donation (r=0.002, p= 0.96). There is no correlation between distance of donor residence from donation center and return rate for subsequent donation by Pearson's correlation test (r=0.021, p=0.53). Conclusions Regular blood donation is one of the important steps in blood safety, hence retention of regular blood donors, and education and recruitment of sporadic and first time donors can increase the rate of regular donation leading to higher blood safety. This investigation showed that mail of cards three to four months after the first donation attempt to invite first time blood donors for subsequent blood donation is an easy and cost effective method to change them into regular blood donors. Key words : Blood donor, Donor selection, Donor card, Iran اهداکننده خون، انتخاب اهداکننده، کارت اهدا، ايران Blood donor, Donor selection, Donor card, Iran 397 403 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-115&slc_lang=fa&sid=fa Z. Massaeli دکتر زهره مسائلی zmassaeli@yahoo.com 910031947532846002073 Yes صندوق پستی: 1359-81465 M.R. Jaberi دکتر محمدرضا جابری 910031947532846002074 No M.M. Hariri محمد مهدی حريری 910031947532846002075 No

fa رضايتمندی اهداکنندگان خون از سازمان انتقال خون ايران و عوامل مرتبط با آن در سال 1382 Satisfaction evaluation of blood donors of Iranian Blood Transfusion Organization in 2003 عمومى General پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف تامين خون کافی و سالم برای نيازمندان به خون و فرآورده‌های خونی وظيفه اصلی سازمان انتقال خون ايران می‌باشد، لذا بررسی ميزان رضايتمندی اهداکنندگان از شرايط اهدا، نحوه ارتباط پزشک و پرسنل خون‌گيری با اهداکننده و سهولت دسترسی به مراکز خون‌گيری در جلب اهداکنندگان سالم و مستمر و افزايش تعداد آن‌ها و نهايتاًَ تامين خون سالم و کافی اهميت به سزايی دارد. تحقيق حاضر به منظور آگاهی علمی و منطقی از ميزان رضايتمندی اهداکنندگان جهت استفاده برنامه‌ريزان و مسؤولان واحدهای فنی و آموزش، جذب و حفظ اهداکنندگان سازمان انتقال خون انجام شده است. مواد وروش‌ها مطالعه‌ انجام شده از نوع توصيفی ـ تحليلی بود. نمونه‌ها با استفاده از روش نمونه‌گيری طبقه‌ای، فرمول‌های آماری و تعيين شاخص رضايتمندی مشخص شدند. جامعه مورد مطالعه شامل حجم کل اهداکنندگان(2508 نفر) بود و پرسش‌نامه‌ها از طريق مراجعه مستقيم پرسشگران به هر يک از اعضای جامعه مورد مطالعه تکميل شد. يافته‌ها توسط آزمون‌های آماری کای دو( Chi-square ) و (T-test)t با نرم افزار SPSS تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها بين نحوه مواجهه، ارتباط پزشک و پرسنل خونگيری در طی مدت مشاوره و خونگيری و هم چنين مراقبت‌های پس از اهدای خون با ميزان رضايتمندی ارتباط مستقيم وجود داشت. بين شرايط فيزيکی محل خونگيری و خدمات ارايه شده پس از اهدای خون، با ميزان رضايتمندی ارتباط مستقيم وجود داشت. بين تحصيلات و شاخص کلی رضايت، اختلاف معنی‌داری وجود داشت به اين معنی که هر چقدر تحصيلات بالاتر رود، ميزان رضايت پايين می‌آيد(05/0 p< ). بين جنس مذکر و مؤنث، اختلاف معنی‌داری مشاهده نگرديد. ميزان رضايت از مراکز سيار به شکل معنی‌داری بيشتر از مراکز ثابت بود(006/0= p ). در مورد دفعات مراجعه برای اهدای خون، رضايت گروه مراجعه کنندگان مجدد(دو بار بيشتر) بيشتر از گروهی بود که يک بار مراجعه کرده بودند(04/0= p ). نتيجه گيری بيشترين سطح رضايت اهداکنندگان از نحوه مواجهه و ارتباط پرسنل بخش خونگيری طی مدت خونگيری با اهداکنندگان می‌باشد و کمترين سطح رضايت اهداکنندگان از فواصل مکانی پايگاه‌های اهدای خون و سهولت دسترسی به پايگاه‌های انتقال خون است و سطح رضايت بالاتر از ميزان 50% می‌باشد. کلمات کليدی : اهداکنندگان، رضايتمندی، انتقال خون ، ايران Abstract Background and Objectives Satisfaction of blood donors plays a critical role in providing safe and adequate blood supply for patients. This study aimed to evaluate the level of satisfaction of blood donors in Iranian Blood Transfusion Organization (IBTO). Materials and Methods This was a cross-sectional study with the involvement of 2508 blood donors selected in proportion to the average distribution of blood donors in different provinces of Iran. The random sampling method was used. Questionnaires were directly handed over to blood donors. Results There was a positive relationship between behavior of physicians or other care staff with satisfaction level of blood donors. Physical conditions of donation sites play an important role in satisfaction level of blood donors. There was a negative correlation between education level and satisfaction of blood donors the higher the education level, the less the rate of satisfaction. There was not any significant difference in satisfaction of blood donors in terms of sex. Satisfaction rate of blood donors was higher among those referring to blood drives than those to blood centers. Satisfaction rate among repeat blood donors was more than twice that among first-time blood donors (PV=0.04). Conclusions The highest satisfaction value is attributed to the behavior of the personnel involved in phlebotomy and physicians. The lowest satisfaction value pertained to accessibility of blood donor centers. Overall satisfaction rate was more than 50% showing a figure, higher than our previous estimation. Key words : Blood donors, Satisfaction, Blood Transfusion, Iran اهداکنندگان، رضايتمندی، انتقال خون ، ايران Blood donors, Satisfaction, Blood Transfusion, Iran 405 411 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-116&slc_lang=fa&sid=fa M. Kakhki دکتر محمد کاخکی Mkakhki@gmail.com 910031947532846002076 Yes صندوق پستی: 1157-14665 H. Emami حسن امامی 910031947532846002077 No A. Oodi آرزو اودی 910031947532846002078 No F. Rajabpoor Niknam دکتر فاطمه رجب‌پور نيکنام 910031947532846002079 No A.M. Javanbakht دکتر امير مجدالدين جوانبخت 910031947532846002080 No

fa شيوع فشار خون بالا در داوطلبين اهدای خون سازمان انتقال خون سنندج و عوامل مرتبط با آن در سال 1384 The prevalence of high blood pressure in blood donors and the relevant factors in Sanandaj Blood Transfusion Center in 1384 عمومى General پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف فشار خون بالا علاوه بر عوارض جانبی، به عنوان يکی از علل معافيت از اهدای خون مطرح می‌باشد. شناخت موارد خفيف فشار خون بالا در اهداکنندگان علاوه بر اين که سبب بيماری‌يابی موارد جديد می‌گردد، با انجام درمان سريع‌ سبب حفظ سلامتی اهداکنندگان و کاهش مرگ و مير و ناتوانی‌های ناشی از آن و جلوگيری از معافيت اهداکنندگان(با کنترل فشار خون) نيز خواهد شد. اين مطالعه با هدف تعيين ميزان شيوع فشار خون بالا در داوطلبين اهدای خون سازمان انتقال خون سنندج و عوامل مرتبط با آن در سال 1384 انجام شد. مواد وروش‌ها مطالعه انجام شده از نوع توصيفی ـ تحليلی بود. جامعه آماری کليه مراجعين جهت اهدای خون به سازمان انتقال خون سنندج بودند. حجم نمونه 1854 نفر بود که با روش سرشماری در مدت زمان 6 ماه(تابستان و پاييز 1384)وارد مطالعه شدند. فشار خون داوطلبين توسط پزشک در بدو ورود و بعد از 15 دقيقه کنترل ‌شد و فشار دوم به عنوان فشار خون آن‌ها در نظر گرفته شد. اطلاعات دموگرافيک اهداکنندگان توسط پرسشنامه گرفته شد و داده‌ها پس از ورود به کامپيوتر و با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS WIN و با استفاده از آزمون آماری کای دو (Chi-square) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها جامعه مورد مطالعه 1854 نفر بود که از اين تعداد 9/80% مرد و 1/19% زن بودند. ميانگين سنی نمونه‌های مورد مطالعه 19/11 ± 53/35 سال بود. ميانگين فشار خون سيستوليک نمونه‌ها 3/132 ± 02/123 ميلی‌متر جيوه و ميانگين فشار خون دياستوليک آن‌ها 8/88 ± 35/77 ميلی‌متر جيوه بود. فشار خون سيستوليک ايزوله بالا در 5/7% داوطلبين و فشار خون دياستوليک ايزوله بالا در 5/4% داوطلبين وجود داشت(فشار سيستول بالای 140 و دياستول بالای 90 ميلی‌متر جيوه). 4/3% از داوطلبين هم‌زمان فشار بالای سيستوليک و دياستوليک خفيف داشتند. بين جنس، سن، سطح تحصيلات، سابقه اهدای خون و فشار خون سيستوليک رابطه معنی‌داری وجود داشت(05/0 p< ). بين فشار خون دياستوليک بالا و سن و سطح تحصيلات رابطه معنی‌داری وجود داشت(005/0 p< ). بين فشار خون دياستوليک بالا و وضعيت اهدای خون و جنس رابطه معنی‌داری وجود نداشت. نتيجه گيری نتايج به دست آمده شيوع پايينی از فشار خون را در داوطلبين اهدای خون نشان می‌دهد که می‌تواند ناشی از جوان و ميانسال بودن درصد بيشتری از داوطلبين اهدای خون در پايگاه سنندج باشد. هم چنين با اعمال دقت بيشتر در کنترل فشار خون اهداکنندگان خصوصاًَ اهداکنندگان دارای فشار خون خفيف می‌توان از معافيت اين دسته از اهداکنندگان جلوگيری به عمل آورد. کلمات کليدی : اهداکنندگان خون، فشار خون بالا، ايران Abstract Background and Objectives High blood pressure is one of the causes of blood donor rejection therefore, detection and treatment of the mild hypertension in donors have an important role in increasing the health level of blood donors and decreasing their hypertension-attributed mortality and morbidity rate and finally in preventing their rejection from blood donation. Materials and Methods It is a cross-sectional descriptive study conducted on 1854 donors of Kurdistan Blood Transfusion Center during a 6-month period. Blood pressure of donors is controlled by the physician two times with a 15-minute interval. Demographic data were collected through questionnaire and were analyzed by SPSS and Chi-square test. Results 80.9% and 19.1% of the donor population were male and female respectively. Age average was 35.53 ± 11.19 years. Averages of systolic and diastolic blood pressures were 123.02 ± 13.23 mmHg and 77.35 ± 8.88 mmHg respectively. Isolated systolic hypertension was detected in 7.5% and isolated diastolic hypertension in 4.5% of blood donors. 3.4% had mild systolic and diastoic hypertension. There was a significant correlation between sex, age, education status, blood donation and systolic hypertension (p<0.05) and also between age, education status and diastolic hypertension (p<0.005) but there was no correlation between donation, sex and diastolic hypertension. Conclusions There was a low prevalence rate of hypertension in blood donors it can be attributed to blood donor population being young and middle aged, good attention in donor selection, and careful physical examination. Key words : Blood donor, Hypertension, Iran اهداکنندگان خون، فشار خون بالا، ايران Blood donor, Hypertension, Iran 413 418 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-117&slc_lang=fa&sid=fa V. Yousefinejad دکتر وحيد يوسفی‌نژاد vayo56@yahoo.com 910031947532846002081 Yes SH. Shahghaibi دکتر شعله شاه غيبی 910031947532846002082 No M. Arabzade دکتر معصومه عرب‌زاده 910031947532846002083 No M. Soori دکتر معصومه سوری 910031947532846002084 No N. Darvishi دکتر نازيلا درويشی 910031947532846002085 No

fa تاثير استفاده از بارکد در جلب اعتماد معاف شدگان از اهدای خون در پاسخگويی به سؤالات با نگاه ويژه به HIV The impact of bar code in gaining the confidence of rejected blood donors to address the questions with a special focus on HIV عمومى General پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف همه‌گيری HIV و ايدز به علت رشد چشمگير و هزينه‌های مراقبتی بالا و هم چنين تاثير گسترده‌ای که از معضلات اجتماعی همانند اعتياد تزريقی و رابطه جنسی نامطمئن می‌پذيرد، به عنوان يکی از مهم‌ترين مشکلات جوامع امروزی محسوب می‌شود. يکی از راه‌های انتقال HIV از طريق دريافت خون و فرآورده‌های آن است که برای پيشگيری از اين امر مراکز انتقال خون اقدام به حذف داوطلبين پرخطر از طريق مشاوره قبل از خون‌گيری و کنار گذاشتن واحد آلوده از طريق آزمايش می‌نمايند. نظر به اين که حذف داوطلبين پرخطر در جريان مشاوره توسط پزشکان سازمان نقش مهمی در کاهش موارد HIV در خون‌های اهدايی دارد و از آن جا که رفتارهای پرخطری که افراد را در معرض مواجهه با HIV قرار می‌دهد اغلب از نوع تابو بوده و افراد در مورد صحبت کردن درباره آن ابا دارند، در اين مطالعه سعی شده است تا تاثير استفاده از بارکد را در جلب اعتماد مراجعين بررسی نماييم. مواد وروش‌ها مطالعه انجام شده از نوع توصيفی بود. در اين مطالعه بعد از آموزش پزشکان اعزامی از پايگاه‌های مرکز استانی، مقرر شد آن‌ها مراجعينی را که به هر علت از اهدای خون معاف می‌گردند در صورت تمايل از نظر سابقه اعتياد تزريقی و رفتار جنسی نامطمئن مورد پرسش قرار داده و نتايج را با استفاده از روش بارکد به صورت مثبت يا منفی گزارش کنند. سپس نمونه خون گرفته شده از آن‌ها از نظر HIV آزمايش می‌شود. کليه نتايج بعد از وارد نمودن در برنامه SPSS توسط آزمون کای دو( Chi-square ) مورد بررسی و تحليل آماری قرار گرفت. يافته‌ها از مجموع 36312 نفر معاف شدگان شرکت کننده در طرح، تعداد 349 نفر (1درصد) سابقه رفتار جنسی نامطمئن و اعتياد تزريقی هر دو را اعلام کردند، تعداد 1735 نفر (8/4 درصد) فقط سابقه رفتار جنسی نامطمئن، 267 نفر (7/0 درصد) فقط سابقه اعتياد تزريقی و مابقی شامل 33961 نفر(5/93 درصد) هيچ گونه سابقه‌ای از رفتار جنسی نامطمئن و اعتياد تزريقی ذکر نکردند. از تعداد 43 نفر مبتلا به HIV يک نفر(58/0 در هزار) در گروه دوم و 42 نفر(2/1 در هزار) در گروه چهارم قرار داشتند. نتيجه گيری با توجه به اين که شايع‌ترين راه‌های شناخته شده سرايت HIV در ايران از طريق اعتياد تزريقی(8/60 درصد) و رفتار جنسی نامطمئن(3/7 درصد) می‌باشد، شيوع بالای HIV در معاف شدگان که هيچ گونه سابقه‌ای از رفتار جنسی نامطمئن و اعتياد تزريقی را ذکر نکرده‌اند، اين فرضيه را تقويت می‌کند که حتی استفاده از روش بارکد نتوانسته است در جلب اطمينان معاف شدگان جهت ارايه اطلاعات محرمانه خويش موفق عمل کند. لذا به نظر می‌رسد در صورت اطلاع‌رسانی کافی به پزشکان در مورد اهميت استفاده از روش بارکد در انتقال خون و هم چنين صرف وقت و حوصله کافی از طرف ايشان، احتمال کسب نتايج صحيح و دقيق در اين زمينه دور از انتظار نيست. کلمات کليدی : اعتياد تزريقی، رفتار جنسی، HIV ، اهدای خون Abstract Background and Objectives To prevent the transmission of HIV through blood transfusion, blood transfusion centers have embarked on deferring high risk prospected donors by pre-donation consultation and screening blood donors to discard contaminated blood units. Since the deferal of high risk blood donors in consultation sessions in Iranian Blood Transfusion Organization plays a major role in the decrease of HIV risk in donated blood units and considering that high risk behaviours which expose people to HIV are usually deemed taboo making them abstain from speaking about, this study aims to evaluate impact of bar code in gaining the confidence of blood donors to address the questions with a special focus on HIV. Materials and Methods This study was descriptive. The physicians in blood centers were required to address deferred blood donors with questions about their history of intravenous drug use and unsafe sexual behaviors. Their responses were then reported by a bar-code method as positive or negative. Blood samples of such deferred blood donors were also tested for HIV. SPSS software was finally used for data analysis. Results Out of 36312 rejected blood donors, 349(1%) deferred had experienced both unsafe sexual behavior and intravenous drug use, 1735(4.8%) unsafe sexual behavior, 267(0.7%) intravenous drug use, and 33961(93.5%) considered themselves free from the both. Out of the 43 contaminated with HIV, 0% fell in the first group, 1(0.58%) in the second, 0% in the third, and 42(1.2%) in the fourth. Conclusions Since the recognized ways of HIV transmission in Iran are intravenous drug use (in 60.8% of cases) and unsafe sexual behavior (in 7.3% of cases), the high prevalence rate of HIV in rejected blood donors with none of these experiences strengthens the hypothesis that even the use of bar code method can not be effective in assuring them to disclose their confidential information. Key words : Intravenous drug abuse, Sexual behavior, HIV , Blood donation اعتياد تزريقی، رفتار جنسی، HIV ، اهدای خون Intravenous drug abuse, Sexual behavior, HIV , Blood donation 419 425 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-118&slc_lang=fa&sid=fa F. Razjou دکتر فرهاد رازجو f-Razjou@hotmail.com 910031947532846002086 Yes صندوق پستی: 1157-14665 M. Zadsar دکتر مريم زادسر 910031947532846002087 No M. Yahyapour مصطفی يحيی‌پور 910031947532846002088 No

fa فراوانی آنتی‌بادی‌های ضد سيتومگالوويروس در اهداکنندگان خون اروميه Prevalence of anti-CMV antibodies in blood donors in Urmia عمومى General پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف آلودگی با ويروس سايتومگال( CMV ) شيوع بالايی دارد. افراد آلوده می‌توانند از طريق اهدای خون خود، ويروس را به دريافت کنندگان سالم انتقال دهند. آلودگی با اين ويروس در افراد با ايمنی طبيعی عموماًَ با ايجاد هيچ‌گونه عارضه مضری همراه نيست، حال آن که انتقال آن به افراد دارای نقص ايمنی می‌تواند به بروز عوارض جدی و مرگ و مير منجر گردد. به همين علت مطالعه‌ای به منظور تعيين شيوع آنتی‌بادی‌های ضد سيتومگالو ويروس در بين اهداکنندگان خون در مرکز انتقال خون شهرستان اروميه طراحی شد. مواد وروش‌ها در اين مطالعه توصيفی ـ مقطعی، شيوع آنتی‌بادی‌های ضد سيتومگالو ويروس( IgM, IgG ) در نمونه‌های سرمی گرفته شده از 180 اهداکننده سالم خون در گروه‌های سنی و جنسی مختلف اروميه به روش اليزا مورد بررسی قرار گرفت. نتايج به دست آمده توسط نرم افزار آماری SPSS و آزمون کای‌دو( Chi-square ) تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها بر اساس يافته‌های به دست آمده تمامی(100%) سرم‌های تحت بررسی صرف نظر از سن و جنس اهداکنندگان برای IgG مثبت بود. در عين حال فقط 5 نفر(8/2%) دارای IgM ضد CMV در سطح قابل اندازه‌گيری بودند که 4 نفر مذکر و يک نفر مؤنث بود. اين افراد ساکن نواحی شهری بوده و در طيف سنی 20 تا 50 سال قرار داشتند. نتيجه گيری شيوع بالای آزمايش مثبت در اهداکنندگان نشان دهنده‌ آن است که تقريباًَ تمامی خون‌های اهدا شده حداقل برای بيماران دارای نقص ايمنی می‌توانند دارای ماهيت عفونی باشند . يافته‌های اين مطالعه به وضوح نشان می‌دهد که زمان آن فرا رسيده است که خون‌های اهدايی حداقل برای گروه گيرندگان دارای نقص ايمنی هم‌چون بيماران بدخيم تحت شيمی درمانی و دريافت‌ کنندگان پيوندهای آلوگرافت از جهت احتمال آلودگی با ويروس CMV تحت غربالگری قرار گيرند يا حداقل ترتيبی اتخاذ شود که اين گروه از بيماران نيز هم چون بيماران تالاسميک از روش‌های محافظتی مثل فيلترهای لکوسيتی جهت انجام ترانسفوزيون بهره‌مند گردند، روشی که استفاده از آن در کشور ما در حال حاضر محدود به بيماران تالاسميک شده است. کلمات کليدی : سيتومگالوويروس، انتقال خون، اهداکنندگان خون، ايران Abstract Background and Objectives Infection with cytomegalovirus (CMV) is very common. Contamiated persons can transmit the virus to normal recipients through blood donation. While infection with CMV in normal immunocompetent persons usually has no adverse outcomes, transmission of the virus to immunocompromised patients can lead to serious morbidity and mortality. So we designed a study to determine the prevalence rate of anti-CMV antibodies among the blood donors of Urmia Blood Transfusion Center. Materials and Methods In this cross-sectional descriptive study, the prevalence rate of anti-CMV antibodies (IgM, IgG) was estimated by ELISA method in serum samples obtained from 180 healthy blood donors in various age and sex groups of Urmia. Results According to the findings, all (100%) of the sera studied were positive for IgG irrespective of the age and sex of donors while only five persons (2.8%) had anti-CMV IgM at detectable levels. There were four males and one female, all living at urban regions with the age range of 20 to 50 years. Conclusions The high rate of positive test results among blood donors indicated that nearly all of donated blood units have an infectious nature at least for immunocompromised patients. The findings of this study clearly show that it is time for all blood donations to be screened for CMV infectivity at least for immunocompromised group of recipients such as the patients with malignant diseases receiving chemotherapy and recipients of allograft organs. This group of patients should at least benefit from protective measures in blood transfusion including the use of leukocyte filters which is at the time being limited to thalassemic patients in our country. Key words : Cytomegalovirus, Blood transfusion, Blood donors, Iran سيتومگالوويروس، انتقال خون، اهداکنندگان خون، ايران Cytomegalovirus, Blood transfusion, Blood donors, Iran 427 435 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-119&slc_lang=fa&sid=fa S. Hejazi دکتر ساسان حجازی s.hejazi@umsu.ac.ir 910031947532846002089 Yes صندوق پستی: 81351-57157 A. Molla Abaszadeh دکتر افسانه ملاعباس‌زاده 910031947532846002090 No M. Karamiyar دکتر محمد کرمی‌يار 910031947532846002091 No