fa عوارض جانبی اهدای خون کامل در اهداکنندگان يزد Adverse effects in blood donors after whole blood donation اهدا خون Blood donation گزارش مورد case report چکيد ه سابقه و هدف اهدای خون در بيشتر موارد بدون هيچ گونه عارضه‌ای انجام می‌پذيرد. اما در تعداد محدودی از اهداکنندگان منجر به بروز عوارضی می‌گردد. تحقيقات نشان داده‌اند که عوارض جانبی اهدای خون بر بازگشت اهداکننده برای اهدای خون مجدد و جذب اهداکنندگان اثر منفی داشته است. هدف از اين مطالعه بررسی واکنش‌های وازووگال و آسيب‌های ناحيه بازوی اهداکنندگان در هنگام اهدای خون و تا مدتی پس از آن بود. مواد وروش‌ها �اين مطالعه مقطعی در پايگاه انتقال خون يزد از شهريور 1384 تا دی ماه 1385 انجام گرفت. 1000 اهداکننده به روش تصادفی ساده انتخاب شدند و از نظر بروز واکنش‌های وازووگال در هنگام اهدای خون، تا يک ساعت پس از اتمام خون‌گيری توسط پزشک بررسی شدند. اهداکنندگان سه هفته پس از اهدای خون از نظر بروز آسيب ناحيه بازوی خونگيری مورد مصاحبه قرار گرفتند. داده‌ها در پرسشنامه ثبت و با استفاده از آزمايش‌های مجذور کا( Chi-square )، دقيق فيشر( fisher exact test )، Anova و T-test تجزيه و تحليل گرديد. يافته‌ها فراوانی واکنش‌های وازووگال 2% با فاصله اطمينان 95% (1/1 تا 9/2 درصد) بود. شايع‌ترين يافته‌های ناحيه بازو درد در محل خونگيری(2/8%) و کبودی(7%) بودند. فراوانی هماتوم 4/1% بود و شکايات حسی(7/0%) کمترين فراوانی را داشتند که در مدت يک هفته بهبود می‌يافتند. شيوع واکنش‌های وازووگال در اهداکنندگان جوان، بار اول و کم وزن بيشتر بود. بروز عوارض محل خونگيری با جنس و وضعيت اهدا ارتباط معنی‌داری نداشت. نتيجه گيری عوارض جانبی اهدای خون در اين مطالعه کمتر از ساير مطالعات بود که می‌تواند به دليل انتخاب صحيح اهداکنندگان توسط پزشک و وجود کارکنان آموزش ديده و ماهر جهت انجام خونگيری و مراقبت از اهداکنندگان حين اهدای خون باشد. کلمات کليدی : عوارض جانبی، اهدای خون، آسيب بازو Abstract Background and Objectives Most of blood donations are uneventful. However, adverse effects occur in a limited number of donors and have a negative impact on blood donor return rate and donor recruitment. The aim of this study was to evaluate the incidence rate of vasovagal reactions and arm injuries during and after blood donation at Yazd Blood Transfusion Centre. Materials and Methods This cross sectional study was performed on 1000 randomly selected blood donors from August 2005 to January 2006 at Yazd Blood Transfusion Centre. Blood donors were examined by physicians for vasovagal reactions during and one hour after blood donation. Donors with arm injuries were interviewed in person after 3 weeks. Data were analyzed statistically using Chi-square, ANOVA, Fischer exact test and T-test. Results The rate of vasovagal reactions was 2%. There was no severe reaction such as convulsion. The most common arm findings were pain (8.2%), bruise (7%) and hematoma (1.4%). Sensory changes such as numbness and tingling (0.7 %) had the least frequency. All donors with arm injuries recovered fully within a week. Repeat and regular blood donors had fewer vasovagal reactions than first time donors (p <0.05). There was no significant correlation between arm injury and the frequency of blood donation. Conclusions The incidence of vasovagal reactions in our study was lower than others. It might pertain to correct selection of donors by physicians, the presence of trained, expert personnel for blood collection, and care for donors. � Key words : Adverse effects, Blood donations, Arm injuries عوارض جانبی، اهدای خون، آسيب بازو Adverse effects, Blood donations, Arm injuries 87 93 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-129&slc_lang=fa&sid=fa H. Javad Zadeh Shahshahani دکتر هايده جوادزاده شهشهانی hjavadzadeh@yazdbto.ir 910031947532846002219 Yes کدپستی: 891591397 M.T. Yavari دکتر محمد طاهر ياوری 910031947532846002220 No

fa مقايسه شاخص‌های مختلف جهت کمک به تشخيص افتراقی کم‌خونی فقر آهن از بتا تالاسمی مينور Comparison of different indices for better differential diagnosis of iron deficiency anemia from beta thalassemia trait هماتولوژي Hematology پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف کم خونی فقر آهن و بتاتالاسمی مينور جزو شايع‌ترين اشکال کم خونی ميکروسيتيک می‌باشند. شاخص‌های تميز دهنده بر اساس شمارش گلبول قرمز و شاخص‌های خونی جهت افتراق سريع و مطمئن بين بتا تالاسمی مينور و کم خونی فقر آهن وجود دارند. در اين مطالعه بعضی از اين شاخص‌ها بررسی شده‌اند. مواد وروش‌ها مطالعه انجام شده از نوع توصيفی بود. در اين مطالعه 10 شاخص متفاوت تميزدهنده کم خونی فقر آهن و بتا تالاسمی مينور شامل منتزر، انگلند و فريزر، سری و استاو، گرين و کينگ، شاين ولال، شمارش گلبول‌های قرمز، وسعت انتشار گلبول قرمز، شاخص وسعت انتشار گلبول قرمز، تراکم متوسط هموگلوبين سلول و تراکم متوسط هموگلوبين در ليتر خون در 173 بيمار با تشخيص کم‌خونی فقر آهن و 150 بيمار با تشخيص بتا تالاسمی مينور محاسبه شده است. هم چنين برای 8 شاخص اول مقادير قابل قبول موجود را در نظر گرفته و برای دو شاخص باقی‌مانده به منظور به دست آوردن مقادير مذکور، ميزان ميانگين و ميانه در 85 فرد طبيعی شامل 45 فرد بالغ و 40 کودک محاسبه شده است. بيماران مذکور جهت مطالعه به دو رده سنی 1 تا 10 ساله و 10 تا 57 ساله تقسيم شدند، با در نظر گرفتن اين شاخص‌ها تعداد بيمارانی که به درستی تشخيص داده شده بودند مشخص شد. جهت تحليل نتايج از نرم‌افزار 5/11 SPSS استفاده شد. يافته‌ها خصوصيت و حساسيت هيچ‌کدام از شاخص‌ها در بيماران 10 تا 57 ساله 100% نبود ولی در بيماران 1 تا 10 ساله تنها شاخص شاين و لال خصوصيت 100% و حساسيت نزديک به 90% نشان داد. صحت شاخص‌های تميز دهنده از بيشترين به کمترين در گروه سنی زير 10 سال به ترتيب شامل شاين و لال < شمارش گلبول قرمز < سری و استاوا < منتزر < انگلند و فريزر < گرين و کينگ < شاخص وسعت انتشار < وسعت انتشار گلبول قرمز و در گروه سنی 10 تا 57 سال به ترتيب شاخص وسعت انتشار < شمارش گلبول قرمز < منتزر < انگلند و فريز < سری واستاوا < وسعت انتشار گلبول قرمز < شاين ولال < گرين و کينگ بود و شاخص يدون در زير 10 سال برای شاخص شاين و لال و شمارش گلبول قرمز و بالای 10 سال، شاخص وسعت انتشار و شمارش گلبول قرمز بيشترين ارزش تشخيصی را داشتند. نتيجه گيری هيچ‌کدام از شاخص‌های مذکور دارای خصوصيت و حساسيت کافی جهت تشخيص افتراقی بين کم خونی فقر آهن و بتا تالاسمی مينور نبود. تراکم متوسط هموگلوبين در سلول( MCHD=Mean Cell Hemoglobin Density ) در هر دو گروه سنی بيماران کم خونی فقر آهن و بتا تالاسمی مينور به مقادير طبيعی نزديک و يا مساوی بود. ولی تراکم متوسط هموگلوبين در ليتر خون( MDHL= Mean Density of Hemoglobin per Liter ) به طور مختصر در بتا تالاسمی مينور از مقادير طبيعی بالاتر و در ابتلا به کم خونی فقر آهن کمتر بود. شمارش گلبول قرمز در زير و بالاتر از 10 سال از نظر شاخص يدون، بيشترين صحت و اعتبار را داشت. کلمات کليدی : بتاتالاسمی، کم خونی فقرآهن، شاخص‌‌‌ها Abstract Background and Objectives Iron deficiency anemia (IDA) and ß thalassemia trait (TT) are the most common forms of microcytic anemia. Some discrimination indices calculated from red blood cell count and red blood cell indices are defined and used for rapid discrimination between TT and IDA. Youden's index is the most reliable method to measure the validity of a particular technique, because it takes into account both sensitivity and specificity. Materials and Methods We calculated 10 discrimination indices (Mentzer Index, England and Fraser Index, Srivastava Index, Green and King Index, Shine and Lal Index, red blood cell (RBC) count, red blood cell distribution width, red blood cell distribution width index (RDWI), Mean Density of Hemoglobin per Liter of blood (MDHL) and Mean Cell Hemoglobin Density (MCHD)) in 170 patients with IDA and in 153 patients with b TT (βTT). We divided the patients into two different age ranges of 1 to 10 and 10 to 57 years. Results We determined the number of correctly identified patients by using each discrimination index. None of the indices showed sensitivity and specificity of 100% in the latter group it was just Shine and Lal Index (S and L) that showed a sensitivity close to 90% and specificity of 100% in the former group. The accuracy order of these discrimination indicies from higher to lower for the former was Shine and lal > RBC Count > Srivastava > Mentzer > England and Fraser > Green and King > RDWI > RDW and in the latter RDWI > RBC count > Mentzer > England and Fraser > Srivastava > RDW > Shine and Lal > Green and King. Youden's index for Shine and lal and RBC Count, and for RDWI and RBC Count has the highest diagnostic value in the former and latter groups respectively. Mean Cell Hemoglobin Density (MCHD) and Mean Density of Hemoglobin per Liter (MDHL) did not show any diagnostic value. Conclusions None of the indices was completely sensitive and specific in differentiating between b TT and IDA. MCHD mean and median were very close to normal values for both IDA and b TT patients, but in case of MHDL we have found mean and median values being significantly higher than normal values in b TT and lower in IDA patients. In our study, Youden's index of RBC count and RDWI were the highest ones and they were the most reliable discrimination indices in differentiating b TT from IDA in the latter group while for patients in the former RBC and S & L were the most reliable discrimination indices. Key words : b thalassemia, Iron deficiency anemia, Indices بتاتالاسمی، کم خونی فقرآهن، شاخص‌‌‌ها b thalassemia, Iron deficiency anemia, Indices 95 104 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-130&slc_lang=fa&sid=fa B. Keikhaei دکتر بيژن کيخايی Keikhaeib@yahoo.com 910031947532846003732 Yes صندوق پستی: 3155 F. Rahim فاخر رحيم 910031947532846003733 No KH. Zandian دکتر خدامراد زنديان 910031947532846003734 No M. Pedram دکتر محمد پدرام 910031947532846003735 No

fa پيوند زير پوستی سلول‌های بنيادی مزانشيمی موشی کشت شده در آلژنيت و بررسی تمايز به غضروف آن‌ها Subcutaneous transplantation of marrow–derived murine mesenchymal stem cells cultivated in alginate and their chondrogenesis سلولهاي بنيادي Stem cells پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف سلول بنيادی مزانشيمی، کانديد مناسبی برای درمان انواع بيماری از جمله ترميم ضايعات غضروف مفصلی محسوب می‌شود و تلاش‌های زيادی در جهت کاربردی کردن استفاده از اين سلول‌ها، در حال انجام است. در همين راستا، در مطالعه حاضر سلول‌های بنيادی مزانشيمی مغز استخوان موش NMRI ، در داخل ژل آلژنيت کشت شد و با تضعيف سيستم ايمنی رت، در زير پوست آن پيوند گرديد تا پتانسيل تمايز به غضروف آن در محيط in vivo بررسی شود. مواد و روش‌‌ها مطالعه انجام شده از نوع تجربی بود. در اين مطالعه موش‌های NMRI با سن تقريبی 6-4 هفته کشته و سلول‌های مغز استخوان آن‌ها با تراکم 500 سلول در سانتی‌متر مربع در ظروف 6 خانه کشت شدند. با انجام دو پاساژ متوالی، جمعيت خالصی از سلول‌های فيبروبلاستی مزانشيمی ظاهر شد. دو ميليون سلول مزانشيمی پاساژ دو، در يک ميلی‌ليتر محلول آلژنيت معلق شد و ژل حاوی سلول به کمک محلول کلريد کلسيم به حالت ژل در آمد و به صورت زير پوستی به رت پيوند شد. برای اجتناب از رد پيوند، رت‌ها به طور روزانه داروی سايکلوسپورين دريافت کردند. 5 هفته پس از پيوند، ژل‌ها از محل پيوند خارج شد و از لحاظ تمايز به غضروف با روش‌های ايمونوسيتوشيمی(رنگ‌آميزی تولوئيدن بلو)، RT-PCR و ميکروسکوپ الکترونی بررسی شدند. يافته‌‌‌ها پس از پنج هفته محل پيوند به آرامی باز شد. بر روی ژل‌های پيوند شده بافت همبند و چربی پر از عروق خونی تشکيل شده بود. رنگ‌آميزی تولوئيدن بلو برش‌های تهيه شده از ژل‌های حاوی سلول نشان داد که سلول‌ها در درون ژل در داخل ساختارهای شبه لاکونا واقع شده‌اند و مورفولوژی بيضی شکل دارند. نتايج RT-PCR نشان داد که، مارکرهای غضروفی از جمله mRNA کلاژن تيپ II (مارکر غضروف هيالين)، X (مارکر کندروسيت‌های هيپرتروفه در آغاز استخوان‌سازی) و اگريکان به ميزان زيادی توليد شده است. بررسی برش‌های ظريف نشان داد که سلول‌ها دارای شبکه آندوپلاسمی خشن فراوان و متسع هستند و در خارج آن‌ها ماتريکس خارج سلولی رشته‌ای ترشح شده است. نتيجه گيری سلول‌های مزانشيمی کشت شده در داخل ژل آلژنيت، پس از پيوند زيرپوستی،‌ به سلول‌های غضروف هيالين، که در آن نشانه‌ای از آغاز فرآيند استخوان‌سازی وجود دارد، تمايز می‌يابند. کلمات کليدی: سلول‌های بنيادی مزانشيمی، آلژنيت، پيوند Abstract Background and Objectives Mesenchymal stem cells are appropriate candidates to treat diseases including articular cartilage defects. There are plenty of researches being conducted to make the application of these cells possible. The purpose of this study was to cultivate murine mesenchymal stem cells (MSCs) in alginate gel and transplant them subcutaneously to immuno-suppressed rats to examine their chondrogenic potential in vivo. Materials and Methods 4-6 week old NMRI mice were sacrificed and their bone marrow cells were cultivated in 6-cell plates at the density of 500 cell/cm2. The pure fibroblastic cells appeared after two passages. 2×106 fibroblastic cells were mixed with 1 ml of alginate solution and converted into gel by being exposed to calcium chloride solution. MSCs-embedded alginate gel were then transplanted subcutaneously to 6 rats that had received an immunosuppressive drug (cyclosporine) for transplant rejection to be avoided. 5 weeks after transplantation, the alginate gels were removed and evaluated by histochemistry, RT-PCR for certain cartilage markers, and transmission electron microscopy. Results 5 weeks after transplantation, the skin was incised and the alginate gel with its surrounding vascular connective tissue were removed. Tuloidine blue staining indicates that the cells within the gel assumed oval morphology and occupied lacuna-like cavities. RT-PCR analysis revealed that in these cells the mRNA of some cartilage markers such as collagen II (the marker of hyaline cartilage), collagen X (hypertrophied chondrocyte marker in osteogenesis), and aggreacan were largely produced. Ultra-thin sections analysis showed that the cells within the lacuna-like cavity of alginate gel contain a large amount of expanded rough endoplasmic reticulum and secret fibrillar extra cellular matrix. Conclusions Transplanted murine MSCs cultivated in alginate gel can differentiate into hyaline cartilage with the sign of osteogenic initiation. Key words: Mesenchymal stem cells, Alginate, Transplantation سلول‌های بنيادی مزانشيمی، آلژنيت، پيوند Mesenchymal stem cells, Alginate, Transplantation 105 114 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-131&slc_lang=fa&sid=fa M.R. Eslaminejad دکتر محمدرضا باغبان اسلامی‌نژاد bagesla@yahoo.com 910031947532846002288 Yes صندوق پستی: 19395-4644 L. Taghiyar ليلا تقي‌يار 910031947532846002289 No S. Kiani سحر کيانی 910031947532846002290 No A. Piryaee عباس پيريايی 910031947532846002291 No

fa بررسی مورد شاهدی عوارض وازووگال در اهداکنندگان خون شيراز و ارتباط آن با سن، جنس، وزن، فشار خون و دفعات اهدای خون طی سال 1384 A case - controlled study of factors contributing to vasovagal reactions in blood donors اهدا خون Blood donation پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف عوارض وازووگال در 5-2 درصد اهداکنندگان اتفاق می‌افتد و اين عوارض باعث کاهش برگشت مجدد اهداکننده جهت اهدای خون و اختلال در سيستم جمع‌آوری خون می‌شود. هدف از اين مطالعه تعيين عوامل دموگرافيک مؤثر در بروز عوارض وازووگال می‌باشد. مواد وروش‌ها اين مطالعه يک مطالعه مورد شاهدی بود که بر روی کليه اهداکنندگان خونی که طی سال 1384 در سازمان انتقال خون شيراز اقدام به اهدای خون کرده بودند انجام شد. در اين مطالعه اهداکنندگان دچار عوارض وازووگال به عنوان مورد انتخاب شدند. پرسشنامه‌ای که شامل عوامل مؤثر در بروز عوارض وازووگال در اهداکنندگان بود برای هرد فرد دچار عارضه پر شد و نفر قبل و بعد از وی به عنوان شاهد انتخاب شدند(500 مورد و 1000 شاهد). پرسشنامه شامل خصوصيات دموگرافيک اهداکنندگان و علايم و عوارض وازووگال بود. سپـس از نـرم‌افزار 11 SPSS و آزمون‌ آماری کای‌دو برای آناليز داده‌ها استفاده شد. يافته‌ها در اين مطالعه ميانگين سن افراد دچار عوارض وازووگال 33/9 ± 55/30 سال و متوسط وزن آن‌ها 3/9 ± 23/71 کيلوگرم بود. 6/72% آن‌ها مرد بودند که 45% اهداکننده بار اول و 55% سابقه بيشتر از يک بار اهدا داشتند. ميانگين سن افرادی که دچار عارضه نشده بودند 72/4 ± 27/35 سال بود. متوسط وزن آن‌ها 77/12 ± 61/78 کيلوگرم بود. 3/90% آن‌ها مرد و 7/35% اهداکننده بار اول و 3/65% سابقه بيشتر از يک بار اهدای خون داشتند. نسبت به گروه کنترل ميزان بروز عوارض وازووگال در اهداکنندگان جوان، خانم، وزن پايين و بار اول دچار خستگی، اضطراب و گرسنگی به طور معنی‌داری بيشتر بود(05/0 p< ). �نتيجه گيری عوارض وازووگال به فاکتورهای مختلفی بستگی دارد و به نظر می‌رسد در افراد پرخطر، از نظر بروز عوارض بايد مراقبت بيشتری انجام شود. با مراقبت بهتر اهداکنندگان می‌توان سلامت اهداکننده را بهبود بخشيد و احتمال بازگشت مجدد اهداکننده را افزايش داد. کلمات کليدی : اهداکننده، عوارض وازووگال، فشار خون ، ايران Abstract Background and Objectives Vasovagal reaction occurs in a small but significant number of blood donors. Vasovagal reactions may decrease return donation and disrupt blood collection activities. The purpose of this study was to define the contributing role of sex, age, weight, and blood pressure in vasovagal reactions. Materials and Methods This case control study was performed on blood donors who referred to Shiraz Blood Transfusion Center in 2005. A questionnaire was filled out both for the blood donors who had developed vasovagal reactions (case group) and those who had not (control group) appearing prior and after the case group donors. Finally 1500 samples were randomly selected (500 cases & 1000 control). The questionnaire consisted of sociodemographic pattern of blood donors, and signs and symptoms of vasovagal reactions. Chi-square was used for data analysis. Results The mean age and weight of the case group were 30.55 ± 9.33 and 71.23 ± 9.3 respectively. 72.6% of the case group were male and the average rate of blood donation attempts was 3.34 ± 2.19. The mean age and weight of the control group were 35.27 ± 4.72 and 78.61 ± 12.77 respectively. 90.3% of the control group were male and the average rate of blood donation attempts was 6.58 ± 7.08. The vasovagal reaction was higher in young, low weight, first time, female blood donors (p < 0.005). It was also higher in fatigued, hungry and stressful blood donors (p < 0.005) . Conclusions Vasovagal reaction is a multi-factorial process. These reactions might be prevented in high risk donors. Considering these risk factors, it is possible to increase repeat donation and donor safety. Key word: Blood donor, Vasovagal syncope, Hypertension, Iran اهداکننده، عوارض وازووگال، فشار خون ، ايران Blood donor, Vasovagal syncope, Hypertension, Iran 115 121 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-132&slc_lang=fa&sid=fa L. Kasraian دکتر ليلا کسراييان lKasraian@yahoo.com 910031947532846002221 Yes صندوق پستی: 1153 A. Torab Jahromi دکتر سيد اردشير تراب جهرمی 910031947532846002222 No

fa تشخيص مولکولی حداقل بيماری باقيمانده در کودکان ايرانی مبتلا به لوسمی لنفوبلاستی حاد با ارزيابی ژن‌های بازآرايی شده زنجيره‌های سنگين و سبک کاپا ايمونوگلوبولين Use of immunoglobulin heavy chain and kappa light chain gene rearrangements by PCR for molecular diagnosis of minimal residual disease in Iranian children suffering from -precursor acute lymphoblastic leukemia ايمونوهماتولوژي Imunohematology پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف بازآرايی قطعات ژنی مختلف متغير( V )، تنوع( D )، اتصال( J ) و ثابت( C ) تنوع زيادی را در IgH و Ig k ايجاد می‌کند و منجر به تشکيل توالی‌های اختصاصی می‌گردد که برای هر سلول يا کلون خاص است. در لوسمی‌های لنفوبلاستی نيز بازآرايی مشابه سلول‌های طبيعی در ژن‌های IgH و Ig k ايجاد می‌گردد که می‌تواند به عنوان شاخص کلوناليتی و ارزيابی MRD مورد استفاده قرار گيرد. هدف از مطالعه حاضر بررسی الگوی بازآرايی ژن‌های IgH ، Ig k در ALL کودکان از نوع پيش‌سازهای B توسط PCR به منظور پی‌گيری MRD پس از شروع درمان می‌باشد. مواد وروش‌ها در مطالعه آينده‌نگر حاضر 183 کودک با تشخيص اوليه لوسمی حاد قبل از شروع درمان بررسی شدند. پـس از ارزيابـی مـرفولـوژی(% 41: 2 L ؛ % 44: 1 L ) و ايمـونوفنوتيپ، تنها 140 بيمار با تشخيص B-precursor ALL برای مطالعه انتخاب شدند که 3/53% جمعيت را پسران و 7/46% را دختران(14/1: M/F ) با ميانگين سنی 6/63 ماه(حداقل: 6 ماه و حداکثر 156 ماه) ابتلا تشکيل می‌دادند. سلول‌های تک هسته‌ای که بلاست‌ها را نيز شامل می‌شد در زمان تشخيص، روز 14، روز 28(انتهای درمان القايی)، 45 روز تا 3 ماه، 3 تا 6 ماه و 6 تا 12 ماه پس از شروع درمان بيماران پس از ارزيابی مرفولوژی با گراديان غلظتی جدا شدند. پس از استخراج DNA ، آزمايش PCR به منظور تکثير منطقه خيلی متغير ژن IgH ( CDR-3 & 1 ) و Ig k ( V k I-IV/ Kde ) با استفاده از آغازگرهای مشترک انجام شد. محصولات PCR پس از آناليز هترودوپلکس و الکتروفورز بر روی ژل پلی‌آکريلاميد و رنگ‌آميزی نقره مورد بررسی قرار گرفته و پس از تعيين توالی جهت تاييد با توالی‌های مشابه در بانک ژنی مقايسه شدند. آناليز آماری با برنامه نرم‌افزاری 5/11 SPSS انجام شد. يافته‌ها 114 نفر(5/90%) از بيماران دارای بازآرايی کلونال در ژن IgH با استفاده از آغازگرهای مشترک نواحی CDR-III و CDR-I بودند(منوکلونال 8/57%، بای‌کلونال 9/34% و اوليگوکلونال 5/5%). الگوی کلونال Ig k -Kde در 59(67%) بيمار از موارد BP-ALL وجود داشت(10% بای‌کلونال). با توجه به ارزيابی مرفولوژی معمول حدود 92% از بيماران در فازهای ارزيابی شده در رميسيون کامل بودند. MRD مثبت با استفاده از بازآرايی‌های ژنی از بيش از 90%، به 20% با درمان در فازهای مختلف تعريف شده کاهش پيدا کرد. از چهار بيماری که در زمان پيگيری عود کردند 3 نفر MRD مثبت بوده و به جز يک بيمار همگی در رميسيون کامل بالينی بودند. نتيجه گيری الگوی بازآرايی ژنی و مثبت شدن MRD در فازهای پس از درمان قابل مقايسه با موارد گزارش شده قبلی يا بيشتر از آن است و اين اختلاف به دليل اختلاف در روش، DNA و شاخص‌های مورد ارزيابی است. با توجه به نتايج حاصل می‌‌توان از اين شاخص‌ها در تشخيص کلوناليتی و ارزيابی MRD استفاده کرد. کلمات کليدی : بازآرايی ژن‌ها، حداقل بيماری باقيمانده، لوسمی لنفوبلاستی حاد Abstract Background and Objectives Diversity of IgH and Ig κ molecules is generated during B and T Lymphocyte differentiation through the rearrangement of variable, diversity, junction and constant gene segments. Additionally, random insertion and deletions of nucleotides between gene segments make unique sequences which are cell or clone specific. Similar IgH and Igκ genes rearranged in normal cells of lymphoid leukemia cases can be used as a marker of clonality and for evaluation of minimal residual disease (MRD). The purpose of this study is to evaluate the pattern of IgH chain and Igκ gene rearrangements using polymerase chain reaction (PCR) in B-precursor acute lymphoblastic leukemias (ALL) to follow the MRD at day 14, day 28 (end of remission induction), week 10 , 3-6 months and 6-12 months after the initiation of treatment. Materials and Methods In our prospective study bone marrow aspirates of 183 children at the mean age of 63.6 months with diagnosis of acute leukemia were collected at admission before any chemotherapy. After reviewing cytomorphology and immunophenotyping, only 140 cases with diagnosis of B-precursor ALLs were selected for study. Mononuclear cells including leukemic blasts were isolated by density gradient. After DNA extraction, IgH and Igκ ( Vκ I-IV / Kde) were amplified by consensus primers using PCR. PCR products were analyzed after heteroduplex analysis and polyacrylamide gel electrophoresis (silver stain). The DNA sequences were compared and aligned with the sequences homologous for IgH and IgK published by Gene Bank. The follow up specimens were collected at day 14, day 28 (end of remission induction), day 45-month 3 , and 3-6 months and 6-12 months after initiation of treatment. After routine cytomorphologic analysis, similar PCR was done on follow up extracted DNAs in parallel with diagnosis DNA. MRD was considered to be approved positive if bands similar to those at the time of diagnosis were present. Statistical analysis using SPSS software (version 11.5) was performed. Results 90.5% of patients had clonal IgH gene rearrangements. Monoclonal, biclonal and oligoclonal patterns were observed in 57.8%, 34.9% and 5.5% of patients with IgH (CDR III) rearrangement, respectively. Clonal patterns of Igκ-Kde were detected in 59 (67% n: 88) of BP-ALLs. According to cytomorphology about 92% of patients were in complete remission. MRD positivity decreased from more than 90% to 20% using different gene rearrangements in defined time points. Four patients who relapsed during follow up were MRD positive using 1-3 rearrangements and all except one were in clinical remission. Conclusions Clonal rearrangement of IgH had a pattern similar to other populations. IgK was slightly more frequent than previously reported and the VKI (25%) was the most common type. These differences can be explained by different techniques, DNAs and clonality markers. According to the results, these clonal markers can be used in diagnosis and follow up of MRD. Key words: Gene rearrangement, Minimal residual disease (MRD), Acute lymphoblastic leukemia بازآرايی ژن‌ها، حداقل بيماری باقيمانده، لوسمی لنفوبلاستی حاد 123 136 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-133&slc_lang=fa&sid=fa B. Poopak دکتر بهزاد پوپک bpoopak@yahoo.com 910031947532846002260 Yes صندوق پستی: 1495/19295 A.A. Pourfathollah دکتر علی‌اکبر پورفتح‌اله 910031947532846002261 No H. Najmabadi دکتر حسين نجم‌آبادی 910031947532846002262 No S.H. Yahyavi دکتر سيد حسين يحيوی 910031947532846002263 No Y. Mortazavi دکتر يوسف مرتضوی 910031947532846002264 No P. Vosough دکتر پروانه وثوق 910031947532846002265 No S. Ansari Damavandi دکتر شهلا انصاری دماوندی 910031947532846002266 No KH. Arjomandy rafsanjani دکتر خديجه ارجمندی رفسنجانی 910031947532846002267 No MT. Arzanian دکتر محمد تقی ارزانيان 910031947532846002268 No M. Izadyar دکتر مينا ايزديار 910031947532846002269 No S. Alavi دکتر ثمين علوی 910031947532846002270 No GR. Bahoosh دکتر غلامرضا باهوش 910031947532846002271 No E. Shahgholi دکتر الهام شاهقلی 910031947532846002272 No AA. Hamidieh دکتر اميرعلی حميديه 910031947532846002273 No M. Franoosh دکتر محمد فرانوش 910031947532846002274 No G. Khosravipoor دکتر گلاره خسروی‌پور 910031947532846002275 No F. Haghnejad فريبا حق‌نژاد دوشانلو 910031947532846002276 No A. Yousefian ابوالفضل يوسفيان 910031947532846002277 No

fa عملکرد کميته‌های انتقال خون بيمارستان‌های شهر تهران، سال 1384 Performance of hospital blood transfusion committees in Tehran (2005-2006) طب انتقال خون Blood transfusion medicine پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف نظارت بر روند انتقال خون در بيمارستان‌ها بر عهده کميته‌های انتقال خون بيمارستانی می‌باشد. اين کميته‌ها با پايش فعاليت‌های مربوط به انتقال خون در بيمارستان‌ها می‌توانند با جلوگيری از به هدر رفتن خون، موجب صرفه‌جويی مالی و زمانی شوند. مطالعه حاضر با هدف بررسی عملکرد کميته‌های انتقال خون بيمارستانی شهر تهران در سال 1384 انجام شد. �مواد و روش‌‌ها در مطالعه گذشته‌نگر حاضر، 46 گزارش از 13 بيمارستان شهر تهران(9 بيمارستان دولتی و 4 بيمارستان خصوصی) در سال 1384 که به سازمان انتقال خون تهران ارسال شده بود به صورت سرشماری بررسی شد. تمامی گزارش‌های کميته‌های انتقال خون بيمارستانی از نظر وظايف تعيين شده توسط آيين‌نامه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مورد بررسی قرار گرفتند. اين وظايف به صورت زير دسته‌بندی شد: 1)گزارش عواض تزريق خون، 2) گزارش آمار موارد تزريق خون، 3) گزارش آمار خون‌های درخواست شده از بخش‌های مختلف بيمارستان، 4) گزارش علل و انديکاسيون‌های تزريق خون، 5) گزارش برنامه‌های آموزشی و 6) بررسی مشکلات پرسنلی و تجهيزات بانک خون. تجزيه و تحليل آماری يافته‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون آماری کای‌دو( Chi-square ) انجام شد. يافته‌‌‌ها بيشترين و کمترين گزارش‌دهی به ترتيب مربوط به گزارش عوارض تزريق خون(77%) و گزارش علل و موارد تزريق خون(23%) بود. حداقل و حداکثر فراوانی نسبی انجام وظايف کميته‌ها برای کل بيمارستان‌ها، بيمارستان‌های دولتی و خصوصی به ترتيب 77%-23%، 78%-33% و 75%-0% بود. اگر چه گزارش انجام وظايف کميته‌ها در بيمارستان‌های دولتی در مقايسه با بيمارستان‌های خصوصی مناسب‌تر بود، اما اين تفاوت از نظر آماری معنی‌دار نبود . نسبت خون‌های کراس‌مچ شده به خون‌های تزريق شده تنها در يک بيماستان قابل محاسبه بود(05/3). �نتيجه گيری اين مطالعه وضعيت گزارش‌های عملکرد کميته‌های انتقال خون بيمارستانی تهران در سال 1384 را نامطلوب گزارش می‌کند. اين وضعيت در بيمارستان‌های خصوصی در مقايسه با بيمارستان‌های دولتی نامناسب‌تر می‌باشد. توجه بيشتر به گزارش علل و موارد تزريق خون توسط اين کميته‌ها ضروری به نظر می‌رسد. هم چنين با توجه به اهميت نسبت خون‌های کراس مچ شده به خون‌های تزريق شده در ارزيابی عملکرد بيمارستان‌ها، اختصاص بخشی از گزارش اين کميته‌ها به اين نسبت لازم به نظر می‌رسد. کلمات کليدی: بررسی عملکرد، انتقال خون، وظايف، گروه‌بندی و کراس‌مچ خون، ايران Abstract � Background and Objectives Hospital blood transfusion committees supervise blood transfusion in hospitals. These committees could save time and cost by prevention of blood loss. This study was conducted to assess the performance of hospital blood transfusion committees in Tehran in 2005-2006. Materials and Methods In this retrospective study, 46 reports from 13 hospitals (9 community and 4 private) being sent to Tehran Blood Transfusion Center in 2005-2006 were assessed. All reports were assessed from the perspective of duties entrusted by Iranian Ministry of Health. These duties were classified as (1) report of blood transfusion complications, (2) statistical report of blood transfusions, (3) statistical report of blood orders from different wards of hospitals, (4) report of blood transfusion indications, (5) report of educational programs, and (6) assessment of personnel problems and equipment of blood banks. � Results Report of blood transfusion complications (77%) and report of blood transfusion indications (23%) were the most and the least reported duties, respectively. The most and the least relative frequencies for all hospitals, community, and private hospitals were 23%-77%, 33%-78% and 0%-75%, respectively. Committee reports in community hospitals were better than private ones, though the difference was not statistically significant (p>0.05). Cross match to transfusion ratio was considerable only in one hospital (3.05). Conclusions This study showed that reports of hospital blood transfusion committees in Tehran in 2005-2006 are in a relatively poor condition. This condition in private hospitals was worse than community ones. More focus on reports of blood transfusion indications seems to be necessary. Since cross match to transfusion ratio is an important performance indicator for hospitals, it should receive a higher level of attention of hospital committees. � Key words: Process assessment, Blood transfusion, Blood grouping and crossmatching, Iran بررسی عملکرد، انتقال خون، وظايف، گروه‌بندی و کراس‌مچ خون، ايران Process assessment, Blood transfusion, Blood grouping and crossmatching, Iran 137 142 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-134&slc_lang=fa&sid=fa B. Hajibeigi دکتر بشير حاجی بيگی Hajibeigi@ibto.ir 910031947532846002233 Yes صندوق پستی: 1416613141 Z. Attarchi دکتر زهره عطارچی 910031947532846002234 No S. Bahaeloo Horeh دکتر سعيد بهاءلو هوره 910031947532846002235 No Sh. Assari دکتر شروين آثاری 910031947532846002236 No A. Abbasian علی عباسيان 910031947532846002237 No

fa جداسازی سلول‌های بنيادی مزانشيمی CD34+ از مغز استخوان موش Isolation of CD34+ mesenchymal stem cells from mouse bone marrow سلولهاي بنيادي Stem cells پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف جداسازی و تخليص سلول‌های بنيادی مزانشيمی( MSCs ) موش از طريق روش چسبيدن به ظرف کشت پلاستيک، به علت رشد ناخواسته سلول‌های خونی و غير مزانشيمی بسيار مشکل است. در اين مطالعه، جمعيت هموژن از سلول‌های بنيادی مزانشيمی CD34+ با روش انتخاب ايمنی مثبت( Positive immunoselection ) از مغز استخوان موش جداسازی شده است. مواد وروش‌ها مطالعه انجام شده از نوع تجربی بود. پس از نخاعی کردن موش‌های نژاد C57B1/6 ، سلول‌های مغز استخوان آن‌ها آسپيره و با دانه‌های آهن‌ربايی متصل به آنتی‌بادی ضد CD34 انکوبه گرديد. بعد از انتخاب ايمنی مثبت، بخشی از سلول‌ها برای بررسی درصد بيان مارکر CD34 با دستگاه فلوسايتومتری مورد بررسی قرار گرفتند و مابقی کشت گرديدند. 24 ساعت پس از کشت، سلول‌های غير چسبان که عمدتاًَ سلول‌های بنيادی خون‌ساز بودند، از طريق شستشو حذف شدند و سلول‌های چسبيده به ظرف کشت پلاستيک از نظر وجود مارکرهای سطحی( CD11b and CD45 ، CD34 ، Vcam-1 ، Sca-1 ، CD44 ) مورد بررسی قرار گرفتند. به منظور اثبات ماهيت مزانشيمی، از آزمايش تمايز به استخوان و چربی استفاده شد. يافته‌ها يک هفته پس از کشت اوليه، جمعيت خالصی از سلول‌های CD34+ شبه ‌فيبروبلاست به دست آمد. در اين سلول‌ها مارکرهای CD34 ، Sca-1 ، CD44 و Vcam-1 بيان شد اما CD11b و CD45 بيان نشد. در اين سلول‌ها ژن‌های تمايز به استخوان(استئوکالسين، استئوپنتين و گيرنده هورمون پاراتيروئيد) و چربی(ليپوپروتئين ليپاز و آديپسين) بيان شدند. نتيجه گيری از اين مطالعه می‌توان نتيجه گرفت که با استفاده از اين روش امکان تخليص سلول‌های بنيادی مزانشيمی با کارايی بالا از مغز استخوان موش نژاد C57B1/6 وجود دارد. سلول‌های CD34+ مغز استخوان موش C57/B16 با توانايی چسبيدن به ظرف کشت پلاستيک و تمايز به دودمان‌های اسکلتی،‌ سلول‌های بنيادی مزانشيمی می‌باشند. کلمات کليدی : سلول‌های بنيادی مزانشيمی، مغز استخوان، آنتی‌ژن CD34 Abstract Background and Objectives The isolation and purification of mesenchymal stem cells (MSCs) from mouse via plastic adherent cultures are arduous due to the unwanted growth of hematopoietic cells and non-MSCs. In this study, homogenous populations of CD34+ MSCs from mouse bone marrow were purified through positive immunoselection. Materials and Methods In this experimental study, C57BL/6 mice were sacrificed. Their bone marrow cells were aspirated and incubated with anti-CD34 conjugated magnetic beads. After immunoselection, a sample of the cells was prepared for flow cytometry in order to examine the expression of CD34 antigen and the remains were cultivated. 24 hours later, non-adherent cells, mostly consisting of CD34+ hematopoietic stem cells were removed and the plastic adherent cultivated cells were investigated for surface markers (CD44, Sca-1, Vcam-1, CD34, CD11b and CD45). The plastic adherent cultivated cells were differentiated into the osteoblastic and adipogenic lineages to investigate the mesenchymal nature. Furthermore, the expression of some surface markers were investigated through flow cytometry. Results Purified populations of fibroblast-like CD34+ cells were achieved in the first passage (one week after initiative cultivation). The CD34, CD44, Sca-1 and Vcam-1 markers were expressed but CD11b and CD45 were absent. Osteocyte (osteocalsin, osteopontin, parathyroid hormone receptor) and adipocyte (lipo protein lipase and adipsin) differentiating genes were expressed in these cells. � Conclusions This study indicates that this protocol can result in efficient isolation of homogenous populations of MSCs from C57BL/6 mouse bone marrow. We showed that plastic adherent murine bone marrow derived CD34+ cells with capability of differentiating into skeletal lineages in vitro are MSCs. � Key words: Mesenchymal stem cells, Bone marrow, CD34 antigen سلول‌های بنيادی مزانشيمی، مغز استخوان، آنتی‌ژن CD34 Mesenchymal stem cells, Bone marrow, CD34 antigen 143 151 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-135&slc_lang=fa&sid=fa صمد ندری 910031947532846002238 No دکتر مسعود سليمانی soleimani.masoud@gmail.com 910031947532846002239 Yes صندوق پستی: 111-14115

fa کارآيی سيستم خود حذفی محرمانه و حذف به تشخيص پزشک بر سلامتی خون در اهداکنندگان ساری و بهشهر Efficacy of confidential self-exclusion and failed systems on blood donation safety in Sari and Behshahr blood donors بانك خون Blood banking پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف تضمين سلامتی خون از اهداف اساسی سازمان‌های انتقال خون در دنياست. در همين راستا، در سازمان انتقال خون ايران از سيستم‌های غربالگری اضافی مانند خود حذفی محرمانه ( Confidential Self Exclusion ) و حذف ( Failed ) در کنار آزمايش‌های تشخيص عفونت‌های قابل سرايت کمک گرفته شده است. هدف از اين تحقيق بررسی کارآيی اين دو سيستم در بهبود و ارتقای ايمنی خون‌های اهدايی می‌باشد. مواد وروش‌ها اين مطالعه مقطعی گذشته‌نگر، بر روی کليه افرادی که در سال 1384 به پايگاه‌های انتقال خون ساری و بهشهر مراجعه نموده بودند، انجام شد. اطلاعات مربوط به مشخصات فردی و نتايج آزمايش‌های سرولوژيکی افراد از رايانه مرکزی سازمان مرکزی انتقال خون ساری جمع‌آوری و در سه گروه اهداکنندگان سالم، خود حذفی محرمانه و حذف مورد بررسی قرار گرفت. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار 12 SPSS و آزمون مجذور کای‌( Chi-square ) مورد تجزيه و تحليل آماری قرار گرفتند. يافته‌ها در طی 12 ماه، از مجموع 17036 نفر اهداکننده خون، 16694 نفر(98%) از گروه اهداکنندگان سالم، 225 نفر(5/1%) از گروه حذف و 87 نفر(5/0%) از گروه خود حذفی محرمانه بودند. درصد آلودگی با ويروس‌های مختلف(ايدز، هپاتيت B و هپاتيت C ) در آن‌ها به ترتيب 04/3، 9/3 و 2/9 درصد بود. درصد آزمايش اليزا مثبت برای HBs-Ag ، HCV-Ab و HIV-Ab به ترتيب در گروه کنترل 74/0، 9/1 و 29/0 درصد، در گروه حذف 4/0، 5/3 و 0 درصد و در گروه خود حذفی محرمانه 6/4، 6/4 و 0 درصد بود. نتيجه گيری نتايج اين مطالعه نشان می‌دهد که درصد آلودگی در گروه خود حذفی محرمانه تقريباًَ 1/3 برابر گروه کنترل يعنی اهداکنندگان سالم بوده است و می‌تواند تاييدی بر مفيد بودن روش خود حذفی محرمانه و احتمال حذف افراد آلوده در مرحله پنجره باشد. هم چنين به نظر می‌رسد در مورد سيستم حذف بايد مطالعات بيشتری صورت گيرد. کلمات کليدی : اهداکننده، HIV ، آنتی‌ژن هپاتيت B ، آنتی‌بادی هپاتيت C Abstract Background and Objectives Blood safety is one of the basic goals of blood centers in the world. Additional screening systems such as self-exclusion and failed are used with routine diagnostic tests to detect transfusion transmitted infections. This study aimed to investigate efficacy of these systems on improvement of blood safety in Sari and Behshahr Blood Centers. Materials and Methods A retrospective cross-sectional study was carried out using serological data and personal information of donors. The information was obtained from data bank of Sari and Behshahr Blood Centers in 1384. Data analysis was performed using Chi-square test. Results The blood donations of 255 (1.5%) and 87 (0.5%) donors out of 17036 were excluded by failed and confidential self-exclusion methods, respectively. HBV, HCV and HIV infection percentages among control group, failed, and self-exclusion were 3.04%, 3.9% and 9.2% respectively. The positive ELISA percentages of HBs-Ag, HCV-Ab and HIV-Ab in control group were 0.74%, 1.9% and 0.29% respectively. HBs-Ag and HCV-Ab in failed group rates were 0.4%, 3.5% respectively while HIV-Ab rate was 0. Both HBs-Ag and HCV-Ab were 4.6% in CSE group while HIV-Ab rate was 0. Conclusions The results indicated that the confidential self-exclusion is an appropriate method to improve blood safety. It has also revealed that it could be possible to exclude infected donors during incubation period. Key words : Blood donor, HIV, HBs-Ag, HCV-Ab اهداکننده، HIV ، آنتی‌ژن هپاتيت B ، آنتی‌بادی هپاتيت C Blood donor, HIV, HBs-Ag, HCV-Ab 153 158 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-136&slc_lang=fa&sid=fa S. Nour Kojory سکينه نورکجوری s_nourkojory@yahoo.com 910031947532846002240 Yes مازندران ـ ساری ـ بلوار ارتش ـ کدپستی: 4818813354 H. Alaoddowleie هايده علاءالدوله‌ای 910031947532846002241 No F. Seddighian فرحناز صديقيان 910031947532846002242 No

fa گزارش عوارض انتقال خون ناشی از خطای انسانی در دو بيمار تالاسمی Transfusion complications due to human error in thalassemic patients طب انتقال خون Blood transfusion medicine پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف هدف از انتقال خون در بيماران تالاسمی، جلوگيری از ايجاد کم خونی و نگهداری سطح هموگلوبين در گردش در حد کافی به منظور پيش‌گيری از خون‌سازی اندوژن است. برای اغلب بيماران کافی است که سطح هموگلوبين قبل از تزريق خون 10 گرم در 100 ميلی‌ليتر باشد. مورد 2 بيمار مبتلا به تالاسمی جهت تزريق خون به بخش تالاسمی مراجعه نمودند. مورد اول: يک پسر 19 ساله که همراه خواهر 27 ساله‌اش هر دو مبتلا به تالاسمی به بخش تالاسمی بيمارستان بهرامی مراجعه نمودند. خون درخواستی برای خواهر بيمار به دليل تشابه اسمی دهنده با برادر به وی تزريق شد. پس از شروع تزريق، بيمار دچار عارضه شد ولی با انجام هيدراتاسيون با سرم رينگر، پس از 24 ساعت بهبود يافت. مورد دوم: پسر 5/2 ساله‌ای بود که به دليل خطای پرسنل در ثبت گروه خونی در برگ درخواست خون و عدم انجام کراس‌مچ به وی نيز خون اشتباه تزريق شد که بيمار پس از انجام اقدامات درمانی و نگهدارنده بهبود يافت. نتيجه گيری شايع‌ترين عارضه تزريق خون، خطاهای انسانی است و عوارض عفونی احتمال بسيار پايين‌تری دارند. جهت از بين بردن اين عارضه بررسی مجدد درخواست خون و برچسب کيسه خون باعث کاهش خطاها می‌گردد. کلمات کليدی : ترانسفوزيون، تالاسمی، عوارض ، خطای انسانی Abstract Background and Objectives While public focus is on the risks of transfusion transmitted infections, transfusion errors contribute significantly to adverse reactions. Case In this study we describe two cases of mistransfusion two thalassemic siblings were admitted for monthly transfusion: a 19 year old boy and his sister. The donor whose blood donation was cross matched for the sister had a name similar to the brother so it was wrongly administered to him that led to the hemolytic reaction. Another 2.5 year old boy with O+ blood group received A+ blood because of the staff error in recording the patient blood group and neglecting the crossmatch. � Conclusions The most prevalant complications of blood transfusion are due to human error. In order to decrease errors, it is recommended to double check the blood order form and the information on the blood bag. � Key words: Transfusion, Thalassemia, Complications, Human error ترانسفوزيون، تالاسمی، عوارض ، خطای انسانی Transfusion, Thalassemia, Complications, Human error 159 162 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-137&slc_lang=fa&sid=fa M.A. Ehsani دکتر محمدعلی احسانی maehsani@gmail.com 910031947532846002243 Yes خيابان دماوند - خيابان قاسم آباد ـ بيمارستان کودکان بهرامی ـ کد پستی: 46991-16417 E. Shahgholi دکتر الهام شاهقلی 910031947532846002244 No K. Sotoudeh دکتر کامبيز ستوده 910031947532846002245 No