fa پيش‌گويی چند متغيره نياز به انتقال خون در بيماران با جراحی بای‌پس شريان کرونر Multivariate predictors of blood transfusion in patients undergoing coronary artery bypass graft surgery انتقال خون Blood Transfusion پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف شيوع مصرف خون در بيماران با جراحی بای‌پس کرونر( CABG ) هم چنان بالا می‌باشد. در سال‌های اخير اين ميزان کاهش چشمگيری يافته است. هدف از اين مطالعه، مشخص نمودن ميزان انتقال خون در اين مرکز و تعيين متغيرهای دموگرافيک و بالينی تاثيرگذار بر مصرف خون در طی CABG می‌باشد. مشخص نمودن فاکتورهای مرتبط با انتقال خون در اين بيماران می تواند در اتخاذ تدابير لازم جهت کاهش ميزان انتقال خون مفيد باشد. مواد وروش‌ها مطالعه به صورت آينده‌نگر انجام شد. در طی يک دوره 14 ماهه، کليه بيماران با CABG مراجعه کننده به بيمارستان امام رضا(ع) مشهد تحت بررسی قرار گرفتند. ارتباط متغيرهای سن، جنس، قد، وزن، شاخص توده بدن، سطح بدن، حجم تقريبی خون، هموگلوبين قبل از عمل جراحی و فرد جراح(جراح 1، 2 و 3) با انتقال خون مورد بررسی قرار گرفت و در نهايت متغيرهای پيش‌گويی کننده با استفاده از آناليز آماری رگرسيون لوجستيک مشخص گرديد. يافته‌ها ميزان انتقال خون در بيماران 6/77% بود. ميزان مصرف خون کامل بيشتر از گلبول قرمز متراکم بود. ميزان مصرف خون در حدود 70% بيماران بين 2-1 واحد بود. متغيرهای پيش‌گويی کننده نياز به انتقال خون شامل فرد جراح و قد بيماران تشخيص داده شد. نتيجه گيری با استفاده از نتايج به دست آمده در اين مطالعه و راهنماهای علمی معتبر موجود جهت مصرف خون در بيماران با CABG ، با تغيير در نگرش پزشک معالج می‌توان طيف شاخص‌های نياز به مصرف خون از جمله هموگلوبين را محدودتر کرد و در نهايت منجر به کاهش قابل توجه در ميزان مصرف خون گرديد. کلمات کليدی : انتقال خون، جراحی قلب، پيوند بای‌پس شريان کرونر، خون Abstract Background and Objectives The rate of blood use in coronary artery bypass graft (CABG) surgery is high, though having decreased remarkably in recent years. The aim of this study was to determine this rate as well as demographic and clinical factors affecting blood transfusion during CABG. Factors associated with increased risk of transfusion can help us decrease the rate of blood use. Materials and Methods In a prospective manner, data were collected from patients having undergone CABG surgery in Emam Reza teaching hospital of Mashhad for about 14 months. The correlation of variables including age, sex, height, weight, body mass index, body surface, estimated blood volume, preoperative hemoglobin concentration, and surgeon with the independent variable of "need for blood transfusion" was evaluated. Finally, predicting variables were determined by the use of logistic regression methods. Results The rate of blood use was 77.6%. The use of whole blood was more frequent than packed red blood cells. In almost 70% of patients, the number of blood units administered ranged from 1 to 2. The predicting variables were determined to be surgeon and height of patients. Conclusions This study and other credible transfusion guidelines help us change individual physician practice and restrict indications such as hemoglobine level for blood transfusion in CABG. These changes might result in major rate reduction in blood use. Key words : Blood transfusion, Heart surgery, Coronary artery bypass grafting, Blood انتقال خون، جراحی قلب، پيوند بای‌پس شريان کرونر، خون Blood transfusion, Heart surgery, Coronary artery bypass grafting, Blood 1 8 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-164&slc_lang=fa&sid=fa M.R. Keramati محمدرضا کرامتی keramatimr@mums.ac.ir 910031947532846002691 Yes کدپستی: 9137913316 M.H. Nezafati محمدحسن نظافتی 910031947532846002692 No M.H. Sadeghian محمدهادی صادقيان 910031947532846002693 No

fa بررسی تغييرات طول تلومر در فازهای مزمن و بلاستيک لوسمی مزمن ميلوژن Analysis of telomere length changes in chronic and blastic phases of chronic myelogenous leukemia هماتولوژي Hematology پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف در سلول‌های پستانداران، طول تلومر و ساختار آن با سرطان‌ها و پيری سلولی مرتبط می‌باشد. کوتاه شدگی پيشرونده طول تلومر در ناپايداری ژنومی نقش دارد و کوتاه شدن آن در طيف وسيعی از سرطان‌های انسانی و هم چنين تغيير شکل و پيشرفت برخی بدخيمی‌های خونی گزارش شده است. لوسمی مزمن ميلوژن( CML ) در طول دوره بيماری دارای مراحل مختلفی می‌باشد. در اين مطالعه جهت بررسی تغييرات طول تلومر، به بررسی لکوسيت های خون محيطی بيماران فاز مزمن( CP ) و فاز بلاستيک( BP ) CML پرداخته شده است. مواد وروش‌ها مطالعه انجام شده از نوع توصيفی بود. 14 بيمار CML فاز مزمن و 7 بيمار فاز بلاستيک که از فروردين سال 83 به بخش خون بيمارستان شريعتی مراجعه کرده بودند مورد مطالعه قرار گرفتند. طول تلومر در 21 بيمار CML با روش لکه‌گذاری ساترن در آزمايشگاه مرکز تحقيقات خون و پيوند مغز استخوان بيمارستان شريعتی تهران بررسی و با افراد کنترل نرمال هم سن مورد مقايسه قرار گرفتند. جهت تحليل نتايج از رگرسيون خطی و تحليل واريانس يک طرفه استفاده شد. يافته‌ها 43/71% (77/47 = 09/95 CI ) از بيماران CP-CML در هنگام تشخيص، قطعات تکراری تلومری( TRF ) کوتاه‌تر از حد نرمال(متناسب‌ با سن) داشتند. ميانگين طول تلومر در بيماران CP-CML و BP-CML به ترتيب برابر با kb 26/1 ± 98/6 و kb 06/1 ±81/4 بود که نسبت به ميانگين طول تلومر در افراد نرمال هم سن( kb 19/1 ± 27/10) دارای کاهش معنی‌دار بود. هم چنين ميانگين طول تلومر در افراد BP-CML اختلاف آماری معنی‌داری را نسبت به CP-CML نشان داد. ميانگين ميزان کوتاه‌شدگی طول تلومر در بيماران CP-CML و BP-CML نسبت به افراد نرمال هم سن به ترتيب kb 38/1 ± 31/3 و kb 9/0 ± 27/5 بود. نتيجه گيری تفاوت معنی‌دار آماری ميانگين طول تلومر بيماران CP-CML و BP-CML نسبت به افراد نرمال هم سن و تفاوت آشکار اندازه TRF در فاز مزمن و بلاستيک می‌تواند در پيشگويی تغيير فاز بيماری از مزمن به بلاستيک کمک کننده باشد. کلمات کليدی : لوسمی مزمن ميلوژن، تلومر، لکه‌گذاری ساترن Abstract Background and Objectives In the mammalian cells, there is a relationship between telomere length and both cancer and senescence. Progressive telomere shortening has a role in genomic instability and has been reported in a wide range of human cancers as well as in transformation and progression to hematologic malignancies. Chronic myelogenous leukemia (CML) has different stages in the process of its progression. In this study, we examined the telomere length changes in peripheral blood leukocytes of CML patients in chronic (CP) and blastic phases (BP). Materials and Methods In this descriptive study, we examined the telomere length in 21 CML patients (14 in chronic and 7 in blastic phases) having reffered to Hematology–Oncology and BMT Research Center of Shariati Hospital since March 2004 using Southern blot analysis the results were then compared with age-adjusted normal controls. Data were analyzed through logestic regression and Anova. Results At the time of diagnosis, 71.43% of chronic phase patients had a shortened TRF compared to normal age-adjusted individuals. The mean telomere length values in chronic and blastic phases were 6.98±1.26 kb and 4.81±1.06 kb, respectively it showed significant telomere length reduction in age-adjusted normal controls. Moreover, the mean telomere length values in BP-CML showed significant statistical differences as compared to CP-CML. Mean values of telomere length reduction in CP-CML and BP-CML as compared with normal age-adjusted control group were 3.31±1.38 kb and 5.27±0.9 kb, respectively. Conclusions The significant statistical differences in mean telomere length of CP-CML and BP-CML as compared with age-adjusted normal controls and the apparent differences of TRF in chronic and blastic phases can be useful in prediction of phase of disease progression. � Key words : Chronic myelogenous leukemia, Telomere, Southern blot لوسمی مزمن ميلوژن، تلومر، لکه‌گذاری ساترن Chronic myelogenous leukemia, Telomere, Southern blot 9 15 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-165&slc_lang=fa&sid=fa N. Bagheri ناديا باقری 910031947532846002684 No Y. Mortazavi يوسف مرتضوی ymort@yahoo.com 910031947532846002685 Yes 111-14155 H. Ghafari سيد حميداله غفاری 910031947532846002686 No K. Alimoghadam کامران علی مقدم 910031947532846002687 No A.A. pourfatoullah علی‌اکبر پورفتح‌اله 910031947532846002688 No N. Shayan نيلوفر شايان 910031947532846002689 No A. Gavam Zadeh اردشير قوام‌زاده 910031947532846002690 No

fa اثرات فيزيکی، روانی و اجتماعی اهدای خون بر اهداکنندگان پايگاه انتقال خون يزد، سال 85-84 Psycho-social and physical effects of blood donation on blood donors in Yazd Blood Transfusion Center, 2005 اهدا خون Blood donation پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف اثراتی که اهدای خون از نظر فيزيکی و روانی بر اهداکنندگان می‌گذارد نقش بسيار مهمی بر جذب اهداکنندگان دارد. هدف از اين مطالعه بررسی اثر اهدای خون بر اهداکنندگان شامل اثرات مثبت و منفی، روانی و فيزيکی و طول مدت اثر هر کدام در اهداکنندگان پايگاه انتقال خون يزد بود. مواد وروش‌ها اين مطالعه مقطعی از مهر ماه 1384 تا دی ماه 1385 در پايگاه انتقال خون يزد انجام گرفت. 1000 اهداکننده که حداقل يک بار خون اهدا کرده بودند به روش تصادفی ساده انتخاب شدند و از آن‌ها خواسته شد که پرسشنامه‌ای در مورد اثرات روانی، اجتماعی و فيزيکی اهدای خون را تکميل نمايند. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های مجذور کا( Chi-square )، آناليز واريانس يک طرفه، و رگرسيون لوجستيک تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها در اين مطالعه 955 مرد(5/95%) و 45 زن(5/4%) شرکت داشتند. دو سوم اهداکنندگان پس از اهدای خون اثرات مثبت اهدای خون را اظهار داشتند و در بين اثرات مثبت، احساس رضايت، شادابی و نشاط و احساس آرامش بيشترين فراوانی را در هر دو جنس داشتند. 9/2% اهداکنندگان تنها اثرات منفی را ذکر نمودند. فراوانی اثرات منفی در خانم‌ها بيشتر از آقايان بود. اثرات مثبت اهدای خون مدت زمان بيشتری به طول انجاميدند(9/6 ± 1/15 روز) در حالی که طول اثرات منفی 1/1 ± 1/3 روز بود. فراوانی اثرات اهدای خون با سن و دفعات اهدای خون رابطه‌ای نداشت. نتيجه گيری بيشتر اثرات اهدای خون اثرات مثبت بودند و مدت بيشتری نسبت به اثرات منفی طول کشيدند. 80 درصد اهداکنندگان چند اثر مثبت را با هم تجربه نمودند. با وجود اين که اثرات منفی در تعداد کمی از اهداکنندگان روی داد، با اين حال مطالعه در مورد کاهش اثرات منفی به ويژه در خانم‌ها توصيه می شود. يافته‌های اين مطالعه می‌تواند با ارايه تصوير روشنی از تجارب اهداکنندگان در زمينه اهدای خون، ترسی که ناشی از عدم آگاهی در زمينه اهدای خون است و مانع اهدای خون می‌شود را کاهش دهد و منجر به بهبود جذب اهداکنندگان جديد گردد. کلمات کليدی : اهدای خون، اثرات جانبی، روان‌شناسی، اهداکنندگان خون Abstract Background and Objectives Knowing about the effects of blood donation on blood donors plays an important role in donor recruitment as these effects determine the decision of donors on whether to donate again or not. The aim of the present study was to determine the psycho-social and physical effects of blood donation on donors. Materials and Methods In this cross sectional study conducted at Yazd Blood Transfusion Center, between September 2005 and January 2007, 1000 randomly selected blood donors participated in the study and were asked to fill the especially formatted questionnaire. Data were analyzed through chi-square, ANOVA test, and logestic regression. Results 955 (95.5%) subjects were male and 45 (4.5%) female. Two thirds of donors reported one or more positive effects. 2.9% of donors reflected only negative effects. Positive effects included the sense of satisfaction, sense of happiness and relaxation, and positive post donation feeling. Negative effects in females were more frequent than in males. The mean duration of positive effects was 15.1±6.9 days, while that of negative effects was 3.1± 1.1 days. There was no correlation between the number of donations or age and occurrence of effects (P= 0.109). Conclusions Most of the effects reported by the blood donors were positive and lasted for a much longer duration than the negative effects. 80% of donors experienced more than one positive effect. Even though few of the donors most of whom with a single status reported negative effects. It is advisable for further studies to be conducted for these effects to be reduced particularly in women. A clear illustration of donor experiences as part of recruitment programs can reduce undue fear in unaware prospective donors leading into increased donor recruitment. Key words : Blood donation, Side effects, Psychology, Blood donors اهدای خون، اثرات جانبی، روان‌شناسی، اهداکنندگان خون Blood donation, Side effects, Psychology, Blood donors 17 24 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-166&slc_lang=fa&sid=fa H. Javadzadeh Shahshahani هايده جوادزاده شهشهانی hjavadzadeh@yazdbto.ir 910031947532846002694 Yes کدپستی: 8915913971 M.T. Yavari محمد طاهر ياوری 910031947532846002695 No M. Mehran مانا مهران 910031947532846002696 No M. Rahbari مريم رهبری 910031947532846002697 No

fa کشت سلول‌های بنيادی مزانشيمی موش صحرايی: استفاده از پلاسمای تهيه شده از خون محيطی به عنوان مکمل محيط کشت Culture of rat mesenchymal stem cell using peripheral blood-derived plasma as the culture medium supplement سلولهاي بنيادي Stem cells پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف در دستورالعمل‌های رايج جداسازی و تکثير سلول بنيادی مزانشيمی، استفاده از سرم جنينی گاو( FCS ) به عنوان مکمل محيط کشت، اجتناب ناپذير است. اين در حالی است که سرم جنينی گاو در انسان ايمونوژنيک بوده و به هنگام پيوند خطر انتقال عفونت را با خود به همراه دارد. لذا به دنبال يک جانشين مناسب برای سرم جنينی گاو، در مطالعه حاضر، تاثير پلاسمای تهيه شده از خون محيطی بر رشد سلول‌های بنيادی مزانشيمی بررسی شده است. مواد وروش‌ها مطالعه انجام شده از نوع تجربی بود. سلول‌های مغز استخوان تهيه شده از استخوان‌های دراز موش صحرايی، از کشت اوليه تا پاساژ سوم با استفاده از محيط کشت حاوی FCS و پلاسمای تهيه شده از خون محيطی موش صحرايی کشت شدند و حاصل هر مرحله از کشت که در اصل به ترتيب سلول‌های پاساژ اول تا چهارم محسوب می‌شوند، از لحاظ ميزان دو برابر شدگی جمعيت سلولی، توان زيستی و تکثير سلولی به ترتيب با روش‌های شمارش سلولی، آزمايش MTT و رسم منحنی رشد اندازه‌گيری شد. سلول‌های حاصل از کشت اوليه از لحاظ کلون‌زايی نيز بررسی شدند. هر مطالعه 10 بار تکرار شد و ميانگين نتايج، مقايسه‌ آماری شد. در پايان سلول‌های پاساژ سوم از لحاظ پتانسيل تمايز به استخوان و چربی با روش رنگ‌آميزی اختصاصی RT-PCR بررسی شدند. يافته‌ها سلول‌های کشت شده در پلاسما از لحاظ مورفولوژی، تقريباًَ يک دست دوکی شکل بودند در حالی که در کشت سلول‌های گروه FCS ، تعدادی سلول غير دوکی شفاف نيز مشاهده شد. در مجموع، از لحاظ دو برابر شدگی جمعيت سلولی و آزمايش MTT ،‌سلول‌های گروه FCS به طور معنی‌داری وضعيت بهتری داشتند ولی تفاوت‌ها در سلول‌های حاصل از پاساژ سوم از لحاظ آماری معنی‌دار نبود. در منحنی رشد، در طول دوره کشت، طول و شيب فازهای نمودار در دو گروه مشابه بود ولی گروه FCS ، رشد بيشتری از خود نشان داد. سلول‌های گروه پلاسما تعداد بيشتری کلون توليد کردند ولی اندازه اين کلون‌ها در مقايسه با سلول‌های گروه FCS کمتر بود. سلول‌های هر دو گروه به راحتی به دودمان‌های آديپوژنيک و استئوژنيک تمايز يافتند. زيرا سلول‌ها به ترتيب با اويل‌رد و آليزارين رد رنگ‌ شدند و ژن‌های PPAR-gama ، PPAR-alpha و C/EBP-alpha برای چربی و استئوکلسين و استئوپونتين برای استخوان بيان شد. نتيجه گيری روی هم رفته می‌توان گفت که پلاسما به عنوان جايگزين سرم گاو قادر است از تکثير سلول بنيادی مزانشيمی حمايت کرده و توان زيستی آن را حفظ نمايد، اگر چه اين حمايت، در مقايسه با FCS تا حدودی کمتر است ولی در عوض جايگزين سالمی محسوب می‌شود. کلمات کليدی : سلول‌های بنيادی مزانشيمی موش، پلاسما، تکثير سلولی Abstract Background and Objectives In current protocol for isolation and expansion of mesenchymal stem cells (MSCs), the use of fetal calf serum (FCS) as a medium supplement is inevitable. FCS is immunogenic for human subjects and may transfer infection in the case of transplantation. In the search for an appropriate substitute for FCS, in the present study the effect of plasma prepared from peripheral blood on the growth of MSCs has been examined. Materials and Methods Marrow cells obtained from rat long bones were cultivated both in the mediums containing FCS and in those with plasma prepared from rat peripheral blood for the primary culture and the three consequent passages. The cells present in all four passages were evaluated at each culture stage for population doubling number, viability, and the rate of proliferation by cell count, MTT assay, and plotting growth curve, respectively. The cells from primary culture were also examined with respect to their clonogenic activity. All experiments were replicated 10 times and the average values for each group were statistically compared. Furthermore, passage 3 cells from each group were examined in terms of bone and adipogenic differentiation by specific staining as well as RT-PCR. Results The cultures from plasma group appeared morphologically more homogenous than those from FCS group. In general, the cells from FCS groups had a better status in terms of total population doubling number and MTT test but these differences were not significant in passage 3. Moreover, growth curve plotted for each group indicated that the proliferation of cells in the plasma group is somewhat slower than those in FCS groups. The culture of plasma groups showed more colon cells compared to FCS groups but the colons in the latter appeared larger than the former. The cells from both groups were readily differentiated into osteoblastic and adipogenic cells lineages this was confirmed by alizarin red and oil red staining, the bone expression of osteopontin and osteocalcin, and the expression of PPAR-alfa, PPAR-gamma, and C/EBP-alpha for adipose cells. Conclusions Taken together, plasma as a substitute for FCS can support proliferation of MSCs and maintains their viability in vitro. Although this support was somehow less strong than FCS, plasma could still be considered a safe substitute for FCS. � Key words : Mesenchymal stem cells, Plasma, Cell proliferation, Fetal bovine serum, Differentiation سلول‌های بنيادی مزانشيمی موش، پلاسما، تکثير سلولی Mesenchymal stem cells, Plasma, Cell proliferation, Fetal bovine serum, Differentiation 25 37 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-167&slc_lang=fa&sid=fa M.R. Eslaminejad محمدرضا باغبان اسلامی نژاد bagesla@yahoo.com 910031947532846002698 Yes صندوق پستی: 19395-4644 L. Rouhi ليلا روحی 910031947532846002699 No S.M. Arab Najafi سيد محمود عرب نجفی 910031947532846002700 No H. Baharvand حسين بهاروند 910031947532846002701 No

fa ميزان مقاومت چند دارويی و روش اندازه‌گيری آن در بيماران مبتلا به لوسمی ميلوبلاستيک و لنفوبلاستيک حاد Multiple drug resistance in acute myelocytic leukemia/acute lymphocyte leukemia patients and MDR evaluation ايمونوهماتولوژي Imunohematology پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف مقاومت دارويی علت عمده شکست درمانی در بيماری‌های بدخيم خصوصاًَ بيماری‌های بدخيم خونی است و شايع‌ترين نوع مقاومت دارويی به علت بروز pgp (گليکوپروتئين p ) می‌باشد. مشکل عمده بروز اين ژن در بدخيمی‌های خونی، عدم وجود يک روش استاندارد برای کشف و بررسی کميت بروز ژن در نمونه‌های توموری و عدم تطابق با کلينيک بيمار است. هدف از انجام طرح حاضر، تعيين ميزان مقاومت چند دارويی( MDR ) بر اساس بيان pgp در شروع درمان و استفاده از آن به منظور پيش‌بينی پاسخ به درمان و پيامد عود يا فوت می‌باشد. مواد وروش‌ها مطالعه انجام شده از نوع کاربردی بود. تعداد 185 بيمار در فاصله خرداد 1380 تا ارديبهشت 1385 وارد مطالعه شدند. برای هر يک از بيماران تشخيص بر اساس مورفولوژی، ايمونوفنوتيپ و سيتوژنيک انجام گرفته و بروز pgp ، بر اساس فلوسيتومتری مورد بررسی قرار گرفت. برای بررسی ميزان pgp ابتدا خون محيطی و نمونه‌های مغز استخوان بر روی ضد انعقاد EDTA جمع‌آوری شده و به آزمايشگاه منتقل و طی مراحلی جهت بررسی آماده شد. سپس همه بيماران با توجه به نوع بيماری تحت دستور عمل درمانی استاندارد قرار گرفتند و پاسخ به درمان مشخص شد. پس از پی‌گيری بيماران، يافته‌های بالينی بر حسب مقاومت اوليه و نيز ميزان بقا، عود و بهبودی کامل محاسبه شده و سپس با يافته‌های آزمايشگاهی مقايسه شدند. جهت تحليل نتايج از آزمون‌های من‌ـ‌ ويتنی،کروسکال ـ واليس، کاپلان ـ ماير( kaplan-meier ) و کای‌دو( Chi-square ) استفاده شد. يافته‌ها از 185 بيمار با ميانه سنی 5/28 سال (با دامنه تغييرات 11 تا 76 سال)، 128 بيمار AML و 57 بيمار ALL ، 62% مرد و 38% زن بودند. pgp با سن، جنس، نوع بيماری( ALL و AML ) و نيز تعداد سلول‌های سفيد رابطه معنی‌داری نشان نداد، هم چنين ميزان بيان pgp در زير گروه‌های مختلف بيماری AML نيز رابطه معنی‌داری نداشت. ميزان بقای کلی( OS ) دو ساله 63%(خطای معيار 8/4%) و ميزان بقای عاری از بيماری( DFS ) در اين مدت 42%(خطای معيار 5%) به دست آمد، هم چنين نتايج نشان داد که DFS با pgp در بيماران ALL و AML-none M3 رابطه معنی‌داری دارد. نتيجه گيری ميزان بروز pgp در سطح سلول، احتمالاًَ يک فاکتور پيش‌آگهی دهنده برای پيش‌بينی شانس عود محسوب می‌شود و می‌تواند در تصميم‌گيری درمانی نقش داشته باشد. کلمات کليدی: مقاومت چند دارويی، گليکوپروتئين P ، لوسمی ميلوبلاستيک حاد، لوسمی لنفوبلاستيک حاد Abstract Background and Objectives Drug resistance is a common cause of treatment failure in malignant disorders especially hematological malignancies. Overexpression of P-glycoprotein (pgp) is the most common cause of drug resistance. Studies on the importance of pgp are controversial that is attributed to the lack of a standard method for pgp assay and the lack of consistency with clinical data. The aim of this study is Multiple drug resistance (MDR) evaluation according to pgp expression in leukemic cells at the beginning of treatment, and prediction of responses to treatment, relapse or death. Materials and Methods Between June 2001 and May 2006, we studied 185 leukemic patients. Diagnosis was performed on each case via morphology, based on immunotypes, and by cytogenetic method pgp expression was also evaluated by flowcytometry. For pgp evaluation, we collected peripheral blood or bone marrow samples in EDTA. Then, patients went under treatment by standard protocols and their responses to treatment were observed. Patient follow ups for response to treatment, complete remission, resistance to induction, relapse or death were conducted. Finally, clinical data were compared with laboratory results. Mann-Whitney, kruscal-valis, kaplan-meier, and chi-square tests were used for data analysis. Results From 185 patients with the median age of 28.5 years (within the age range of 11-76), 128 patients showed AML and 57 ALL. 62% were male and 38% female. Pgp expression showed no significant correlation with age, sex, type of leukemia, and white blood cells count. There was no significant association between pgp expression and AML subtype. Two-year Overall Survival (OS) and Disease Free Survival (DFS) were 63% and 42% respectively. DFS showed significant correlation with pgp in ALL and non-M3 subtype of AML (P=0.024). Conclusions Expression of pgp would be a prognostic factor for relapse prediction and might be important in treatment planning. � Key words : Multiple drug resistance, P-Glycoprotein, Acute myelocytic leukemia, Acute lymphocytic leukemia مقاومت چند دارويی، گليکوپروتئين P ، لوسمی ميلوبلاستيک حاد، لوسمی لنفوبلاستيک حاد Multiple drug resistance, P-Glycoprotein, Acute myelocytic leukemia, Acute lymphocytic leukemia 39 45 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-168&slc_lang=fa&sid=fa K. Ali Moghadam کامران علی مقدم alimgh@ams. ac.ir 910031947532846002702 Yes صندوق پستی: 14114 M. Alami Samimi مژگان اعلمی صميمی 910031947532846002703 No A. Ashori آسيه عشوری 910031947532846002704 No M. Toutounchi مهرانگيز توتونچی 910031947532846002705 No M. Farhadi Langroudi محمد فرهادی لنگرودی 910031947532846002706 No F. Nadali فاطمه نادعلی 910031947532846002707 No M. Iravani مسعود ايروانی 910031947532846002708 No S.A. Mousavi سيد اسداله موسوی 910031947532846002709 No A. Khodabandeh علی خدابنده 910031947532846002710 No M. Jahani محمد جهانی 910031947532846002711 No A. Ghavamzadeh اردشير قوام زاده 910031947532846002712 No

fa شيوع پاروويروس B19 انسانی در اهداکنندگان خون به روش الايزا و PCR Prevalence of parvovirus B19 in blood donors tested by ELISA and PCR ويروس شناسي Virology پژوهشي Research � چکيد ه سابقه و هدف پاروويروس B19 انسانی، ويروسی بسيار کوچک با DNA تک رشته‌ای، بدون پوشش و عضو خانواده پاروويريده می‌باشد. پاروويروس B19 انسانی موجب بروز تعدادی از بيماری‌های بالينی شامل اريتمای عفونی(بيماری پنجم)، هيدروپس فتاليس، بحران آپلاستيک گذرا، آرتروپاتی و کم خونی مادرزادی می‌شود. انتقال ويروس از طريق تنفس، انتقال خون و فرآورده‌های خونی است. DNA ی B19 از طريق روش‌های حساس PCR قابل تشخيص است. بررسی‌های قبلی نشانگر آن است که افرادی که ايمونوگلوبولين از نوع IgG ضد ويروس در خونشان ظاهر شده، از نظر وجود ويروس منفی هستند. آنتی‌بادی‌های کلاس IgM پاروويروس B19 انسانی به طور معمول برای چندين ماه و آنتی‌بادی کلاس IgG پاروويروس B19 برای چندين سال و حتی تا پايان عمر دوام دارند. هدف اين مطالعه تعيين شيوع پاروويروس B19 انسانی در بين اهداکنندگان خون در تهران بود. مواد وروش‌ها مطالعه انجام شده از نوع مقطعی بود. به روش نمونه‌گيری تصادفی، سرم 730 اهداکننده خون که از نظر anti-HIV Ab ، HBsAg و anti-HCV Ab منفی بودند، به لحاظ حضور IgM و IgG عليه پاروويروس B19 ابتدا به روش الايزا بررسی شدند. سپس نمونه تمام سرم‌ها برای حضور DNA ويروس با روش semi-nested PCR مورد بررسی قرار گرفتند. يافته‌ها از ميان 730 اهداکننده خون، 4 نفر(5/0%) در سرم آنتی‌بادی خاص IgM داشتند و سرم اين افراد برای IgM anti-B19 مثبت گزارش شد. از ميان اين تعداد اهداکننده، 338 نفر(50-7/42 = 95% CI ، 3/46%) برای آنتی‌بادی خاص IgG مثبت بودند. DNA ی پاروويروس B19 در هيچ يک از سرم‌های اهداکنندگان يافت نشد. نتيجه گيری با اين که عفونت B19 در برخی دريافت‌کننده‌های خون می‌تواند عوارض زيادی به همراه داشته باشد، هنوز غربالگری اهداکنندگان برای اين ويروس اجباری نيست. از يک طرف شيوع IgG در ميان اهداکنندگان تهرانی بالا بود و از طرف ديگر، هيچ يک از نمونه‌ها برای DNA ی B19 مثبت ديده نشد که اين به معنای پايين بودن خطر انتقال ويروس از طريق انتقال خون می‌باشد. مطالعات بيشتری بر روی تعداد زيادی از اهداکنندگان و هم چنين گروه‌های پر خطر لازم است. کلمات کليدی : پاروويروس، اهداکنندگان خون، شيوع، PCR Abstract Background and Objectives Human parvovirus B19, a member of the parvoviridae family, with single-stranded DNA is a very minute and non-enveloped virus. Human parvovirus B19 causes a number of clinical illnesses including infectious erythema (fifth disease), hydropes fetalis, transient aplastic crises, arthropathy and congenital aplasia. B19 virus is transmitted via respiratory tract, blood products, and blood transfusion. Parvovirus B19 DNA is detectable through molecular techniques such as PCR. Previous studies indicate that individuals who have anti B19 IgG are negative. IgM antibody against B19 lasts for a few months and IgG antibody persists for many years or lifelong. The aim of this study was to evaluate the prevalence of B19 among blood donors in Tehran. Materials and Methods In this cross-sectional study, sera of 730 blood donors who were negative for HIV, HBsAg and HCV were tested for IgG and IgM anti-B19V using ELISA. Then, all of the sera were tested for presence of B19 DNA through semi-nested PCR. Results Out of 730 blood donors, 4 (0.5%) had IgM antibody thereby being reported positive 338 subjects (46.3%) were positive for anti-B19 IgG. DNA B19 was not found in any of the subjects (0%). Conclusions Although B19 may cause adverse reactions in some blood recipients, screening blood donors for B19 is not essential. In this study, the high prevalence of IgG on one hand and the lack of any positive cases of B19 DNA on the other indicate of the low risk of the latter to be transfusion transmittable. Further studies on blood donors particularly high risk groups are recommended. � Key words : Parvovirus, Blood donors, Prevalence, PCR پاروويروس، اهداکنندگان خون، شيوع، PCR Parvovirus, Blood donors, Prevalence, PCR 47 52 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-169&slc_lang=fa&sid=fa F. Mahmudi فاطمه محمودی 910031947532846002713 No M. Mahmoodian Shooshtari محمود محموديان شوشتری shooshtari@ibto.ir 910031947532846002714 Yes صندوق پستی: 1157-14665 Z. Sharifi زهره شريفی 910031947532846002715 No m. Hosseinni سيد مسعود حسينی 910031947532846002716 No

fa مشکلات هيپوتيروئيدی و هيپوپاراتيروئيدی در بيماران مبتلا به بتا تالاسمی مراجعه کننده به مرکز تالاسمی بزرگسالان در سال 84-83 Prevalence of hypothyroidism and hypoparathyroidism in patients with ß thalassemia in Iran ايمونوهماتولوژي Imunohematology پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف تالاسمی ماژور شايع‌ترين کم خونی ارثی در ايران محسوب می‌شود. در اين بيماری به علت اختلال در ساخت زنجيره‌های گلوبينی در گلبول قرمز، اين گلبول‌ها در جريان خون عمر طبيعی نداشته و به سرعت از بين می‌روند. درمان اين بيماری، تزريق خون منظم ماهانه است که خود سبب عوارض اجتناب ناپذيری می‌شود. مهم‌ترين عوارض، افزايش بار آهن و رسوب آهن در ارگان‌های حياتی مثل قلب، غدد درون‌ريز و کبد می‌باشد. در اين مطالعه سعی شده تا ميزان فراوانی و مشکلات هيپوتيروئيدی و هيپوپاراتيروئيدی در بيماران تالاسمی کشور، با بررسی تعداد نمونه‌های بيشتر به منظور تشخيص زودرس و انجام اقدامات لازم درمانی به طور دقيق‌تر تعيين شود. مواد وروش‌ها اين مطالعه يک مطالعه مقطعی ـ توصيفی بود. 437 بيمار تالاسمی ماژور و اينتر مديا مراجعه کننده به درمانگاه بيماران بزرگسال تالاسمی که تحت پوشش سازمان انتقال خون ايران می‌باشد وارد مطالعه شدند. روش نمونه‌گيری سرشماری بود. ابتدا آزمايش‌های غددی و برخی پارامترهای لازم از پرونده بيماران استخراج شد و برای کسانی که پرونده آن‌ها از نظر آزمايش‌ها کامل نبود، درخواست آزمايش‌های تکميلی شد. يافته‌ها توسط آزمون آماری کای‌دو( Chi-square ) و با استفاده از نرم‌افزار 5/11 SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها از مجموع 437 بيمار مبتلا به تالاسمی، 10 نفر(2/2%) مبتلا به هيپوتيروئيديسم و 1 نفر مبتلا به هيپوپاراتيروئيديسم بودند. اين در حالی است که 80% از مبتلايان به هيپوتيروئيديسم و 1 نفر بيمار مبتلا به هيپوپاراتيروئيديسم، از بيماران تالاسميک ماژور بودند. ميانگين فريتين در دو گروه مبتلا و غير مبتلا به هيپوتيروئيديسم تفاوت معنی‌داری نداشت. نتيجه گيری از مقايسه اين مطالعه و ساير مطالعاتی که در داخل و خارج کشور در مورد مشکلات هيپوتيروئيدی و هيپوپاراتيروئيدی در بيماران تالاسمی صورت گرفته مشخص می‌شود از نظر وضعيت هيپوتيروئيدی در بيماران تالاسمی، آمار کشور ما کمتر از ساير مطالعات است. کلمات کليدی : تالاسمی، هيپوتيروئيديسم، هيپوپاراتيروئيديسم Abstract Background and Objectives Thalassemia is the most common hereditary anemia in our region. Due to thalassemia-driven abnormality in synthesis of globin chains in red blood cells, these globules do not lead a natural life and will die immediately. Appropriate therapy of thalassemia includes a regular monthly blood transfusion. However, patients will inevitably confront with several side effects particularly iron overload and iron sedimentation in body critical organs and tissues including heart, ductless glands and liver. The aim of the present study is to determine more precisely the frequency of adenoidal abnormality in Iranian thalassemia patients by examining a higher number of samples. So that early diagnosis and necessary treatment measures would be more likely. Materials and Methods This descriptive research included all thalassemia major patients having referred to medical centers affliated to Iranian Blood Transfusion Organization. The sampling was census-based. First of all, reports of adenoidal tests as well as other associated parameters were achieved from medical folders. Results Out of 437 thalassemic patients, 10 (1%) suffered from hypothyroidism and one from hypoparathyroidism. 80% of hypothyroid and 100% of hypoparathyroid patients were affected by thalassemia major. Ferritin average in hypothyroid and non- hypothyroid groups had no significant difference. Conclusions The results showed that screening platelet concentrates for bacterial contamination is necessary for blood transfusion centers and hospital blood banks. The comparison of the results of this sudy compared with others showed that a lower number of thalassemic patients live in Iran compared with other countries. � Key words: Thalassemia, Hypothyroidism,�Hypoparathyroidism تالاسمی، هيپوتيروئيديسم، هيپوپاراتيروئيديسم Thalassemia, Hypothyroidism, Hypoparathyroidism 53 59 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-170&slc_lang=fa&sid=fa A. Mehrvar عظيم مهرور drazimmehrvar@yahoo.com 910031947532846002717 Yes کدپستی: 5445-19395 a. Azarkeivan آزيتا آذرکيوان 910031947532846002718 No J. saberi Nejad جواد صابری نژاد 910031947532846002719 No N. Mehran نرحس مهرور 910031947532846002720 No M. Faranoosh محمد فرانوش 910031947532846002721 No P. Vosoogh پروانه وثوق 910031947532846002722 No

fa ارزيابی برنامه جامع نرم‌افزاری انتقال خون در ميزان مردودی، بروز خطا و رضايتمندی اهداکنندگان خون اصفهان، سال 1384 Evaluation of the efficiency of computerized on-line donor processing system in reduction of error incidence, increase of deferral rate, and improvement of donor satisfaction in Esfahan. (2005) انتقال خون Blood Transfusion پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف تکنولوژی اطلاعات و ثبت الکترونيک، راه ورود مطالعه‌های جديدی را در انتقال خون گشوده است ولی اطلاعات اندکی درباره ارزيابی آن در مراکز انتقال خون وجود دارد. اين مطالعه به بررسی تاثير تکنولوژی فوق بر بروز خطا و شيوع مردودی به علت مشکلات رفتاری و رضايتمندی اهداکنندگان در دو مرکز انتقال خون اصفهان طی سال 1384 می‌پردازد. مواد وروش‌ها در اين مطالعه توصيفی ـ تحليلی که با روش نمونه‌گيری سرشماری و در سال 1384 انجام شد، کليه اهداکنندگان پايگاه خواجو و پايگاه شريعتی از نظر بروز خطاهای ناشی از نبود سابقه و شيوع مردودی به علت مشکلات رفتاری بررسی و پس از رضايتمندی از دو نمونه تصادفی 100 نفری، دو گروه توسط يک پرسشنامه مقايسه شدند و اطلاعات در برنامه 5/11 SPSS با آزمون‌های فيشر، کای‌دو و آزمون t تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها ميزان مردودی در پايگاه خواجو 1041 مورد(2%) و در پايگاه شريعتی 353 مورد(1%) بود. بروز خطا در پايگاه خواجو 1 مورد(0%) و در پايگاه شريعتی 22 مورد(62/0%) بود. شيوع مردودی در پايگاه خواجو بالاتر و ميزان بروز خطا در اين پايگاه بسيار کمتر از پايگاه شريعتی بود. رضايت اهداکنندگان از روند اهدای خون در پايگاه خواجو به طور محسوسی کمتر از پايگاه شريعتی بود. بين رضايت از برخورد کارکنان تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد. نتيجه گيری اجرای هم‌زمان برنامه جامع می‌تواند با افزايش مردودی و بروز بسيار کمتر خطا در پيشبرد سلامت خون موثر باشد ولی وجود مراحل متعدد کامپيوتری ممکن است موجب نارضايتی و اختلال در فضای محرمانه مشاوره شود. کلمات کليدی : اهداکنندگان خون، کامپيوتر، خطای پزشکی، رضايتمندی Abstract Background and Objectives The use of information technology and electronic registration generates new perspectives for studies on transfusion practices to be triggered. Few reports have been published so far in the field of new technologies to be employed in application of transfusion-management systems. This study was performed to evaluate the effectiveness of this system on error incidence, deferral rate, and donor satisfaction in two centers of blood donation in Esfahan. Materials and Methods This analytic descriptive study was carried out using census method in Esfahan Blood Transfusion Organization 2005. Error incidence due to the lack of any donor records and deferral rate cause of high risk bihaviors in Khajoo Blood Center were compared with those in Shariati Blood Center system with computerized on-line donor processing. Satisfaction in 100 blood donors at Khajoo Blood Center was compared with that at Shariati Blood Center using a questionnaire. Data analyzed using exact fisher, K2, and T test with SPSS 11.5. Results Deferral rate (1%) in Shariati Blood Center was lower than Khajoo Blood Center (2%). Medical error incidence in Khajoo Blood Center (0%) was lower than Shariati Blood Center (0.62%). The level of donor satisfaction with donation process in Khajoo Blood Center was significantly lower than Shariati Blood Center however, the level of donor satisfaction with employee behavior did not make any significant differences across the two centers. Conclusions Computerized on-line donor processing system is effective in minimizing error incidence and increasing deferral rate, all contributing blood safety however, several computerized donor session procedures may cause dissatisfaction to and disturbance in private donor counseling. Key words : Blood donors, Computer, Medical errors, Satisfaction اهداکنندگان خون، کامپيوتر، خطای پزشکی، رضايتمندی Blood donors, Computer, Medical errors, Satisfaction 61 66 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-171&slc_lang=fa&sid=fa M. Agh Hosseini مصطفی آقا حسينی amoozesh@ebto.ir 910031947532846002723 Yes کدپستی: 8158184389 A. Shaemi علی شائمی 910031947532846002724 No K. Azarbaijani کريم آذربايجانی 910031947532846002725 No N. Akbari ناهيد اکبری 910031947532846002726 No