فصلنامه پژوهشي خون Sci J Blood Transfus Organ http://www.bloodjournal.ir 91 journal91 fa jalali 1386 6 1 gregorian 2007 9 1 4 3 online 1 fulltext

fa فراوانی آنتی‌ژن‌های پلاکتی در اهداکنندگان خون: مقايسه روش مولکولی با روش اليزا( برای HPA-1a) طب انتقال خون Blood transfusion medicine پژوهشي Research <strong><p align="justify">  چکيد ه </p><p align="justify"> <strong><i> سابقه و هدف </i></strong></p><p align="justify"> <strong> روش‌های سرولوژيکی جهت تعيين نوع آنتی‌ژن‌های پلاکتی به دليل محدوديت دسترسی به منابع آنتی‌سرم‌های اختصاصی و تعداد ناکافی پلاکت در بيماران مبتلا به ترمبوسيتوپنی محدود شده است. بنابراين از روش‌های مولکولی و بر پايه </strong><strong>DNA </strong><strong>جهت تعيين ژنوتيپ‌ آنتی‌ژن‌های پلاکتی استفاده می‌شود. از آن جا که در مورد ميزان شيوع اين آنتی‌ژن‌ها در جمعيت ايران اطلاعات چندانی در دسترس نيست لذا هدف مطالعه، تعيين شيوع اين آنتی‌ژن‌ها در تعدادی از اهداکنندگان خون می‌باشد. </strong></p><p align="justify"> <strong><i> مواد وروش‌ها </i></strong></p><p align="justify"> <strong> مطالعه انجام شده از نوع توصيفی بود. </strong><strong>DNA </strong><strong>از 3 ميلی‌ليتر خون کامل که از 100 نفر اهداکننده خون، در لوله‌های حاوی </strong><strong>EDTA </strong><strong>جمع‌آوری شده بود، استخراج گرديد. فراوانی آلل‌های آنتی‌ژن‌های پلاکتی </strong><strong>HPA-1,2,3,4,5 </strong><strong>و </strong><strong>HPA-15 </strong><strong>با استفاده از روش </strong><strong>PCR-SSP </strong><strong>مورد مطالعه قرار گرفتند. 40 نمونه از اين 100 نفر نيز برای بررسی فنوتيپ به روش اليزا بررسی شدند. جهت بررسی فراوانی ژنی از معادله </strong><strong>Hardy weinberg </strong><strong>و تحليل نتايج از آزمون‌های </strong><strong>Z </strong><strong>و </strong><strong>X² </strong><strong>استفاده شد. </strong></p><p align="justify"> <strong><i> يافته‌ها </i></strong></p><p align="justify"> <strong> فراوانی ژنی آنتی‌ژن‌های پلاکتی مورد بررسی به شرح زير می‌باشند: </strong></p><p align="justify"> <strong> HPA-1a </strong><strong>(98/0)، </strong><strong>HPA-1b </strong><strong>(02/0)، </strong><strong>HPA-2a </strong><strong>(54/0)،‌ </strong><strong>HPA-2b </strong><strong>(46/0)،‌ </strong><strong>HPA-3a </strong><strong>(48/0)، </strong><strong>HPA-3b </strong><strong>(52/0)، </strong><strong>HPA-4a </strong><strong>(0/1) ،‌ </strong><strong>HPA-5a </strong><strong>(99/0)، </strong><strong>HPA-5b </strong><strong>(01/0)، </strong><strong>HPA-15a </strong><strong>(47/0)، </strong><strong>HPA-15b </strong><strong>(53/0). هيچ موردی از </strong><strong>HPA-4b </strong><strong>در اين مطالعه ديده نشد. فراوانی فنوتيپی زير حاصل گرديد: </strong></p><p align="justify"> <strong> 19% </strong><strong>HPA3a/3a </strong><strong>، 92% </strong><strong>HPA2a/2b </strong><strong>،‌ 8% </strong><strong>HPA2a/2a </strong><strong>،‌ 4% </strong><strong>HPA1a/1b </strong><strong>،‌ 96% </strong><strong>HPA1a/1a </strong><strong>، 2% </strong><strong>HPA5b/5b </strong><strong>،‌ 98% </strong><strong>HPA5a/5a </strong><strong>، 100% </strong><strong>HPA4a/4a </strong><strong>،‌22% </strong><strong>HPA3b/3b </strong><strong>، 59% </strong><strong>HPA3a/3b </strong><strong>، 19% </strong><strong>HPA15b/15b </strong><strong>، 67% </strong><strong>HPA15a/15b </strong><strong>، 14% </strong><strong>HPA15a/15a </strong><strong>. 26 نمونه(65%) از 40 نمونه مورد بررسی برای </strong><strong>HPA-1 </strong><strong>به روش اليزا مثبت، 4 نمونه(10%) منفی و 10 مورد </strong><strong>HPA-1a </strong><strong>بينابينی شدند. </strong></p><p align="justify"> <strong><i> نتيجه گيری </i></strong></p><p align="justify"> <strong> در اين مطالعه ژنوتيپ هموزيگوت </strong><strong>HPA-1b/b </strong><strong>به دست نيامد که مشابه ساير مطالعات انجام شده در آسيا می‌باشد. در اين مطالعه با توجه به تفاوت‌های موجود در ميزان فراوانی </strong><strong>HPA-1,2,5 </strong><strong>در مقايسه با سفيدپوستان اروپايی، به نظر می‌رسد احتمال تحريک توليد آنتی‌بادی ضد پلاکتی توسط اين آنتی‌ژن‌ها نيز متفاوت از نتايج ساير سفيدپوستان باشد که نيازمند بررسی‌های بيشتر در اين زمينه است. به نظر می‌رسد </strong><strong>HPA-15b </strong><strong>و </strong><strong>HPA-5b </strong><strong>و </strong><strong>HPA-2b </strong><strong>ممکن است باعث پورپورای پس از تزريق و مقاومت پلاکتی شوند که اين دو نقطه نظر نيازمند بررسی‌های بيشتر می‌باشند. </strong></p><p align="justify"> <strong><i> کلمات کليدی </i></strong><strong>: </strong><strong></strong><strong>آنتی‌ژن‌های پلاکتی، فراوانی ژنی، </strong><strong>PCR </strong><strong>، ايران </strong><strong></strong></p><p align="justify"> </p></strong> Abstract Background and Objectives Serologic methodes used in HPA–typing are limited due to restricted access to specific anti-sera and decreased platelet count in thrombocytopenic patients. Therefore, several DNA-based HPA-genotyping techniques were used to determine the genotype of HPAs. Since nothing is known about the HPA gene frequency in Iran, this study was performed to determine its frequency in some Iranian blood donors. Materials and Methods DNA was extracted from a 3-ml whole blood sample prepared from donations of 100 Iranian blood donors collected in EDTA-coated blood tubes. Human platelet (PLT) alloantigens (HPA)-1/2/3/4/5 and HPA-15 typing were performed by the Polymerase Chain Reaction – Sequence Specific Primer technique ( PCR-SSP), and HPA-1a phenotyping was performed by ELISA method for 40 % of samples. Results The frequencies of HPA genes were: HPA-1a 98% , HPA-1b 2% , HPA-2a 54% , HPA-2b 46% , HPA-3a 48% , HPA-3b 52% , HPA-4a 100% , HPA-5a 99% , HPA-5b 1% , HPA-15a 47% , and HPA-15b 53%. HPA-4b was not found . The frequencies of HPA phenotypes were determined to be: HPA1a/1a 96% , HPA1a/1b 4% , HPA2a/2a 8% , HPA2a/2b 92% , HPA3a/3a 19% , HPA3a/3b 59% , HPA3b/3b 22%, HPA4a/4a 100% , HPA5a/5a 98% , HPA5b/5b 2% , HPA15a/15a 14% , HPA15a/15b 67% , and HPA15b/15b 19%. 40 HPA-1a phenotyping by ELISA showed 26 positive (OD > 0.5 ), 4 negative (OD < 0.3 ), and 10 indeterminate samples (0.3 < OD < 0.5) . Conclusions No HPA-1b/b homozygous genotype similar to other Asian studies was found. Since HPA-1,-2,-5 frequencies in the population under study differ from the European Caucasian race, it seems that antibody production in our population might be different from other Caucasians. According to HPA frequencies, it seems that HPA-2b, HPA-5b and HPA-15b may induce posttransfusion purpura and platelet refractoriness which need further investigation. Key words: Platelet antigens, Gene frequency, PCR, Iran آنتی‌ژن‌های پلاکتی، فراوانی ژنی، PCR ، ايران Platelet antigens, Gene frequency, PCR, Iran 165 174 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-138&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa T. Madani طاهره مدنی 910031947532846002377 No Sh. Samiee شهرام سميعی 910031947532846002378 No Z. Attaei زهرا عطايی 910031947532846002379 No M. Kavari مهناز کواری 910031947532846002380 No Gh.R. Babaei غلامرضا بابايی 910031947532846002381 No M. Mostakhdemin محبوبه مستخدمين 910031947532846002382 No M. Shaiegan مژگان شايگان shaiegan@ibto.ir 910031947532846002383 Yes صندوق پستی: 1157-14665

fa ارتباط بين چند شکلی ژن IL-1Ra در دهنده و گيرنده پيوند مغز استخوان با بيماری پيوند عليه ميزبان به عنوان يک عامل پيش‌آگهی دهنده ژنتيك Genetis پژوهشي Research <strong></strong><strong></strong><strong><p align="justify">  چکيد ه </p><p align="justify"> <strong><i> سابقه و هدف </i></strong></p><p align="justify"> <strong> GVHD </strong><strong>بيماری است که در 40-20 درصد از گيرندگان پيوند هماهنگ از نظر </strong><strong>HLA </strong><strong>ديده می‌شود. شماری از پژوهش‌ها نشان داده‌اند که چند شکلی در ژن‌های سايتوکاين، بر مشکلات پس از پيوند تاثير می‌گذارد. يکی از اعضای اين خانواده( </strong><strong>IL-1RN </strong><strong>) آنتاگونيست گيرنده </strong><strong>(IL-1Ra)IL-1 </strong><strong>را کد می‌کند که يک مولکول با خاصيت ضد التهابی است و با </strong><strong>IL-1 </strong><strong>a </strong><strong>و </strong><strong>IL-1 </strong><strong>b </strong><strong>در اتصال به گيرنده رقابت می‌کند. ميزان شرکت </strong><strong>IL-1 </strong><strong>در پاسخ‌های پيش التهابی، بستگی به توازن بين اين سه مولکول دارد. هدف پژوهش حاضر، با توجه به عدم وجود گزارش مشابه در ايران، بررسی چند شکلی ژن </strong><strong>IL-1Ra </strong><strong>و اثر احتمالی آن روی نتيجه پيوند بوده است. </strong></p><p align="justify"> <strong><i> مواد وروش‌ها </i></strong></p><p align="justify"> <strong> در اين مطالعه که از نوع هم گروهی( </strong><strong>Cohort </strong><strong>) بود، نمونه‌های 175 گيرنده و 175 دهنده پيوند مغز استخوان که از نظر </strong><strong>HLA </strong><strong>سازگار بودند جمع‌آوری گرديد و </strong><strong>DNA </strong><strong>آن‌ها با استفاده از روش </strong><strong>PCR-VNTR </strong><strong>و الکتروفورزروی ژل آگارز از نظر چند شکلی ژن </strong><strong>IL-1Ra </strong><strong>بررسی گرديد. ارتباط ژنوتيپ بيمار از نظر آلل مورد نظر و اطلاعات بالينی با بروز </strong><strong>aGVHD </strong><strong>مطالعه شد. ارتباط بين ژنوتيپ دهنده و گيرنده و رتبه </strong><strong>GVHD </strong><strong>آن‌ها پس از پيوند مورد ارزيابی قرار گرفت. در مورد آلل‌ها، ارتباط هر کدام با </strong><strong>aGVHD </strong><strong>به تنهايی توسط نرم افزار 5/11 </strong><strong>SPSS </strong><strong>تحليل آماری گرديد. خطر نسبی و نسبت شانس در آلل‌های مختلف ژن </strong><strong>IL-1Ra </strong><strong>محاسبه شد و دقت آن از طريق محاسبه فاصله اطمينان 95% تعيين گرديد. </strong></p><p align="justify"> <strong><i> يافته‌ها </i></strong></p><p align="justify"> <strong> فراوانی رتبه‌های </strong><strong>aGVHD </strong><strong>در اين مطالعه شامل رتبه صفر(67 </strong><strong>n= </strong><strong>)، رتبه 1(31= </strong><strong>n </strong><strong>)، رتبه 2(48= </strong><strong>n </strong><strong>)، رتبه 3(24= </strong><strong>n </strong><strong>) و رتبه 4(5= </strong><strong>n </strong><strong>) بودند. فراوانی آلل 1( </strong><strong>bp </strong><strong>410)ژن </strong><strong>IL-1Ra </strong><strong>با فراوانی 6/80% شايع‌ترين آلل در جمعيت بيماران مورد بررسی و آلل 2( </strong><strong>bp </strong><strong>240) با فراوانی 3/6% دومين آلل شايع بود. فراوانی آلل‌ها با آن چه پيش‌تر گزارش شده بود تا حدودی </strong><strong>متفاوت بود و ارتباطی بين هيچ يک از چند شکلی‌ها با بروز </strong><strong>aGVHD </strong><strong>مشاهده نگرديد. هم چنين سن دهنده و گيرنده، نوع بيماری به ويژه بيماری تالاسمی عامل‌های خطر مهمی برای بروز </strong><strong>aGVHD </strong><strong>محسوب می‌شدند. </strong></p><p align="justify"> <strong><i> نتيجه گيری </i></strong></p><p align="justify"> <strong> به طور کلی فراوانی آلل‌های ژن </strong><strong>IL-1Ra </strong><strong>در ايران در جمعيت مورد مطالعه تعيين گرديد. در مورد ارتباط آلل‌های مختلف ژن </strong><strong>IL-1Ra </strong><strong>به خصوص آلل شماره 2 با </strong><strong>aGVHD </strong><strong>نياز به بررسی‌های بيشتر می‌باشد. </strong></p><p align="justify"> <strong><i> کلمات کليدی </i></strong><strong>: </strong><strong></strong><strong>پيوند مغز استخوان، ژنوتيپ، بيماری پيوند عليه ميزبان </strong><strong></strong><strong></strong></p><p align="justify"> </p></strong> <p> <strong> Abstract </strong><strong></strong></p><p> <strong><i>Background and Objectives</i></strong></p><p> GVHD occurs in 20–40% of recipients of HLA-matched sibling donor grafts. A number of studies suggest that polymorphism in cytokine genes influence susceptibility to post-BMT complications. One of the cytokine gene family (IL-1RN) encodes IL-1 receptor antagonist (IL-1Ra), an anti-inflammatory molecule that competes for receptor binding with IL-1α and IL-1β. The overall contribution of IL-1 to the proinflammatory response depends on the balance between these three molecules. In this study, we decided to evaluate the polymorphisms of IL-1Ra gene that might influence the outcome of BMT. </p><p>  </p><p> <strong><i>Materials and Methods</i></strong></p><p> In this cohort study, patients' (n = 175) and donors' (n = 175) DNA from a total of 350 human leucocyte antigen (HLA)-identical sibling allogeneic BMTs were analysed. IL-1Ra gene polymorphism was studied by PCR-VNTR method. PCR products were then visualized by electrophoresis in 2% agarose gel. Then, the correlation between donor and recipient genotype and GVHD grade for their respective transplant was assessed. </p><p>  </p><p> <strong><i>Results</i></strong></p><p> The frequency of the aGVHD grades was divided to grade 0 (38.3%), grade I (17.7%), grade II (27.4%), grade III (13.7%), grade IV (2.9%). Correlation between donor and recipient genotype and GVHD grade for their respective transplant was assessed. We observed no significant correlation between the IL-1Ra polymorphism and incidence of aGVHD, although possession of the allele 2 in the individual genotype was associated with less severe acute GVHD.</p><p>  </p><p> <strong><i>Conclusions</i></strong></p><p> The observed allele frequencies were different from those previously reported. None of the polymorphisms showed association with the presence of acute GVHD. However, presence of allele 2 showed association with aGVHD. If the recipient possesed allele 2, the probability of aGVHD was 46% and in the absence of allele 2, it was 62%. Recipient age, donor age, recipient disease particularly thalassemia were the most remarkable risk factors for acute GVHD.</p><p>  </p><p> <strong><i>Key words</i></strong><strong><i> : </i></strong>Bone marrow transplantation, Genotype, Graft Versus Host Disease</p><p>  </p> پيوند مغز استخوان، ژنوتيپ، بيماری پيوند عليه ميزبان Bone marrow transplantation, Genotype, Graft Versus Host Disease 175 180 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-139&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M. Sobhani مريم سبحانی 910031947532846002384 No P. Izadi پانته‌آ ايزدی 910031947532846002385 No A. Ghavamzadeh اردشير قوام‌زاده 910031947532846002386 No K. Ali Moghadam کامران علی‌مقدم 910031947532846002387 No M. Iravani مسعود ايروانی 910031947532846002388 No M. Jahani محمد جهانی 910031947532846002389 No A. Moosavi اسداله‌ موسوی 910031947532846002390 No N. Hadiashar نيما هادي‌عشر 910031947532846002391 No M.R. Nooridaloii محمدرضا نوری دلوئی nooridaloii@sina.Tums.ac.ir 910031947532846002392 Yes

fa سطح فعاليت پروتئين‌های ضد انعقادی طبيعی پلاسما در کودکان مبتلا به تالاسمی ماژور هماتولوژي Hematology پژوهشي Research <strong></strong><strong><p align="justify">  چکيد ه </p><p align="right"> <strong><i> سابقه و هدف </i></strong></p><p align="right"> <strong> يکی از مهم‌ترين علل حوادث ترومبوتيک در بيماران مبتلا به تالاسمی ماژور، تغيير در سطح پروتئين‌های سيستم ضد انعقاد می‌باشد. با توجه به تغييرات در پروتئين‌های فوق و عوارض شناخته شده ناشی از آن و عدم اطلاع از وضعيت فعاليت اين سيستم در بيماران تالاسمی در ايران، اين تحقيق به منظور تعيين سطح فعاليت مهارکننده‌های طبيعی انعقاد شامل پروتئين </strong><strong>C </strong><strong>،‌ پروتئين </strong><strong>S </strong><strong>و آنتی‌ترومبين </strong><strong>III </strong><strong>روی مبتلايان به تالاسمی ماژور مراجعه کننده به بيمارستان مفيد در سال 1382 صورت گرفت. </strong><strong></strong></p><p align="right"> <strong><i> مواد وروش‌ها </i></strong></p><p align="right"> <strong> اين تحقيق به روش مقطعی روی 59 کودک مبتلا به تالاسمی ماژور مراجعه کننده به بيمارستان کودکان مفيد که سن بالای 2 سال داشتند، بيش از 25 روز از تزريق خون‌شان گذشته بود و فاقد بيماری قلبی يا کبدی علامت‌دار بودند صورت گرفت. فعاليت پروتئين‌های </strong><strong>C </strong><strong>و </strong><strong>S </strong><strong>پلاسما با روش‌های </strong><strong>PTT based </strong><strong>و آنتی‌ترومبين </strong><strong>III </strong><strong>با روش کروموژنيک اندازه‌گيری شد. موارد کاهش يافته تعيين شد و نقش طحال‌برداری، سطح فريتين سرم و آنزيم‌های کبدی با پروتئين‌های فوق ارتباط داده شد. جهت مقايسه ميانگين‌ها از آزمون‌های </strong><strong>t </strong><strong>و من‌ويتنی </strong><strong>(Mann-whitney) U test </strong><strong>استفاده شد. </strong></p><p align="right"> <strong><i> يافته‌ها </i></strong></p><p align="right"> <strong> از 59 بيمار مورد مطالعه، کاهش در پروتئين </strong><strong>C </strong><strong>در 3/20% و کاهش در پروتئين </strong><strong>S </strong><strong>در 3/15% مشاهده شد. فعاليت پروتئين </strong><strong>C </strong><strong>در گروه طحال‌برداری شده 9/17 ± 4/63% و در گروه طحال‌برداری نشده 1/15 ± 5/74% بود(04/0 </strong><strong>p= </strong><strong>). </strong></p><p align="right"> <strong><i> نتيجه گيری </i></strong></p><p align="right"> <strong> کاهش در پروتئين </strong><strong>C </strong><strong>و </strong><strong>S </strong><strong>در مبتلايان به تالاسمی ماژور ديده می‌شود و طحال‌برداری احتمال کاهش پروتئين </strong><strong>C </strong><strong>را تشديد می‌کند. مطالعات تحليلی در آينده جهت بررسی فعاليت سيستم فوق در بيماران تالاسميک توصيه می‌شود. هم چنين پيشنهاد می‌شود جهت اظهار نظر دقيق‌تر در مورد نقش طحال‌برداری در کاهش پروتئين‌های ضد انعقادی، سطح پروتئين‌های فوق قبل و بعد از عمل اسپلنکتومی اندازه‌گيری شود. </strong></p><p align="right"> <strong><i> کلمات کليدی </i></strong><strong>: </strong><strong></strong><strong>تالاسمی ماژور،‌ ترومبوز، ضد انعقادها، اسپلنکتومی </strong><strong></strong></p><p align="right"> </p></strong> <p>  <strong>Abstract</strong> </p><p> <i><strong>Background and Objectives</strong></i></p><p> Thrombotic events are among the most important complications in patients with beta-thalassemia major. Alterations in natural anticoagulation system have a major contribution to the occurrence of thrombotic events in these patients. This study was performed to evaluate the protein C, protein S and Antithrombin III activity in patients with beta-thalassemia major having referred to Mofid Children Hospital in 1382.</p><p>  </p><p> <i><strong>Materials and Methods</strong></i></p><p> Thalassemic children older than 2 years of age, with the interval of more than 25 days since last transfusion, and without any evidence of symptomatic liver or heart disease were enrolled in the study. Plasma activity of protein C and protein S was assessed by PTT based tests and the activity of antithrombin III was determined by chromogenic method. The correlation between decreased levels of anticoagulants and other parameters such as splenectomy, liver transaminases and serum ferritin level was analyzed by spss software.T-test and Mann whitney U-test were used to compare the mean values of variables.</p><p>  </p><p> <i><strong>Results</strong></i></p><p> 20.3% of patients showed a decrease in protein C and 15.3% in protein S. 12 patients had been splenectomized. Mean protein C activity in splenectomized and non-splenectomized patients were 63.4 ± 17.9% and 74.5± 15.1% , respectively (p<0.04).</p><p> <i><strong>�</strong></i></p><p> <i><strong>Conclusions</strong></i></p><p> There was a decrease in proteins C and S activity in thalassemia major patients. Splenectomy might cause reduction in protein C level. Analytic studies are recommended to evaluate the activity of anticoagulant system in thalassemic patients. In addition, assessment of this system is suggested prior and after splenectomy .</p><p> <strong>�</strong></p><p> <strong><i>Key words : </i></strong>Thalassemia major, Thrombosis, Anticoagulant, Splenectomy </p><p>  </p> تالاسمی ماژور،‌ ترومبوز، ضد انعقادهای طبيعی، اسپلنکتومی Thalassemia major, Thrombosis, Anticoagulant, Splenectomy 181 187 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-140&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa S. Alavi ثمين علوی samin_alavi@yahoo.com 910031947532846002393 Yes تهران - خيابان شريعتی - بالاتر از حسينيه ارشاد - مرکز آموزشی درمانی مفيد - صندوق پستی: 1546815514 M.T. Arzanian محمدتقی ارزانيان 910031947532846002394 No M. Ahmadinejad مينو احمدي‌نژاد 910031947532846002395 No G. Meshkat Razavi گيتا مشکوه رضوی 910031947532846002396 No N. Valaee ناصر ولايی 910031947532846002397 No M.R. Tabatabaee سيد محمدرضا طباطبايی 910031947532846002398 No M. Karbasizadeh مهدی کرباسی‌زاده 910031947532846002399 No

fa آيا سلول‌های CD45RA+/RO+ و CD4+/CD8+ خون بند ناف پره ترم، خصوصيات عملکردی متفاوتی را در مقايسه با سلول‌های مشابه در خون بند ناف ترم نشان می‌دهند؟ سلولهاي بنيادي Stem cells پژوهشي Research <strong><p align="justify">  چکيد ه </p><p align="justify"> <strong><i> سابقه و هدف </i></strong></p><p align="justify"> <strong> گزارش‌های مختلف نشان می‌دهند که سلول‌های خونساز خون بند ناف نوزادان پره ترم، توانايی تکثير و خصوصيت خود تجديد شونده بالايی را در مقايسه با مغز استخوان و خون بند ناف نوزادان ترم نشان می‌دهند. در اين تحقيق، وضعيت سلول‌های ايمنی خون بند ناف پره ترم به عنوان مرحله‌ای از مراحل تکاملی و هم از جنبه بررسی وضعيت بی‌تجربه بودن، با سلول‌های مشابه در خون بند ناف ترم مقايسه شدند. </strong></p><p align="justify"> <strong><i> مواد وروش‌ها </i></strong></p><p align="justify"> <strong> مطالعه انجام شده از نوع تجربی بود. پس از جداسازی سلول‌های تک هسته‌ای از خون بند ناف ترم(بالای 37 هفته) و پره ترم(کمتر از 37 هفته) در محيط کشت کامل و حاوی 50 نانوگرم در ميلی‌ليتر </strong><strong>PMA </strong><strong>و 1 ميکروگرم در ميلی‌ليتر يونومايسين در حضور مونن زين کشت داده شد. سپس با استفاده از ساپونين 1/0 درصد نفوذ پذير شده، جهت بررسی ميزان فعال شدن سلول‌ها پس از تحريک با </strong><strong>PMA </strong><strong>و يونومايسين، با منوکلونال آنتی‌بادی </strong><strong>Anti-CD69 </strong><strong>و برای ارزيابی توليد سايتوکاين با آنتی‌بادی‌های اختصاصی کونژوگه </strong><strong>IL-2 </strong><strong>، </strong><strong>IL-4 </strong><strong>، </strong><strong>IFN- </strong><strong>g </strong><strong>و </strong><strong>IL-10 </strong><strong>رنگ آميزی شد. ميانگين درصد فراوانی سلول‌های توليد کننده سايتوکاين و ميزان بيان سايتوکاين در فنوتيپ سلولی </strong><strong>CD4⁺/CD8⁺ </strong><strong>،‌ CD45RA⁺/RO </strong><strong>با استفاده از دستگاه کولتر Epics-XL </strong><strong>و با استفاده از نرم‌افزار </strong><strong>Immuno-4 </strong><strong>آناليز شد. جهت تحليل آماری نتايج از آزمون‌های کولموگروف ـ اسميرنوف و </strong><strong>t(student's t-test) </strong><strong>با سطح معنی‌داری 05/0 </strong><strong>p< </strong><strong>استفاده شد. </strong></p><p align="justify"> <strong><i> يافته‌ها </i></strong></p><p align="justify"> <strong> مطالعه فنوتيپ سلولی نشان داد که در ميانگين درصد سلول‌های </strong><strong>CD4⁺CD45RA⁺ </strong><strong><sup />، CD4⁺CD45RO⁺ </strong><strong>و CD8⁺CD45RO⁺ </strong><strong>خون بند ناف ترم و پره ترم تفاوت معنی‌داری ديده نمی‌شود. مقايسه ميانگين درصد سلول‌های CD3⁺ </strong><strong>، CD4⁺ </strong><strong>، CD8⁺ </strong><strong>، CD3⁺HLA-DR </strong><strong>، CD4⁺ HLA-DR⁺ </strong><strong>و CD25⁺ </strong><strong>در خون بند ناف ترم افزايش معنی‌داری در مقايسه با خون بند ناف پره ترم نشان می‌دهد. علاوه بر اين، مقايسه ميانگين درصد سلول‌های توليد کننده سايتوکاين‌های IL-2 </strong><strong>، IFN- g </strong><strong>، </strong><strong>IL-4 </strong><strong>، </strong><strong>IL-10 </strong><strong>و ميزان بيان آن‌ها تفاوت معنی‌داری را بين دو نوع سلول نشان نداد. </strong></p><p align="justify"> <strong><i> نتيجه گيری </i></strong></p><p align="justify"> <strong> از آن‌جايی که سلول‌های ايمنی خون بند ناف پره ترم در مقايسه با خون بند ناف ترم از نظر عملکردی تفاوت معنی‌داری را نشان نمی‌دهند،‌ پيوند سلول‌های بنيادی از اين منبع سلولی نه تنها دارای رفتار ايمونولوژيک يکسان با خون بند ناف ترم به خصوص از نقطه نظر </strong><strong>GVHD </strong><strong>می‌باشد، بلکه با توجه به فراوانی و توانايی تکثير بالاتر سلول‌‌های بنيادی آن و علاوه بر آن حضور پيش‌سازهای غير بالغ‌تر از نظر اُنتوژنی، می‌تواند احتمالاًَ نسبت به خون بند ناف ترم اولويت داشته در موارد پيوند کاربرد يابد. </strong></p><p align="justify"> <strong><i> کلمات کليدی </i>: خون بند ناف، CD4⁺ T لنفوسيت، CD8⁺ T لنفوسيت، سايتوکاين </strong></p></strong> <p>  <strong></strong></p><p>  </p><p> <strong> Abstract </strong><strong></strong></p><p> <strong><i>Background and Objectives</i></strong></p><p> The incidence and severity of Graft Versus Host Disease following the use of umbilical cord blood as a source of stem cells for bone marrow reconstitution challenge the scientific findings of the immunocompetence of newborn immune cells. The reports show that self renewal characteristics and the proliferative capacity of primitive hematopoietic progenitors in the preterm cord blood are higher in comparison with term cord blood and bone marrow. In this study, the characteristics of preterm cord blood immune cells were analyzed from a naive point of view especially in comparison with its counterparts in term cord blood. </p><p>  </p><p> <strong><i>Materials and Methods</i></strong></p><p> Term and pretem MNCs were isolated and cultivated in complete media containing PMA (50 ng/ml) and Ionomycine (1µg/ml) at the presence of monensin they were then permeabilized with %0.1 saponin. After cell stimulation with PMA and Ionomycine, staining was performed with Moab anti-CD69 antibody to estimate the level of activation and was also conjugated with anti- IL-10, IFN-γ, IL-4, IL-2 antibody to evaluate the production of cytokine. Mean percentage frequency of cytokine producing cells and the level of cytokine expression in CD4+/CD8+, CD45RA+/RO+ cells were analyzed by Epics-XL and IMMUNO-4 software. Statistical analysis was carried out using Kolmogrov-Smirnov and Student's t-test .</p><p>  </p><p> <strong><i>Results</i></strong></p><p> Cellular phenotypic analysis showed no significant differences in CD4⁺CD45RA⁺, CD8⁺CD45RO⁺ and CD4⁺CD45RO⁺ cells in term and preterm cord blood (p< 0.05). Mean percentage of CD3⁺ , CD4⁺ , CD8⁺, HLA-DR+CD3⁺, DR - HLA⁺CD4⁺and CD25⁺ cells had significant increment in term cord blood. No statistically significant differences in the level of expression and the frequency of cytokine producing cells were observed in distinct gestational ages.</p><p>  </p><p> <strong><i>Conclusions</i></strong></p><p> Considering the lack of any significant functional differences between term and preterm cord blood immune cells, hematopoietic stem cells of preterm cord blood not only have the same immunological behavior, especially with respect to GVHD, but also have the higher frequency and proliferative capacity. The presence of immature progenitor cells may have priority to term cord blood and be applied in transplantation settings.</p><p> <strong>�</strong></p><p> <strong><i>Key words:</i></strong><strong><i>�</i></strong><strong></strong>Cord blood, CD4 positive T lymphocyte , CD8 positive T lymphocyte, Cytokine </p><p>  </p> بند ناف، پره ترم، CD4+ T لنفوسيت، CD8+ T لنفوسيت، سايتوکاين Cord blood, CD4 positive T lymphocyte , CD8 positive T lymphocyte, Cytokine 189 197 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-141&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M. Kheirandish مريم خيرانديش kheira_m2001@yahoo.co.uk 910031947532846002488 Yes صندوق پست M. Ebtekar معصومه ابتکار 910031947532846002489 No A.A. Pourfathollah علی‌اکبر پورفتح‌اله 910031947532846002490 No Z. Mohammad hassan زهير محمدحسن 910031947532846002491 No S.D. Siadat سيد داور سيادت 910031947532846002492 No A. Kazem Nejad اردشير کاظم‌نژاد 910031947532846002493 No

fa تنوع ژنتيکی HLA-DRB1 در جمعيت نرمال ايرانی ژنتيك Genetis پژوهشي Research <p align="justify">  چکيد ه </p><p align="justify"> <strong><i> سابقه و هدف </i></strong></p><p align="justify"> <strong> ژن‌های مجموعه اصلی سازگاری نسجی( </strong><strong>MHC </strong><strong>) دارای بيشترين تنوع ژنتيکی در ژنوم هر گونه می‌باشند. ژن‌هـای </strong><strong>MHC </strong><strong>انسانـی بـر روی کـروموزوم 6 واقـع شـده و </strong><strong>HLA </strong><strong>ناميده می‌شوند. آنتی‌ژن‌های کلاس </strong><strong>I </strong><strong>و </strong><strong>II </strong><strong></strong><strong>HLA </strong><strong>، کنترل ژنتيکی پاسخ‌های ايمنی را به عهده دارند. شناسايی آلل‌های </strong><strong>HLA </strong><strong>به طور وسيعی در امر پيوند، بيماری‌های مرتبط با </strong><strong>HLA </strong><strong>و مطالعات جمعيت شناسی مورد استفاده قرار می‌گيرند. در ميان ژن‌های مختلف </strong><strong>HLA </strong><strong>، ژن‌‌های </strong><strong>DRB1 </strong><strong>جزو متغيرترين آن‌ها محسوب می‌شوند. در اين پژوهش به دليل اهميت آنتی‌ژن‌های </strong><strong>DRB1 </strong><strong>در پيوند مغز استخوان، اين آنتی‌ژن‌ها در جمعيت نرمال مورد مطالعه قرار گرفتند. اين مطالعه جزو مطالعاتی است که در اين راستا و در ارتباط با تعيين آنتی‌ژن‌های </strong><strong>HLA-DR </strong><strong>در نژادهای مختلف ايرانی و نه يک گروه خاص انجام شده است. </strong></p><p align="justify"> <strong><i> مواد وروش‌ها </i></strong></p><p align="justify"> <strong> مطالعه انجام شده از نوع توصيفی بود. در اين مطالعه به روش نمونه‌گيری تصادفی از خون کامل 466 فرد نرمال اهداکننده مغز استخوان، </strong><strong>DNA </strong><strong>استخراج شده و قطعاتی از جايگاه ژنی </strong><strong>HLA-DRB </strong><strong>با استفاده از 23 جفت آغازگر اختصاصی و به کارگيری روش </strong><strong>PCR-SSP </strong><strong>تکثير گرديد. در نهايت ارزيابی باندهای ايجاد شده با انجام الکتروفورز روی ژل آگارز انجام گرفت. تحليل آماری با استفاده از برنامه آمای 5/11 </strong><strong>SPSS </strong><strong>و با تعيين فراوانی صورت گرفت. </strong></p><p align="justify"> <strong><i> يافته‌ها </i></strong></p><p align="justify"> <strong> شايع‌ترين فراوانی آلل‌های </strong><strong>DRB1 </strong><strong>در جمعيت نرمال ايرانی، متعلق به11 </strong><strong>* </strong><strong></strong><strong>DRB1 </strong><strong>(0/20%) بوده و به دنبال آن 13 </strong><strong>* </strong><strong></strong><strong>DRB1 </strong><strong>(4/11%)، 15 </strong><strong>* </strong><strong></strong><strong>DRB1 </strong><strong>(4/11%) و 04 </strong><strong>* </strong><strong></strong><strong>DRB1 </strong><strong>(0/10%) بيشترين فراوانی را دارا می‌باشند. در حالی که آلل 09 </strong><strong>* </strong><strong></strong><strong>DRB1 </strong><strong>از کمترين فراوانی(9/0%) برخوردار است. </strong></p><p align="justify"> <strong><i> نتيجه گيری </i></strong></p><p align="justify"> <strong> اين تحقيق تنوع ژنتيکی در جمعيت مختلط ايرانی را از نظر آلل‌های </strong><strong>HLA-DRB1 </strong><strong>نشان می‌‌دهد. در اين مطالعه نزديکی جمعيت ايرانی با جمعيت‌های اروپای شرقی و جنوبی ديده شد. </strong></p><p align="justify"> <strong><i> کلمات کليدی </i></strong><strong>: </strong><strong></strong><strong>HLA-DRB1 </strong><strong>، </strong><strong>PCR </strong><strong>، ايران </strong><strong></strong></p><p align="justify">  </p> <p>  <strong></strong></p><p>  <strong>Abstract</strong> </p><p> <i><strong>Background and Objectives</strong></i></p><p> Major Histocompatibility Complex (MHC) is the most polymorphic system in the genome of different species. In human beings, these genes named HLA are located on the chromosome 6. HLA class I and II undertake genetic control of the immune system. Identification of HLA alleles is useful in transplantation, disease, and anthropological studies. Among different antigens of HLA, DR (DRB1) antigens are the most variable. In this research, due to the importance of DRB1 antigens in bone marrow transplantation, these antigens were studied in normal population. This study was performed on different Iranian races and did not suffice to a specific group.</p><p>  </p><p> <i><strong>Materials and Methods</strong></i></p><p> DNA was extracted from the whole blood sample of 466 normal individuals after randomized sampling. Some HLA-DRB locus segments were amplified using 23 primer pairs by using PCR-SSP method. Finaly, PCR products were evaluated by electrophoresis in 2% agarose gel.</p><p>  </p><p> <i><strong>Results</strong></i></p><p> The most prevalent alleles in DRB1 locus in normal poulation of Iran were DRB1*11, DRB1*13, DRB1*15, and DRB1*04 (20%, 11.4%, 11.4%, 10%, respectively). Whereas DRB1* 09 was the least frequent allele.</p><p>  </p><p> <i><strong>Conclusions</strong></i></p><p> This research showed genetic diversity of HLA DRB1 in the mixed Iranian population. The data suggest that the Iranian population share certain HLA class II genetic components with the populations residing in Russia and Eastern and Southern European countries.</p><p>  </p><p> <i><strong>Key words : </strong></i>HLA-DRB1, PCR, Iran</p><p> </p> HLA-DRB1 ، PCR ، ايران HLA-DRB1, PCR, Iran 199 203 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-142&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa F. Yari فاطمه ياری yari@ibto.ir 910031947532846002406 Yes صندوق پستی: 1157-14665 N. Bagheri ناديا باقری 910031947532846002407 No M. Zaman Vaziri مريم زمان وزيری 910031947532846002408 No M. Sobhani مريم سبحانی 910031947532846002409 No F. Sabaghi فاطمه صباغی 910031947532846002410 No A. Talebian علی طالبيان 910031947532846002411 No

fa ارزيابی in vitro بيان P-Selectin و تجمع پلاکتی در پلاکت متراکم ذخيره شده هماتولوژي Hematology پژوهشي Research <p align="justify" ><p align="justify">  چکيد ه </p><p align="justify"> <strong><i> سابقه و هدف </i></strong></p><p align="justify"> <strong> پلاکت‌ها نقش مهمی در هموستاز به عهده دارند. از پلاکت متراکم در موارد ترومبوسيتوپنی و اختلال عملکرد پلاکت‌ها استفاده می‌شود. از آن جايی که مطالعات پيشين نشان داده‌اند که فعال شدن پلاکت‌ها در واحدهای پلاکت متراکم از عملکرد مناسب آن‌ها می‌کاهد، در اين مطالعه برای ارزيابی فعاليت پلاکت‌ها در طی تهيه و نگهداری، ميزان بيان سطحی </strong><strong>P-Selectin </strong><strong>، آزمايش تجمع پلاکتی و ميزان </strong><strong>pH </strong><strong>مورد بررسی قرار گرفت. </strong></p><p align="justify"> <strong><i> مواد وروش‌ها </i></strong></p><p align="justify"> <strong> مطالعه انجام شده از نوع توصيفی مقطعی بود و تعداد 100 نمونه از پلاکت‌های متراکم تهيه شده در پايگاه تهران به صورت تصادفی مورد بررسی قرار گرفت. از اين تعداد 34 واحد مربوط به روز اول، 33 واحد مربوط به روز دوم و 33 مورد مربوط به روز سوم تهيه بود. برای هر واحد ميزان بيان سطحی </strong><strong>P-Selectin(CD62p) </strong><strong>با استفاده از روش فلوسيتومتری و هم چنين ميزان </strong><strong>pH </strong><strong>و آزمايش تجمع پلاکتی با استفاده از دو آگونيست آراشيدونيک اسيد و ريستوستين مورد بررسی قرار گرفت. پس از به دست آمدن نتايج، تحليل آماری به وسيله آزمون‌ </strong><strong>Anova </strong><strong>با استفاده از نرم‌افزار آماری 5/11 </strong><strong>SPSS </strong><strong>انجام شد. </strong></p><p align="justify"> <strong><i> يافته‌ها </i></strong></p><p align="justify"> <strong> در طی روز اول تا سوم ميزان </strong><strong>pH </strong><strong>افزايش معنی‌داری يافته بود(35/0 ± 77/6 در روز اول و 30/0 ± 30/7 در روز سوم)(05/0 </strong><strong>p< </strong><strong>). ميزان بيان سطحی </strong><strong>P-Selestin </strong><strong>در روز سوم نسبت به روز اول افزايش معنی‌داری يافته بود(2/9 ± 56/22 در روز اول نسبت به 74/12 ± 04/33 در روز سوم)(05/0 </strong><strong>p< </strong><strong>). ميزان تجمع پلاکتی با استفاده از دو آگونيست آراشيدونيک اسيد و ريستوستين در روز سوم نسبت به روز اول کاهش معنی‌داری نشان داد(05/0 </strong><strong>p< </strong><strong>). </strong></p><p align="justify"> <strong><i> نتيجه گيری </i></strong></p><p align="justify"> <strong> اين مطالعه نشان‌دهنده اين است که پلاکت‌ها در طی نگهداری فعال می‌شوند و در اثر گذشت زمان بيان سطحی </strong><strong>P-Selectin </strong><strong>در پلاکت‌ها افزايش می‌يابد. بنابراين از اين شاخص می‌توان برای بررسی </strong><strong><i>in vitro </i></strong><strong>کارايی فعاليت پلاکت متراکم استفاده کرد. </strong></p><p align="justify"> <strong><i> کلمات کليدی </i></strong><strong>: </strong><strong></strong><strong>پلاکت، </strong><strong>P-Selectin </strong><strong>، فلوسيتومتری، تجمع پلاکتی </strong><strong></strong></p><p align="justify"> <strong>�</strong></p><p align="justify">  </p> <p>  <strong>Abstract</strong> </p><p> <i><strong>Background and Objectives</strong></i></p><p> Platelets have a major role in haemostasis. Platelet concentrates are used in thrombocytopeny and platelet dysfunction disorders. Due to recent studies reporting loss of in vivo function of platelets in platelet concentrate units, we determined the level of surface expression of P-Selectin, conducted platelet aggregation tests and pH measurment to evaluate platelet activation during storage.</p><p>  </p><p> <i><strong>Materials and Methods</strong></i></p><p> In a cross-sectional study, 100 platelet concentrate units prepared by PRP method were evaluated. 34, 33 and 33 units were taken from the first, second, and third day of storage respectively. For each platelet concentrate unit, pH, CD62P-Selectin and platelet aggregation tests with Arashidonic acid and Ristocetin agonists were conducted.</p><p>  </p><p> <i><strong>Results</strong></i></p><p> Expression of P-Selectin in third day was significantly higher than first day (p<0.05). Platelet aggregation tests showed significant decrease in third day compared to first day (p<0.05). pH in third day was significantly higher than first day (p<0.05).</p><p>  </p><p> <i><strong>Conclusions</strong></i></p><p> The present study shows that activated platelets during 3 days of storage have increased P- Selectin on their surface. Therefore, the P-Selectin expression can be used as an in vivo marker for platelet activation function.</p><p> <strong>�</strong></p><p> <strong><i>Key words : </i></strong>Platelet , P-Selectin, Flowcytometery, Platelet aggregation </p><p>  </p> پلاکت، P-Selectin ، فلوسيتومتری، تجمع پلاکتی Platelet , P-Selectin, Flowcytometery, Platelet aggregation 205 213 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-143&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa A. Sadri آزاده صدری 910031947532846002412 No A. Gharehbaghian احمد قره‌باغيان gharehbaghian@ibto.ir 910031947532846002413 Yes صندوق پستی: 1157-14665 Sh. Vaeli شهرام وائلی 910031947532846002414 No F. Asgari pour فريبا عسگري‌پور 910031947532846002415 No M. Karbasizadeh مهدی کرباسی‌زاده 910031947532846002416 No J. Ghaledi ژوليت قالدی 910031947532846002417 No M. Aghayeepour مهناز آقايي‌پور 910031947532846002418 No T. Shashaani طاهره شعشعانی 910031947532846002419 No A.S. Tabatabaeeian اعظم‌السادات طباطباييان 910031947532846002420 No F. Kami فاطمه کامی 910031947532846002421 No M. Ahmadinejad مينو احمدي‌نژاد 910031947532846002422 No

fa افتراق آنمی فقر آهن و بتاتالاسمی مينور با استفاده از يک اندکس جديد هماتولوژي Hematology پژوهشي Research <p align="justify">  چکيد ه </p><p align="justify"> <strong><i> سابقه و هدف </i></strong></p><p align="justify"> <strong> آنمی فقر آهن و تالاسمی مينور شايع‌ترين علت آنمی هيپوکروميک و ميکروسيتيک به شمار می‌روند. تاکنون اندکس‌های متعددی برای افتراق سريع اين دو بيماری با استفاده از اندکس‌های گلبول قرمز ارايه شده است. هدف اين مطالعه معرفی يک اندکس جديد و مقايسه آن با چند اندکس رايج شناخته شده است. </strong><strong></strong></p><p align="justify"> <strong><i> مواد وروش‌ها </i></strong></p><p align="justify"> <strong> اين مطالعه توصيفی بر روی بيماران جديد مبتلا به آنمی هيپوکروم و ميکروسيتيک مراجعه کننده به کلينيک هماتولوژی در شهر تهران طی مدت 2 سال انجام شد. 130 بيمار با آنمی فقر آهن و 1 </strong><strong>54 </strong><strong>بيمار با تالاسمی مينور با ميانگين سنی 2/2 </strong><strong>4 </strong><strong>سال مورد بررسی قرار گرفتند. شرط ورود به مطالعه آنمی(هموگلوبين به ميزان </strong><strong>SD </strong><strong>2 کمتر از ميانگين بر حسب سن و جنس)، حجم ميانگين گلبولی( </strong><strong>MCV </strong><strong>) کمتر از 80 فمتوليتر در افراد بالای 6 سال و کمتر از 70+ سن(سال) در افراد زير 6 سال و شرط خروج از مطالعه حاملگی و آنمی با علل چند فاکتوری يا ثانوی به بيماری‌های مزمن يا انواع ديگر هموگلوبينوپاتی‌ها بود. برای همه بيماران سطوح سرمی آهن، ظرفيت اتصال به آهن سرم، فريتين سرم و </strong><strong>HbA₂ </strong><strong>اندازه‌گيری شد. تشخيص تالاسمی مينور بر اساس 5/3% </strong><strong>HbA₂> </strong><strong>و تشخيص آنمی فقر آهن بر اساس فريتين سرم زير 12 نانوگرم يا آنمی پاسخ دهنده به آهن بود. اندکس‌های کلی، منتزر، انگلند، سری واستاوا و فرمول جديد معرفی شده در اين مقاله </strong><strong>] </strong><strong>( </strong><strong>RBC </strong><strong>× </strong><strong>10 </strong><strong>)- </strong><strong>[MCV </strong><strong>برای همه بيماران محاسبه شد و حساسيت، ويژگی و اندکس يدون برای هر اندکس جداگانه محاسبه گرديد. نتايج توسط نرم‌افزار 5/11 </strong><strong>SPSS </strong><strong>و آزمون آماری </strong><strong>t </strong><strong>تجزيه و تحليل شدند. </strong><strong><i /></strong></p><p align="justify"> <strong><i> يافته‌ها </i></strong></p><p align="justify"> <strong> در افتراق آنمی فقر آهن از تالاسمی مينور، فقط اندکس </strong><strong>منتزر </strong><strong></strong><strong>و اندکس جديد معرفی شده در اين مقاله حساسيت و ويژگی بالای 90% داشتند. بالاترين اندکس يدون نيز برای اندکس منتزر و اندکس جديد معرفی شده در اين مقاله مشاهده شد. </strong></p><p align="justify"> <strong><i> نتيجه گيری </i></strong></p><p align="justify"> <strong> اندکس جديد معرفی شده در اين مقاله حساسيت و ويژگی مناسبی برای کاربرد بالينی داشته، محاسبه آن راحت و سريع بوده و بدون کمک ماشين حساب امکان‌پذير است. </strong></p><p style="DIRECTION: rtl" align="justify"> <strong><i> کلمات کليدی </i></strong><strong>: </strong><strong></strong><strong>آنمی فقر آهن، بتا تالاسمی مينور، اندکس گلبول قرمز </strong><strong></strong></p><p>  </p> <p> <strong> Abstract </strong><strong></strong></p><p> <strong><i>Background and Objectives</i></strong></p><p> Iron deficiency anemia (IDA) and beta thalassemia minor (BTM) are the most common causes of hypochromic microcytic anemia. Many indices have been defined for rapid differentiation of these diseases via red blood cell indices. The objectives of this study were to introduce a new index, evaluate its validity, and compare it with other indices. </p><p>  </p><p> <strong><i>Materials and Methods</i></strong></p><p> In this descriptive observational study, new patients with hypochromic microcytic anemia referred to hematology clinic were studied. 130 patients with IDA and 154 with BTM with the mean age of 24.2 years were assessed. Inclusion criteria were anemia [Hemoglobin (Hb) <mean ± 2 SD for age and sex] and Mean corpuscular volume (MCV) < 80 fl in patients over 6 years and MCV < [ 70 + Age (year) ] fl for patients under 6 years of age. Exclusion criteria were pregnancy, anemia due to multifactorial causes, other hemoglobinopathies and chronic diseases. For all patients, serum iron, serum iron binding capacity, serum ferritin, and HbA₂ were measured. BTM and IDA diagnoses were confirmed with HbA₂> 3.5% and ferritin < 12 ng/ml or anemia responding to iron respectively. All patients were assessed according to red blood cell (RBC), Mentzer index, England index, Srivastava index and red cell distribution width, and our new index: [MCV-(10 . RBC)]. Sensitivity, specificity, as well as Youden's index have been calculated for all indices. </p><p>  </p><p> <strong><i>Results</i></strong></p><p> Only Mentzer index and the newly introduced index had the sensitivity and specificity of over 90%. Mentzer Index and the newly introduced index had the highest Youden's index. </p><p>  </p><p> <strong><i>Conclusions</i></strong></p><p> Compared to other well-known indices, the newly introduced index is straightforward and has a good sensitivity and specificity to discriminate IDA and BTM. Its calculation is easy and does not need calculator. </p><p> <strong>�</strong></p><p> <strong><i>Key words</i></strong><strong><i> : </i></strong>Iron deficiency anemia, Beta thalassemia, Erythrocyte indices</p><p>  </p> آنمی فقر آهن، بتا تالاسمی مينور، اندکس گلبول قرمز Iron deficiency anemia, Beta thalassemia, Erythrocyte indices 215 221 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-144&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M.A. Ehsani محمدعلی احسانی ehsanimo@tums.ac.ir 910031947532846002423 Yes تهران - خيابان دماوند ـ خيابان قاسم آباد - بيمارستان کودکان بهرامی کدپستی: 46991-16417 K. Sotoudeh کامبيز ستوده 910031947532846002424 No E. Shahgholi الهام شاهقلی 910031947532846002425 No M.S. Rahiminejad محمدسعيد رحيمي‌نژاد 910031947532846002426 No F. Seighali فريبا صيقلی 910031947532846002427 No A. Aslani افشين اصلانی 910031947532846002428 No

fa ارزيابی شاخص‌های متابوليک در پلاکت‌های پولد نگهداری شده به مدت 5 روز هماتولوژي Hematology پژوهشي Research <p align="justify">  </p><p align="justify">  چکيد ه </p><p align="justify"> <strong><i> سابقه و هدف </i></strong></p><p align="justify"> <strong> پلاکت‌ها يکی از اجزای مهم خون هستند که در روند فعاليت‌های هموستاز نقش به سزايی دارند. در اين مطالعه شاخص‌های متابوليک پلاکت‌های متراکم پولد شده که به مدت </strong><strong>5 </strong><strong>روز نگهداری شده بودند مورد بررسی قرار گرفت. </strong><strong></strong></p><p align="justify"> <strong><i> مواد وروش‌ها </i></strong></p><p align="justify"> <strong> پلاکت‌های متراکم با عمل سانتريفوژ در دو مرحله تهيه شدند و تا زمان آزمايش در دمای 22 درجه سانتی‌گراد روی دستگاه روتاتور قرار گرفتند. </strong><strong>4 </strong><strong>پولد پلاکتی که هر کدام شامل </strong><strong>5 </strong><strong>واحد پلاکت متراکم بود، آماده گرديد. شمارش پلاکت، لاکتات دهيدروژناز، غلظت گلوکز، غلظت لاکتات، </strong><strong>pH </strong><strong>، فشار اکسيژن( </strong><strong>PO₂ </strong><strong>)، فشار دی‌اکسيد کربن( </strong><strong>PCO₂ </strong><strong>)، درصد اشباع اکسيژن( </strong><strong>O₂ sat </strong><strong>) نسبت گاز اکسيژن به دی‌اکسيد کربن( </strong><strong>O₂:CO₂ </strong><strong>)، در روز اول(پلاکت‌های تازه) و روز پنجم(پلاکت‌های نگهداری شده) مورد ارزيابی قرار گرفت. جهت تجزيه و تحليل اطلاعات از نرم‌افزار 10 </strong><strong>SPSS </strong><strong>و آزمون ويل کوکسون( </strong><strong>Wilcoxon </strong><strong>) استفاده شد. </strong><strong><i /></strong></p><p align="justify"> <strong><i> يافته‌ها </i></strong></p><p align="justify"> <strong> مطالعه انجام شده از نوع تجربی بود. ميانگين شمارش پلاکت در 4 پولد پنج‌تايی در روز اول حدود 10¹¹×7/2 بود در صورتی که ميانگين شمارش پلاکت در 4 پولد پنج‌تايی نگهداری شده به مدت 5 روز، 10¹¹ × 1/2 بود. واحد‌های پولد پلاکتی نگهداری شده کاهشی در حدود 10%- 5% را در مقايسه با واحدهای پولد پلاکتی تازه نشان دادند که حکايت از نابودی پلاکت‌ها در طول مدت نگهداری بود. </strong><strong>pH </strong><strong>تمام پولدهای پلاکتی در حدود ثابتی باقی ماند، اختلاف </strong><strong>pH </strong><strong>نمونه‌های روز اول و روز پنجم بسيار اندک بود و همگی در حدود </strong><strong>pH </strong><strong>فيزيولوژيک قرار داشتند. کاهش فشار اکسيژن نسبت به فشار دی‌اکسيد کربن فوق‌العاده کمتر بود. نسبت گاز اکسيژن به دی‌اکسيد کربن در روز اول برابر با 7/2 و اين نسبت در روز پنجم برابر 6/3 بود. غلظت آنزيم‌های لاکتات دهيدروژناز و لاکتات در روز پنجم مقدار کمی افزايش پيدا کردند و سطح گلوکز به طور تدريجی از 8/24 تا 5/21 ميلی‌مول در ليتر کاهش پيدا کرد. </strong></p><p align="justify"> <strong><i> نتيجه گيری </i></strong></p><p align="justify"> <strong> نتايج به دست آمده در اين پژوهش نشان می‌دهد که با انتخاب يک کيسه مناسب جهت نگهداری پلاکت، می‌توان غلظت لاکتات دهيدروژناز و لاکتات را به حداقل رساند و درصد اکسيژن به دی‌اکسيد کربن را حتی بعد از مدت زمان </strong><strong>5 </strong><strong>روز، در مقدار بالاتری نسبت به روز اول نگه داشت. اين خود يکی از عوامل مهم در حفظ و نگهداری پلاکت با کيفيت مناسب است. </strong></p><p align="justify"> <strong><i> کلمات کليدی </i></strong><strong>: </strong><strong></strong><strong>پلاکت، </strong><strong>pH </strong><strong>، لاکتات دهيدروژناز </strong><strong></strong></p><p align="justify">  </p> <p>  </p><p> <strong> Abstract </strong><strong></strong></p><p> <strong><i>Background and Objectives</i></strong></p><p> Platelets prepared by random donor method were studied to measure metabolic parameters during 5 days of storage. </p><p>  </p><p> <strong><i>Materials and Methods</i></strong></p><p> The random donor platelets were obtained by two-phase centrifugation during the first phase the derived component was platelet-rich plasma from which platelet concentrate was obtained. They were then stored at 22 ° C on an agitator. Four pooled platelets (each pool containing 5 platelet concentrates from random blood donors) were examined. Platelet count, LDH (Lactate Dehydrogenize), changes in pH value, PO₂, PCO₂, O₂sat, O₂:CO₂, glucose and lactate concentrations were compared on the first and fifth day. </p><p>  </p><p> <strong><i>Results</i></strong></p><p> The average of pooled- platelet count in fresh units (day 1) was 2.7 × 10¹¹ and in stored units (day 5) 2.1 × 10¹¹. In stored units, platelet counts were lower as compared with fresh units. This indicates of platelet elimination during platelet storage. The pH values for all random pooled platelets were almost stable and no significant changes were observed. Changes between pH values of samples from the first day of collection and those of the fifth day of collection were very small. In fact, all pH values fell within the range of 7.4. Reduction in PO₂ level in comparison to PCO₂ level was sharply lower. In average, PO₂ reduction in random pooled platelets on the fifth day was 12.4 ml Hg and it was 16.8 ml Hg for PCO₂. The average O₂/CO₂ ratio on the first day was 2.7 and this ratio on the fifth day was 3.6 which shows an increase of 1.33% in the O₂/CO₂ ratio on the fifth day. In fact, PO₂ level was higher than PCO₂ thus contributing to pH stability. The concentration of Lactate dehydrogenizers (LDH) and Lactate considerably increased on the fifth day. The level of glucose decreased gradually from 24.8 to 21.5 m mol/l. </p><p>  </p><p> <strong><i>Conclusions</i></strong></p><p> The results indicate that the selection of suitable bags for platelets collection and storage can keep O₂/CO₂ ratio significantly higher even after the fifth day of collection it can contribute to the preservation and storage of platelets with acceptable quality. <strong></strong></p><p> <strong>�</strong></p><p> <strong><i>Key words</i></strong><strong><i> : </i></strong><strong></strong>Platelet, pH, LDH </p><p>  </p> پلاکت، pH ، لاکتات دهيدروژناز Platelet, pH, LDH 223 229 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-145&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M. Mahmoodian Shooshtari محمود محموديان شوشتری shooshtari@ibto.ir 910031947532846002429 Yes صندوق پستی: 1157-14665 A.A. Dawatgar علي‌اصغر دوات‌گر 910031947532846002430 No M. Aghaipour مهناز آقايي‌پور 910031947532846002431 No Z. Sharifi زهره شريفی 910031947532846002432 No

fa گزارش يک مورد فرم هتروزيگوت بتا تالاسمی و هموگلوبين لپور هماتولوژي Hematology پژوهشي Research <p align="justify">  </p><p align="justify">  چکيد ه </p><p align="justify"> <strong><i> سابقه و هدف </i></strong></p><p align="justify"> <strong> تالاسمی،‌کم خونی ارثی است و در کشور ما شايع می‌باشد. در حال حاضر در برنامه کشوری پيشگيری از تولد بيمار تالاسمی،‌ زوجين داوطلب ازدواج با آزمايش </strong><strong>CBC </strong><strong>مورد غربالگری قرار گرفته و بر حسب نتايج آزمايش اقدامات تکميلی برای ايشان انجام می‌شود. بدين ترتيب با شناخت افراد ناقل تالاسمی، با آزمايش‌های پره ناتال از تولد بيمار جديد پيشگيری به عمل می‌آيد. </strong></p><p align="justify"> <strong><i> مورد </i></strong></p><p align="justify"> <strong> کودکی 5/2 ساله با شکايت کم خونی و بررسی برای تالاسمی به درمانگاه تالاسمی مراجعه نمود. در شرح حال، کودک فرزند اول يک خانواده جوان است، که در بررسی‌های غربالگری پيش از ازدواج، مادر مبتلا به تالاسمی مينور و پدر دارای هموگلوبين </strong><strong>G </strong><strong>يا </strong><strong>D </strong><strong>بوده که با مشاوره با هماتولوژيست نياز به بررسی‌های پره‌ناتال را برای ايشان ضروری ندانسته و اطمينان داده بودند که مشکلی نخواهند داشت. بررسی‌های هماتولوژيک، آزمايش الکتروفورز هموگلوبين و بررسی ژنتيکی برای کودک و والدين درخواست شد. بررسی‌های هماتولوژيک در کودک نشانگر کم خونی و لام خون محيطی تغييرات شديد در مورفولوژی گلبول قرمز و شمارش رتيکولوسيت 10% دال بر فعاليت مغز استخوان بود. در الکتروفورز هموگلوبين ميزان هموگلوبين </strong><strong>A </strong><strong>9/15% ، ميزان هموگلوبين </strong><strong>F </strong><strong>79% و باند هموگلوبين </strong><strong>G </strong><strong>و </strong><strong>D </strong><strong>به ميزان 1/4% بود. در بررسی ژنتيکی انجام شده، مادر </strong><strong>IVS II-I/N </strong><strong>و پدر </strong><strong>Hb Lepor/N </strong><strong>و </strong><strong>HbD </strong><strong>منفی و خود کودک </strong><strong>Hb Lepor/IVS II-I </strong><strong>بود. تشخيص، فرم هتروزيگوت بتا تالاسمی و هموگلوبين لپور می‌باشد که از نظر فنوتيپی معادل تالاسمی اينترمديا است. </strong></p><p align="justify"> <strong><i> نتيجه گيری </i></strong></p><p align="justify"> <strong> با توجه به برنامه کشوری پيشگيری از بروز موارد جديد تالاسمی از طريق غربالگری زوجين داوطلب ازدواج که در کشور در حال انجام است، معرفی مورد فوق از اين نظر حايز اهميت است که همکاران پزشک و آزمايشگاهی بدانند، در الکتروفورز هموگلوبين باند هموگلوبين لپور با باند هموگلوبين </strong><strong>G </strong><strong>و </strong><strong>D </strong><strong>بر هم منطبق هستند و با روش آزمايشگاهی قابل افتراق از هم نيستند. لذا حداقل در جواب آزمايشگاه بايد ذکر شود که ممکن است هموگلوبين لپور هم در تشخيص افتراقی با هموگلوبين </strong><strong>G </strong><strong>و </strong><strong>D </strong><strong>باشد و يا اگر موردی از هموگلوبين </strong><strong>G </strong><strong>و </strong><strong>D </strong><strong>مشاهده شد و فرد در موقعيت ازدواج با فردی از هموگلوبينوپاتی‌های ديگر بود، بايد حتماًَ احتمال وجود هموگلوبين لپور را در نظر بگيريم. </strong></p><p align="justify"> <strong><i> کلمات کليدی </i></strong><strong>: </strong><strong></strong><strong>هموگلوبين لپور، تالاسمی، تشخيص افتراقی </strong><strong></strong></p><p align="justify">  </p> <p> <strong> Abstract </strong></p><p> <strong><i>Background and Objectives</i></strong></p><p>  Thalassemia is a congenital anemia which is endemic in our region. In our country the national prevention program is followed for the couples who want to get married to be screened via CBC test then, according to the results, complementry tests are conducted. Through this program the carriers will be diagnosed and new cases might be avoided by prenatal diagnosis. </p><p>  </p><p> <strong> <i>Case</i> </strong></p><p>  We had a 2.5 year old patient with anemia who came to our thalassemia clinic for exact diagnosis. In her history, her mother had minor beta thalassemia and her father had Hb D or G in Hb electrophoresis pattern. Their hematology consultation before showed that their infant will not have any chance of being affected with major thalassemia. CBC, Hb electrophoresis <strong></strong>( Cellulose Acetate pH:8.4) and molecular diagnosis of beta genes were performed for parents and the child. In hematological study, the patient had low Hb level, high reticoulocyte count (10%) and severe morphologic changes in smear. Hb electrophoresis pattern showed 15.9% HBA, 79 % HbF and 4.1% HbD or G. Genetic study showed IVS II-I/N for mother and Hb Lepore/N, Hb D negative for father. The patient was Hp Lepore/IVS II-I which is the combined form of Hb Lepore and b thalassemia mutation. The diagnosis indicated of hetrozygote b thalassemia and Lepore hemoglobin which is the same as intermedia thalassemia phenotype. </p><p>  </p><p> <strong> <i>Conclusions</i> </strong></p><p>  Hemoglobin Lepore is a variant of thalassemia syndrome with the crossing over of chromosome 11. In Hb electrophoresis, hemoglobin Lepore band is overlapped with Hb D or G and can not be differentiated by these laboratory methods. In our country, in screening program for prevention of thalassemia, we have many cases with thalassemia minor. Since Hb Lepore electrophoresis band overlaps with Hb D or G, in Hb D or G patients who want to get married with other hemoglobinopathy patients, the possibility for Hb Lepore to go undetected should be considered. </p><p>  </p><p> <i><strong>Key words</strong>: </i>Hb Lepore, Thalassemia, Differential diagnosis</p><p>  </p> هموگلوبين لپور، تالاسمی، تشخيص افتراقی Hb Lepore, Thalassemia, Differential diagnosis 231 236 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-146&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa A. Azarkeivan آزيتا آذرکيوان azarkeivan@ibto.ir 910031947532846002433 Yes صندوق پستی: 1157-14665 H. Najmabadi حسين نجم‌آبادی 910031947532846002434 No F.S. Esteghamat فاطمه‌السادات استقامت 910031947532846002435 No H. Imanian هاشم ايمانيان 910031947532846002436 No S. Ebrahimkhani سعيده ابراهيم‌خانی 910031947532846002437 No