fa شيوع anti-HBc و anti-HBs در اهداکنندگان HBsAg منفی در تهران Prevalence of anti-HBc and anti-HBs in HBsAg negative هماتولوژي Hematology پژوهشي Research شيوع anti-HBc و anti-HBs در اهداکنندگان HBsAg منفی در تهران زهرا عليزاده1، دکتر زهره شريفي2، شهرام سميعي3 چکيده سابقه و هدف غربالگری سرولوژيک رايج برای ويروس‌های هپاتيت منتقله از طريق خون، به طور چشمگيری خطر انتقال هپاتيت از راه خون را کاهش داده است. اگر خون تنها از نظر آنتی‌ژن سطحی ويروس هپاتيت B (HBsAg) آزمايش شود، در اين صورت هپاتيت B مخفی می‌تواند منجر به ترخيص واحدهای خون حاوی ويروس به شبکه ذخيره خون شود. غربالگری خون از لحاظ anti-HBc ، آزمايش ديگری جهت تشخيص عفونت HBV می‌باشد. هدف از اين مطالعه ارزيابی شيوع شاخص‌های عفونت HBV در اهداکنندگان خون HBsAg منفی است. مواد وروش‌ها مطالعه انجام شده از نوع مقطعی بود. 2000 نمونه HBsAg منفی از مراکز انتقال خون تهران جمع‌آوری شدند. تمام نمونه‌های HBsAg منفی از نظر anti-HBc با روش الايزا آزمايش شدند. سپس تمام نمونه‌های HBsAg منفی و anti-HBc مثبت با روشی مشابه از جهت anti-HBs آزمايش شدند. داده‌ها با روش آماری کای‌دو تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها 199 مورد از 2000 اهداکننده HBsAg منفی(95/9% با فاصله اطمينان 24/12%-66/7%)، anti-HBc مثبت بودند. 199 نمونه anti-HBc مثبت از نظر anti-HBs آزمايش شدند که 149 مورد anti-HBs مثبت(75% با فاصله اطمينان 5/85%-5/65%) شدند و در 102 نفر از اين گروه(3/51% با فاصله اطمينان 2/58%-4/44%)، ميزان anti-HBs بالاتر از IU/ml100 بود. نتيجه گيري در مطالعه ما شيوع anti-HBc در افراد اهداکننده HBsAg منفی بالا بود. در حالی که خون‌های anti-HBc مثبت ممکن است منبع انتقال HBV باشند، به کارگيری رايج غربالگری anti-HBc در کشور ما مقدور نمی‌باشد، چون به طور جدی منابع خون ما را محدود می‌نمايد. بنابراين روش‌های حساس‌تر مثل آزمايش Mini Pool PCR بعد از تغليظ ويروس جهت تشخيص HBV-DNA در حاملين مزمن HBV که HBsAg منفی هستند، ضروری است. کلمات کليدی: HBsAg ، الايزا، ايران، اهداکنندگان خون تاريخ دريافت : ‌28/11/86 تاريخ پذيرش : 4 /6 /87 1ـ کارشناس ارشد هماتولوژی و بانک خون ـ مرکز تحقيقات سازمان انتقال خون ايران 2ـ مؤلف مسؤول: PhD ويروس‌شناسی ـ استاديار مرکز تحقيقات سازمان انتقال خون ايران ـ صندوق پستی: 1157-14665 3- کارشناس ارشد بيوشيمی ـ مربی مرکز تحقيقات سازمان انتقال خون ايران Prevalence of anti-HBc and anti-HBs in HBsAg negative blood donors in Tehran Alizadeh Z.1( MS), Sharifi Z. 1( PhD), Samiei Sh. 1( MS) 1Iranian Blood Transfusion Organization-Research Center, Iran Abstract Background and Objectives Current serological screening tests for blood-borne hepatitis viruses has reduced the risk of post-transfusion hepatitis dramatically. Occult hepatitis B virus (HBV) infection might allow the release of viremic units into the blood supply if blood is tested only for hepatitis B surface antigen (HBsAg). Screening for anti-HBc has been shown as an alternative for detection of HBV infection. The aim of this study was to evaluate the prevalence of HBV infection markers in HBsAg negative blood donors. Materials and Methods In this descriptive cross-sectional study, 2000 HBsAg negative samples were collected from blood centers in Tehran. All HBsAg negative samples were tested for anti-HBc using ELISA method. Then, all HBsAg negative and anti-HBc positive samples were tested for anti-HBs by the same method. All data were analyzed statistically using Chi-square test. Results One hundred ninety nine (9.95%) out of the 2000 HBsAg negative blood donors were anti-HBc positive (confidence interval of 7.66%-12.24%). Out of the 199 anti-HBc-positive samples tested for anti-HBs,149 (75%) were anti-HBs-positive (confidence interval of 65.5%-85.5%), and 102 (50.3%) had an antibody titer greater than 100 IU/ml. Conclusions In our study, the prevalence rate of anti-HBc in HBsAg negative blood donors was high. While anti-HBc-positive blood may be a potential source of HBV transmission, routine application of anti-HBc screening is not feasible in our country as it would seriously affect the blood supply adequacy. Therefore, more sensitive techniques such as minipool PCR testing after virus enrichment are essential for detecting HBV DNA in HBsAg-negative chronic HBV carriers. Key words: HBsAg, ELISA, Iran, Blood donors SJIBTO 2008 5(3): 139-147 Received: 16 Feb 2008 Accepted: 25 Aug 2008 Correspondence: Sharifi Z., PhD in Virology. Iranian Blood Transfusion Organization Research Center. P.O.Box: 14665-1157, Tehran, Iran. Tel: (+9821) 88601501-30 Fax : (+9821) 88601555 E-mail: z-sharifi@ibto.ir الايزا، ايران، اهداکنندگان خون HBsAg, ELISA, Iran, Blood donors 139 147 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-181&slc_lang=fa&sid=fa Zahra Alizadeh زهرا عليزاده 910031947532846002931 No Zohreh Sharifi زهره شريفی 910031947532846002932 Yes Shahram Samiei شهرام سميعی 910031947532846002933 No

fa ارزيابی افزايش سطح فاکتور هشت در بيماران ترومبوفيلی Evaluation of elevated FVIII in patients with thrombophilia هماتولوژي Hematology پژوهشي Research ارزيابی افزايش سطح فاکتور هشت در بيماران ترومبوفيلی محمدرضا طباطبايي1، دکتر آزيتا آذرکيوان2، دکتر مينو احمدی‌نژاد3، دکتر مهدی کرباسی‌زاده4، فرزانه توسلي5، دکتر عبدالمجيد طولابي6، دکتر مهتاب مقصودلو7 چکيده سابقه و هدف ترومبوز تشکيل غير طبيعی لخته درون رگ است و اغلب از به هم خوردن تعادل در سيستم انعقاد و فيبرينوليز حاصل می‌گردد. ترومبوز در سيستم وريدی می‌تواند ناشی از بسياری عوامل و اختلالات ارثی و يا اکتسابی باشد. ترومبوفيلی حالتی است که عدم تعادل سيستم هموستاز به سمت تشکيل لخته کشيده شود. در مطالعه حاضر سطح فاکتور VIII در بيماران با ترومبوز بررسی شده است. مواد وروش‌ها مطالعه انجام شده از نوع توصيفی بود. جامعه مورد مطالعه 152بيمار مبتلا به ترومبوز وريدی و نيز دارای سابقه سکته‌ قلبی و مغزی تاييد شده توسط روش‌های تشخيص تخصصی بودند که به فاصله حداقل سه ماه پس از آخرين حمله ترومبوتيک به بخش انعقاد سازمان انتقال خون ايران(تهران) مراجعه کرده بودند. 130 فرد گروه کنترل نيز از اهداکنندگان داوطلب مراجعه کننده به پايگاه تهران که سابقه بيماری يا مصرف دارو نداشتند، انتخاب شدند. شرح حال و اطلاعات بيماران از پرسشنامه‌های تکميل شده استخراج گرديد، پلاسمای فاقد پلاکت تهيه و سپس نمونه‌های بيماران و گروه کنترل به صورت دسته‌ای به روش One-stage assay مورد بررسی قرار گرفت و سطح فاکتور VIII تعيين شد. پس از جمع‌‌آوری اطلاعات، نتايج به دست آمده با استفاده از نرم افزار 11SPSS و آزمون کای‌دو تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها در اين مطالعه 152 نمونه بيمار و 130 نمونه کنترل مورد ارزيابی قرار گرفتند. ميانگين فاکتور VIII در گروه بيمار IU/dl 26/157 بود(8/53 ± SD). کمترين مقدار IU/dl 66 و بيشترين IU/dl 364 به دست آمد. ميانگين فاکتور VIII در گروه کنترل IU/dl 78/111 بود(68/29 ± SD). کمترين مقدار IU/dl 42 و بيشترين مقدار IU/dl 195 اندازه‌گيری شد. با بررسی گروه کنترل، محدوده طبيعی سطح فاکتور VIII ، IU/dl 171-52 به دست آمد. نتيجه گيری در اين مطالعه، شيوع فاکتور VIII افزايش يافته در گروه بيماران 9/28% بود که اين ميزان شيوع، با شيوع فاکتور V ليدن(که بيشترين شيوع را در مبحث ترومبوفيلی دارد) قابل مقايسه است. لذا افزايش سطح فاکتور VIII از فاکتورهای خطر مهم جهت ترومبوزهای مکرر است و اين لزوم قرار گرفتن اندازه‌گيری فاکتور VIII را در آزمون‌های غربالگری ترومبوفيلی تاييد می‌کند. کلمات کليدی: ترومبوز، فاکتور VIII ، ترومبوآمبولی وريدی، ريسک فاکتور، ترومبوفيلی تاريخ دريافت : ‌25/9 /86 تاريخ پذيرش : 19/4 /87 1ـ کارشناس ارشد هماتولوژی ـ مرکز تحقيقات سازمان انتقال خون ايران 2ـ مولف‌ مسؤول: فوق تخصص هماتولوژی کودکان ـ استاديار مرکز تحقيقات سازمان انتقال خون ايران و درمانگاه تالاسمی ـ صندوق پستی: 1157-14665 3ـ متخصص آسيب‌شناسی ـ مرکز تحقيقات سازمان انتقال خون ايران 4ـ دکترای علوم آزمايشگاهی ـ مرکز تحقيقات سازمان انتقال خون ايران 5ـ کارشناس علوم آزمايشگاهی ـ مرکز تحقيقات سازمان انتقال خون ايران 6ـ پزشک عمومی ـ مرکز تحقيقات سازمان انتقال خون ايران 7ـ متخصص پزشکی اجتماعی ـ استاديار مرکز تحقيقات سازمان انتقال خون ايران Evaluation of elevated FVIII in patients with thrombophilia Tabatabaie M.1(MS), Azarkeivan A.1,2(MD), AhmadiNejad M.1(MD), KarbasiZadeh M.1(DMT), Tavasoli F.1(BS),Toolabi A.M.1(MD), Maghsudlu M.1(MD) 1Iranian Blood Transfusion Organization-Research Center, Iran 2Thalassemia Clinic,Tehran,Iran Abstract Background and Objectives Thrombus formation may form enhanced coagulation or impaired fibrinolysis. An increased tendency for the blood to clot is referred to as the hypercoagulable state or thrombophilia which includes various inherited and acquired clinical disorders or mixed conditions. There are many studies suggesting that elevated factor VIII may be a common and independent risk factor for thrombotic events. We tried to assess the level of factor VIII in patients with idiopathic thrombosis. Materials and Methods Our cases were the patients with idiopathic venous thrombosis having referred for hypercoagulable studies to Coagulation Lab in Iranian Blood Transfusion Organization. The inclusion criterion was the occurrence of thrombotic event confirmed by objective diagnostic methods coupled with three months of follow-up without any other disorder. Our controls were from healthy blood donors and matched with the cases on sex, ethnicity, and age. Plasma of a healthy person was used to establish the normal reference range according to which our patients are compared. Factor VIII levels were measured using a one-staged assay, the PTT based Diagonistica Stago on the STA compact automated coagulation factor analyzer. SPSS and Chi-square were finally used for data analysis. Results One hundred fifty two cases and 130 controls enrolled. The mean factor VIII level for cases was 157.26 IU/dl (SD±53.8) with the minimum level of 66 and maximum of 364 IU/dl. For controls, the mean factor VIII level was 111.78 IU/dl (SD± 29.68) with the minimum level of 42 and the maximum of 195 IU/dl. These levels were statistically significant and higher in the case group. The elevated FVIII level was higher in females than males (35.3% vs 23.8%) and increased with age. The normal range in the control group varied within 52-171 IU/dl, which is higher than the normal level of 50-150 IU/dl. Conclusions There are many studies showing that increased FVIII level may be an independent risk factor for thrombosis. Our results suggested elevated FVIII level in 28.9% of the patients with thrombosis compared to 3.1% in the control group. So, factor VIII measurement is recommended to be practiced in routine thrombophilia screening programs. Key words: Thrombosis, Factor VIII,Venous thromboembolism, Risk factor, Thrombophilia SJIBTO 2008 5(3): 149-156 Received: 15 Dec 2007 Accepted: 9 Jul 2008 Correspondence: Azarkeivan A., Pediatric Hematology Specialist. Iranian Blood Transfusion Organization-Research Center. P.O.Box: 14665-1157, Tehran, Iran. Tel: (+9821)88601599 Fax: (+9821)88601599 E-mail: azarkeivan@ibto.ir ترومبوز، فاکتور VIII ، ترومبوآمبولی وريدی، ريسک فاکتور، ترومبوفيلی Thrombosis, Factor VIII,Venous thromboembolism, Risk factor, Thrombophilia 149 156 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-182&slc_lang=fa&sid=fa mohammad reza Tabatabie محمد رضا طباطبايی 910031947532846002934 No Azita Azarkeivan آزيتا آذرکيوان 910031947532846002935 Yes minoo Ahmadinejad مينو احمدی نژاد 910031947532846002936 No Mehdi Karbasizadeh مهدی کرباسی زاده 910031947532846002937 No Farzaneh Tavasolo فرزانه توسلی 910031947532846002938 No Abdolmajid Tolabi عبدامجيد طولابی 910031947532846002939 No Mahtab Maghsudlu مهتاب مقصودلو 910031947532846002940 No

fa تشخيص مولکولی لنفومای غير هوچکين از نوع سلول B با استفاده از بررسی بازآرايی Molecular diagnosis of B cell Non-Hodgkin Lymphoma by evaluation of immunoglobulin heavy chain gene rearrangement هماتولوژي Hematology پژوهشي Research تشخيص مولکولی لنفومای غير هوچکين از نوع سلول B با استفاده از بررسی بازآرايی ژنی زنجيره سنگين ايمونوگلوبولين ابوالفضل يوسفيان1، دکتر بهزاد پوپک2، دکتر حسن ابوالقاسمي3، دکتر آزيتا آذرکيوان4، دکتر محمد فرهادی لنگرودي5، دکتر عليرضا صادقی‌پور6، دکتر مژگان جيحونيان6، دکتر سيد محمد جوادپور خياط6، دکتر خندان زارع7، کبری فراهاني8،‌ ميترا صلاحمند9 چکيده سابقه و هدف بازآرايی قطعات ژنی V ، D و J زنجيره سنگين ايمونوگلوبولين همراه با اضافه و حذف شدن نوکلئوتيدها بين قطعات بازآرايی شده، موجب شکل‌گيری مناطق فوق متغير منحصر به فرد می‌گردد. از اين مناطق می‌توان برای بررسی کلوناليتی سلول B به منظور تشخيص مولکولی لنفومای غير هوچکين و نيز تشخيص قطعی موارد مشکوک استفاده کرد. هدف از مطالعه حاضر استفاده از بازآرايی زنجيره سنگين ايمونوگلوبولين در تشخيص مولکولی و افتراقی لنفومای غيرهوچکين از موارد واکنشی بود. مواد وروش‌ها مطالعه انجام شده از نوع گذشته‌نگر بود. برای انجام مطالعه حاضر، بلوک‌های پارافينه 42 بيمار با تشخيص پاتولوژيک لنفوم غير هوچکين سلول B (22 بيمار)، هايپرپلازی واکنشی و فوليکولار(10 بيمار)، لنفوم بدخيم بدون ايمونوهيستوشيمی(10 بيمار) از بخش پاتولوژی بيمارستان‌های آيت‌ا... طالقانی، حضرت بقيه‌ا... و حضرت علی‌اصغر جمع‌آوری شدند. پس از استخراج DNA و انجام مراحل کنترل کيفی، PCR با استفاده از آغازگرهای مشترک برای تکثير مناطق CDR-III انجام شد. محصولات PCR پس از آناليز هترودوبلکس روی ژل پلی‌آکريل آميد الکتروفورز شده، با استفاده از رنگ‌آميزی نقره مشاهده و بررسی گرديد. يافته‌ها 77% از(95% :CI) گروه اول بيماران(تشخيص قطعی لنفوم غير هوچکين سلول B) و 70% (95%CI:) از گروه سوم(با تشخيص لنفوم بدخيم بدون ايمونوهيستوشيمی) بازآرايی کلونال را نشان دادند. در گروه دوم(هايپرپلازی واکنشی و فوليکولار) موردی از بازآرايی کلونال ديده نشد. نتيجه گيري با اندکی تفاوت، يافته‌های مطالعه حاضر با مطالعات متعددی که تاکنون در کشورهای مختلف انجام شده قابل مقايسه است و نشان می‌دهد که بررسی کلوناليتی سلول B با استفاده از IgHPCR روشی مفيد و کمک کننده برای دست‌يابی به تشخيص دقيق‌تر يا قطعی لنفوم غير هوچکين از نوع سلول B در بيماران ايرانی مبتلا می‌باشد. کلمات کليدی: بازآرايی ژنی، لنفوم غير هوچکين، ايمونوگلوبولين تاريخ دريافت : ‌10/5 /86 تاريخ پذيرش : 17/7 /87 1ـ دانشجوی کارشناسی ارشد هماتولوژی ـ مرکز تحقيقات سازمان انتقال خون ايران 2ـ مؤلف مسؤول: PhD هماتولوژی ـ استاديار دانشگاه آزاد اسلامی واحد پزشکی تهران ـ صندوق پستی: 1495/19295 3ـ فوق تخصص هماتولوژی و انکولوژی کودکان ـ استاد مرکز تحقيقات بيولوژی مولکولی دانشگاه علوم پزشکی بقيه‌ا... 4- فوق تخصص هماتولوژی و انکولوژی کودکان ـ استاديار مرکز تحقيقات سازمان انتقال خون ايران 5ـ متخصص آسيب‌شناسی ـ استاديار مرکز تحقيقات سازمان انتقال خون ايران 6ـ متخصص آسيب‌شناسی ـ استاد دانشگاه علوم پزشکی ايران 7- متخصص آسيب‌شناسی ـ استاد دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتي 8ـ کارشناس علوم آزمايشگاهی ـ دانشگاه آزاد اسلامی واحد پزشکی تهران 9ـ کارشناس علوم آزمايشگاهی ـ آزمايشگاه پيوند Molecular diagnosis of B cell Non-Hodgkin Lymphoma by evaluation of immunoglobulin heavy chain gene rearrangement Yousefian A.1(MS ), Poopak B.2(PhD), Abolghasemi H.1,3(MD), Azarkeivan A.1(MD), Farhadi Langroudi M.1(MD), Sadeghipour A.4(MD), Jeyhonian M.4(MD),Pourkhayat M.J.4(MD), Zare K.5(MD), Farahani K.2(BS), Salahmand M.6(BS) 1Iranian Blood Transfusion Organization-Research Center-Iran 2Islamic Azad University-Medical Branch. Tehran- Iran 3Baghiyatalah University of Medical Sciences-Molecular Biology Research Center, Tehran-Iran 4IranUniversity of Medical Sciences, Iran 5Shahid Beheshti University of Medical Sciences,Iran 6Payvand Medical Laboratory, Iran Abstract Background and Objectives Rearrangement of V, D, and J segments of immunoglobulin heavy chain gene with inserted or deleted nucleotides within rearranged segments makes unique hypervariable regions (CDR-3). These regions can be used for evaluation of B cell clonality for the purpose of molecular diagnosis of Non-Hodgkin Lymphoma (NHL) and for confirmatory diagnosis in suspicious cases. Materials and Methods In this study, samples of 42 patients were collected from Taleghani, Baqhiyatalah, and Aliasghar hospitals out of this number, there were 22 patients with diagnosis of B cell NHL, 10 with reactive hyperplasia, and 10 with malignant lymphoma. After DNA extraction from formalin fixed paraffin embedded tissues, PCR was done using consensus primers for amplification of CDR-3 region. PCR products were analyzed after heteroduplex analysis using polyacrylamide gel electrophoresis and silver stain. Results Clonal patterns in group 1 (B cell NHL), 2 (reactive and follicular hyperplasia), and 3 (morphological diagnosis without immunohistochemistry) were observed in 77.2%, 0%, and 70% of patients, respectively. Conclusions Our findings are compatible with other international studies with minor differences. The diagnosis of B-cell lymphoid malignancy can frequently be substantiated by detecting clonal immunoglobulin heavy chain (IGH ) gene rearrangement. Key words: Gene rearrangement, Non-Hodgkin Lymphoma, Immunoglobulin SJIBTO 2008 5(3): 157-166 Received: 31 Aug 2007 Accepted: 8 Oct 2008 Correspondence: Poopak B., PhD of Hematology. Islamic Azad University- Tehran Medical Branch. P.O.Box: 19295-1495 , Tehran, Iran, Tel: (+9821) 22006660 Fax : (+9821) 22264145 E-mail: bpoopak@yahoo.com بازآرايی ژنی، لنفوم غير هوچکين، ايمونوگلوبولين Gene rearrangement, Non-Hodgkin Lymphoma, Immunoglobulin 157 166 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-183&slc_lang=fa&sid=fa Abolfazl Yosefian ابوالفضل يوسفيان 910031947532846002941 No Behzad poopak بهزاد پوپک 910031947532846002942 Yes Hassan Abolghasemi حسن ابوالقاسمی 910031947532846002943 No Azita Azarkeivan آزيتا آذرکيوان 910031947532846002944 No Mohammad Farhadilangerodi محمد فرهادی لنگرودی 910031947532846002945 No Alireza Sadeghipour عليرضا صادقی پور 910031947532846002946 No Mojgan Jeyhonian مژگان جيحونيان 910031947532846002947 No Mohammad Javadpourkhayat محمد جوادپورخياط 910031947532846002948 No Khandan Zare خندان زارع 910031947532846002949 No Kobra Farahani کبری فراهانی 910031947532846002950 No Mitra Salahmand ميترا صلاحمند 910031947532846002951 No

fa اثرات روانشناختی اهدای خون در اهداکنندگان مستمر و اهداکنندگان بار اول Psychological effects of blood donation on repeat and first time donors in Tehran Blood Transfusion Center هماتولوژي Hematology پژوهشي Research اثرات روانشناختی اهدای خون در اهداکنندگان مستمر و اهداکنندگان بار اول پايگاه انتقال خون تهران دکتر مجيد مسلمي1، دکتر مريم رهبري2، دکتر مژگان صلواتي3، دکتر شهناز والمحمدي1، دکتر مهدی عظيمي1، دکتر مهديه معين‌الغربايي4، دکتر شهين شريفي5، دکتر مهنوش مهران6 چکيده سابقه و هدف تهيه خون سالم و کافی هدف اصلی سازمان انتقال خون ايران است. جهت تحقق اين هدف، يکی از مهم‌ترين راه‌کار‌ها، تبديل اهداکنندگان غير مستمر به اهداکنندگان مستمر و حفظ و نگهداری آن‌ها در سيستم اهدای خون است. اين مطالعه با هدف بررسی اثرات روانشناختی اهدای خون در اهداکنندگان مستمر و غير مستمر مراجعه کننده به پايگاه‌های انتقال خون تهران انجام گرفت. مواد وروش‌ها مطالعه انجام شده از نوع تحليلی ـ مقطعی بود. نمونه‌گيری به روش آسان و سرشماری انجام شد. در اين مطالعه از پرسشنامه استاندارد سنجش سلامت روانی GHQ استفاده شد. کليه اهداکنندگان مراجعه کننده به پايگاه انتقال خون تهران، بين سال‌های 83 تا 84 ، نمونه‌های اين مطالعه را تشکيل دادند. يافته‌ها توسط آزمون آماری کای‌دو،t و من‌ويتنی تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها در اين مطالعه 935 نفر اهداکننده مستمر و 749 نفر اهداکننده غير مستمر شرکت کردند. اضطراب و افسردگی در اهداکنندگان مستمر نسبت به اهداکنندگان غير مستمر کمتر گزارش شد. نتيجه گيري اهداکنندگانی که برای بار اول به منظور اهدا مراجعه می‌کنند اضطراب بيشتری نسبت به اهداکنندگان مستمر دارند، بنابراين احتمال مراجعه مجدد جهت اهدای خون در افرادی که سطح اضطرابی بالاتری دارند نسبت به سايرين کمتر است. از طرفی يک انگيزه مهم افراد جهت استمرار اهدای خون، عقايد مذهبی است. اين عامل حس مفيد بودن برای جامعه ناشی از اهدای مستمر خون را در اهداکنندگان القا می‌کند که جزو عوامل محافظت کننده در برابر افسردگی است. کلمات کليدی: اهدای خون، آزمون روانشناسی، انتقال خون، ايران تاريخ دريافت : ‌19/4 /86 تاريخ پذيرش : 27/6 /87 1ـ پزشک عمومی ـ مرکز تحقيقات سازمان انتقال خون ايران و پايگاه منطقه‌ای آموزشی تهران 2ـ مؤلف مسؤول: پزشک عمومی ـ مرکز تحقيقات سازمان انتقال خون ايران ـ صندوق پستی: 1157-14665 3- دکترای روانشناسی بالينی ـ استاديار دانشگاه علوم پزشکی تهران 4- متخصص روانپزشکی ـ استاديار دانشگاه علوم پزشکی تهران 5 ـ متخصص آسيب‌شناسی ـ مرکز تحقيقات سازمان انتقال خون ايران و پايگاه منطقه‌ای آموزشی تهران 6ـ پزشک عمومی ـ مرکز تحقيقات سازمان انتقال خون ايران Psychological effects of blood donation on repeat and first time donors in Tehran Blood Transfusion Center Moslemi M.1,2(MD), Rahbari M.1(MD), Salavati M.3(PhD), Walmohammadi Sh.1,2(MD), Azimi M.1,2 (MD), Moeinalghorabai M.3(MD), Sharifi Sh.1,2(MD),Mehran M1.(MD) 1Iranian Blood Transfusion Organization-Research Center-Iran 2Tehran Blood Transfusion Center-Iran 3Tehran University of Medical Sience,Psychatriy Center-Iran Abstract Background and Objectives Provision of adequate and safe blood is the main purpare of Iranian Blood Transfusion Organization. One of the most important and vital strategies to deal with the issue is to replace once donors by repeat donors. Psychological effects of blood donation on frequent and infrequent clients having referred to different blood collection centers in Tehran were considered to be the aim of this study. Materials and Methods In the course of this analytic cross-sectional study the standard questionnaire of GHQ was utilized to measure mental health of the participants. All of the donors who had referred to blood collection centers in Tehran during 2004-2005 formed the participants of this research. Data were analyzed with Chi-square, t-test and Man Withney test. Results Nine hundred thirty five frequent and 749 infrequent donors filled the questionnaire. The level of anxiety and depression in repeated donors was also lower than the other group. Conclusions The individuals who attempt on blood donation for the first time report their health and physical conditions at a completely acceptable level in order to be accepted as an eligible candidate however, it is not the same for constant donors, as they do not benefit from this. The return rate of blood donors is very low in case of individuals suffering from high stress. Religious beliefs and the feeling of being beneficial to the society are considered to be important factors both in motivating people to repeat blood donation and protecting against depression. The results of the present study upon publication will also encourage donors to repeat their behavior. Key words: Blood donation, Psychological test, Blood transfusion, Iran SJIBTO 2008 5(3): 167-172 Received: 9 July 2007 Accepted: 17 Sep 2008 Correspondence:Rahbari M., Iranian Blood Transfusion Organization- Research Center P.O.Box: 14665-1157 , Tehran, Iran. Tel: (+9821) 88601564 Fax : (+9821) 88601573 E-mail: maryamrahbari2003@yahoo.com اهدای خون، آزمون روانشناسی، انتقال خون، ايران Blood donation, Psychological test, Blood transfusion, Iran 167 172 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-185&slc_lang=fa&sid=fa Magid Moslemi مجيد مسلمی 910031947532846002923 No Maryam rahbari مريم رهبری 910031947532846002924 Yes Mojgan Salavati مژگان صلواتی 910031947532846002925 No Mehdi Azimi مريم والمحمدی 910031947532846002926 No Mahdiye Mahinolghorabai مهدی عظيمی 910031947532846002927 No Shahin Sharifi مهديه مهين الغربايی 910031947532846002928 No Mahnoosh Mehran شهين شريفی 910031947532846002929 No مهنوش مهران 910031947532846002930 No

fa آلودگی باکتريال و تغييرات هموگلوبين در انتقال خون خودی به روش رقيق کردن Bacterial contamination at ANH autologous transfusion هماتولوژي Hematology پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف در انتقال خون خودی به روش رقيق کردن هم حجم و سريع خون( ANH ) خون بيماری که می‌خواهد مورد عمل جراحی قرار گيرد(بلافاصله قبل يا بعد از القای بيهوشی)گرفته می‌شود و به جای آن حجم مناسب جايگزين می‌گردد. اين خون بر حسب نياز بيمار، حين يا بعد از عمل به او تزريق می‌شود. اين روش انتقال خون خودی، فاقد خطرات انتقال خون به روش هومولوگ، به خصوص ابتلا به بيماری‌های عفونی است، اما احتمال ايجاد آلودگی باکتريال وجود دارد. بررسی اين موضوع خصوصاًَ در ايران، به بهبود کيفيت اين نوع انتقال خون کمک می‌کند. اين مطالعه با هدف بررسی ميزان آلودگی باکتريال در انتقال خون به روش رقيق کردن، انجام شد. مواد وروش‌ها در يک مطالعه مقطعی( Cross-sectional )، ميزان آلودگی باکتريال با روش اتولوگ در 96 کيسه خون از 71 بيمار در 2 مرکز درمانی جداگانه در تهران، طی مدت 2 سال بررسی شد. از هر بيمار 1 تا 3 کيسه خون گرفته شد. در طی خونگيری، کيسه‌های خون به شريان بيماران وصل شد. قبل از تزريق مجدد، از هر کيسه 10 ميلی‌ليتر خون جدا شد و توسط محيط کشت وجود آلودگی باکتريال سنجيده شد. يافته‌ها توسط آزمون t و نرم‌افزار 11 SPSS تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها جمعاًَ 96 کيسه جمع‌آوری شد که تمام نمونه‌های کشت خون منفی بودند. در اثر انتقال خون خودی، در 9/78% بيماران هيچ خون هومولوگی نياز نشد(کاهش انتقال خون هومولوگ داشتيم). 7 بيمار(8/9% بيماران) هموگلوبين بعد عمل زير 10 و ميانگين خونريزی حين عمل 2457 ميلی‌ليتر داشتند. در حالی که اين بيماران با اين حجم خونريزی به طور متوسط فقط يک کيسه و يک چهارم کيسه خون هومولوگ دريافت کردند. ميانگين هموگلوبين قبل عمل 53/14 گرم درصد و هموگلوبين بعد عمل 44/12 گرم درصد بود. نتيجه گيری در اين مطالعه که در 2 مرکز جداگانه انجام شد، هنگام انتقال خون خودی به روش رقيق کردن هم حجم و سريع خون، موردی از آلودگی باکتريال ديده نشد که نشان‌دهنده ايمن بودن اين روش انتقال خون خودی از نظر آلودگی باکتريال است. � Abstract Background and Objectives In Acute Normovolemic Hemodilution (ANH) which is practiced in operating room, whole blood is removed from a patient (while restoring the circulating blood volume with simultaneous infusions of suitable volume) shortly before or after the induction of anesthesia. This method is devoid of the major complications of homologous transfusion especially infectious diseases, except for the risk of bacterial contamination. This study aimed to evaluate the rate of blood contamination in ANH autologous transfusion. Materials and Methods In a cross sectional study, prevalence rates of bacterial contamination at ANH autologous transfusions on 71 patients in two separate centers in Tehran were compared. From each patient, 1-3 blood bags were taken from arterial line. Before transfusion, 10ml of the blood was sampled and cultured in “Brain Heart Infusion Broth”. After inspecting the cultures, the bacterial contamination rate was calculated. Results There were 96 samples but no positive culture was reported. The mean peri-operation bleeding of 7 patients (9.8%) was 2457 ml and their Hb counts was low (<10).It is while they received on average only 1.4 bags of homolougus blood, The mean Hb counts before operation and after were 14.53 and 12.44, respectively. Conclusions In this study which was performed at two separate medical centers no bacterial contamination due to ANH transfusion was observed showing ANH safety as far as bacterial contamination is concerned. � انتقال خون خودی، باکتری، هموگلوبين Bacteria, Hemoglobin, Autologous transfusion 173 178 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-186&slc_lang=fa&sid=fa f imani فرساد ايمانی imanifar@sina.tums.ac.ir 910031947532846002952 Yes sina hospital, south hafez, hasan abad Sq,Tehran,Iran حافظ جنوبی، ميدان حسن آباد، بيمارستان سينا، کدپستی:1136746911 f Haji mohamadi فاطمه حاجی محمدی 910031947532846002953 No بيمارستان امير اعلم M Panah khahi مهدی پناه خواهی 910031947532846002954 No بيمارستان سينا F kosari فريد کوثری 910031947532846002955 No بيمارستان سينا

fa ارزيابی کاربرد صحيح ويرکن در کاهش ميزان آلودگی باکتريايی واحدهای پلاکتی Evaluation of the effect of Virkon disinfectant in reducing bacterial contamination of platelet components بيولوژي Biology پژوهشي Research سابقه و هدف آلودگی باکتريايی فرآورده‌های خون به عنوان يک مشکل عمده در طب انتقال خون مطرح می‌باشد. استقرار قوانين اصول صحيح توليد و استفاده صحيح از مواد ضد عفونی کننده يکی از اقدامات موثر جهت کاستن عوامل باکتريايی در مراکز توليد فرآورده‌های خونی‌ می‌باشد. در اين تحقيق ضمن شناسايی ميکروارگانيسم‌های موجود در محيط و تجهيزات مورد استفاده در روند توليد پلاکت، رقت و زمان اثر مناسب محلول ويرکن تعيين و سپس به ارزيابی تاثير کاربرد صحيح و نظارت شده آن بر کاهش ميزان آلودگی فرآورده نهايی(پلاکت) پرداخته شد. مواد وروش‌ها <table cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%"><tbody><tr><td> 1 ، 1 ، 1 50 100 200 </td></tr></tbody></table>مطالعه انجام شده مداخله‌ای بود. در اين تحقيق از 169 محل واقع بر سطوح کار، تجهيزات و سطح خارجی کيسه‌های پلاکت، به صورت اتفاقی نمونه‌برداری انجام و علاوه بر تعيين هويت باکتری‌ها، واحد کلنی در ميلی‌ليتر آن‌ها تعيين شد. با تلقيح رقت‌های مختلف از محلول ويرکن( ) بر سوسپانسيون‌ها و سوش‌های کنترل شده، مناسب‌ترين رقت و اثر زمان ويرکن مشخص شد. در مرحله دوم تمامی سطوح(مشابه مرحله اول) به مدت يک هفته با رقت مناسب محلول ويرکن ضدعفونی شد و از 101 محل، اقدام به نمونه‌برداری و نهايتاً بررسی ميکروبی گرديد. در مرحله آخر، تعداد 1100 عدد کورد از پلاکت‌ها جدا و طبق دستورالعمل کنترل کيفی ميکروبی(پلاکت‌ها)، مورد ارزيابی قرار گرفتند. کليه اطلاعات جمع‌آوری شده وارد نرم‌افزار SPSS گرديد و با استفاده از آزمون کای‌دو و دقيق فيشر مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها از محل‌های نمونه‌برداری شده(قبل از ضدعفونی نمودن با ويرکن)، تعداد 96 مورد باسيل گرم مثبت(8/56%)، 101 مورد کوکسی گرم مثبت(8/59%)، 159 مورد باسيل گرم منفی(8/94%) و 139 مورد کوکسی گرم منفی(2/82%) جدا گرديد. در مرحله بعد از ضدعفونی نمودن به ترتيب باکتری‌های فوق به تعداد 25 مورد(8/24%)، 17 مورد(8/16%)، صفر مورد(0%) و 6 مورد(9/5%) جدا شد. در مقايسه نتايج هر دو مرحله با هم، کاهش شيوع باکتری‌ها به ترتيب، ميزان 32% در باسيل‌های گرم مثبت، 43% در کوکسی‌های گرم مثبت، 8/94% در باسيل‌های گرم منفی، 9/76% در کوکسی‌های گرم منفی به دست آمد. در نهايت از 1100 عدد کورد پلاکت بعد از ضد عفونی نمودن، تعداد 4 مورد آلودگی باکتريايی به ميزان شيوع(0036/0%) جدا شد که در مقايسه با شيوع آلودگی قبل از ضدعفونی(1%) اختلاف معنی‌داری حاصل گرديد. نتيجه گيری اقدامات فوق توانسته است با کاهش لگاريتمی عوامل باکتريايی موجود در روند توليد واحدهای پلاکتی، تاييدی بر کاربرد روش مذکور در کاستن از ميزان آلودگی باکتريايی فرآورده نهايی(پلاکت‌ها) باشد. با کاهش موثر باکتری‌های گرم منفی، واکنش‌های ناشی از فرآورده‌های خون به ويژه پلاکت به حداقل می‌رسد. � Abstract Background and Objectives One of the main steps in reducing bacterial contamination of blood and blood components is the correct use of appropriate disinfectants at blood collection sites and blood processing areas.Virkon is one of the most effective disinfectants consisting of a high percentage of surfactant.The purpose of the present study was to test the bactericidal effect of Virkon on native species of bacteria seen in Iran by selecting a suitable concentration of Virkon. Materials and Methods This was an interventional study. 169 samples were taken from laboratory benches, instruments and outer surfaces of blood bags. After the growing bacteria were identified, their CFU/ml was also determined. Later, all the laboratory benches and instruments involved in the preparation of platelet components were disinfected using (1%) Virkon solution. 101 samples were taken from disinfected areas and swabs were plated on to standard bacteriological media and plates were read. 1100 segments from platelet bags were also separated and the platelet contents were plated and any bacterial growth were assessed using quality control department guidelines. Finally, all the data were analyzed using SPSS, Chi-square and Fischer exact test. Results Out of 169 samples which were plated before disinfection by Virkon, 96 were 56.8% gram positive b., 101 were 59.8% gram positive cocci, 159 were 94.8% gram negative b., and 139 were 82.2% gram negative cocci. Out of 101 samples post-disinfected by virkon solution, 25 came out to be 24.8% gram positive b., 17 were 16.8% gram positive cocci, and 6 were 5.9% gram negative b. Out of 1100 segments separated from platelet bags, 4 showed bacterial growth (0.0036%), 2 had gram positive b. growth, and 2 had staph. Conclusions By using correct concentration of Virkon solution and following the exact manufacture's instruction for use, we were able to observe log reduction in bacterial contamination of the areas where blood components were prepared. The reduction of bacterial contamination in platelet components prepared after disinfection of the working areas by Virkon solution should be emphasized. ويرکن، پلاکت، انتقال خون، باکتری Virkon, Platelets, Blood transfusion, Bacteria 179 184 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-187&slc_lang=fa&sid=fa M Sadeh مجتبی ساده M-sadeh.15026@yahoo.com 910031947532846002956 Yes Fayazbakhsh Hospital کيلومتر هفت جاده فديم کرج-بيمارستان شهيد فياض بخش-کدپستی:1379613541 F Razjou فرهاد رازجو 910031947532846002957 No M Maghsudlu مهتاب مقصودلو 910031947532846002958 No G Norouzi جميله نوروزی 910031947532846002959 No

fa تغييرات دهانی ـ فکی و صورتی در بيماران مبتلا به تالاسمی مراجعه کننده به مرکز بيماری‌های خاص کرمان در سال 1386 Orofacial disformation in thalassemia patients refered to Kerman special disease center in 2007 ژنتيك Genetis پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف بتا تالاسمی ماژور به عنوان شايع‌ترين بيماری ژنتيکی در ايران گزارش شده که همراه با مشکلات دهانی ـ فکی و صورتی( Oromaxillofacial ) می‌باشد. اين پژوهش به منظور بررسی شيوع تظاهرات دهانی ـ فکی و صورتی در بيماران مبتلا به تالاسمی ماژور مراجعه کننده به مرکز بيماری‌های خاص استان کرمان در سال 1386 اجرا گرديد. مواد وروش‌ها مطالعه انجام شده از نوع مقطعی و توصيفی بود. روش نمونه‌گيری تصادفی بود. در اين مطالعه تعداد 208 نفر بيمار مبتلا به بتا تالاسمی ماژور مورد بررسی قرار گرفتند. بعد از معاينه دهانی و تکميل فرم‌های مربوطه، نتايج با استفاده از آزمون X2 ، t-test و نرم‌افزار 5/13 SPSS تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها از بين 208 بيمار مبتلا به تالاسمی ماژور مورد بررسی، تعداد 103 نفر مذکر و 105 نفر مؤنث بودند. ميانگين سنی بيماران 48/12 سال(با انحراف معيار 09/6) و طيف سنی بيماران از 1 تا 26 سال بود. شايع‌ترين تظاهرات صورتی رنگ پريدگی چهره(3/47 درصد با فاصله اطمينان 95 درصد) و کمترين تظاهر جلوزدگی فک پايين بود. در اين بررسی، 6/46 درصد(با فاصله اطمينان 95 درصد) بيماران دارای بيرون‌زدگی فک بالا بودند. نتايج حاصل از اين مطالعه نشان داد که شايع‌ترين محل پيگمانتاسيون داخل دهانی در لثه لبيال و کمترين ميزان مربوط به قسمت‌های طرفی زبان، کام نرم و کف دهان می‌باشد. نتيجه گيری اين مطالعه نشان داد که 175 نفر( 2/84 درصد) از بيماران از تغييرات ناحيه استخوان‌های فک و صورت شامل جلوزدگی فک بالا و پايين، بينی زينی شکل، فضا بين دندان‌های قدامی، بيرون زدگی دندان‌های قدامی، مال اکلوژن خلفی و برجستگی پيشانی رنج می‌بردند. هم چنين مطالعه حاضر نشان داد که هر چه سن دريافت خون کمتر باشد و به عبارتی بيمار در سن پايين‌تر خون دريافت کرده باشد، ميزان شيوع تظاهرات فکی ـ دهانی و صورتی کمتر می‌باشد. Abstract Background and Objectives Major β thalassemia has been reported as a high prevalence genetic disorder in Iran with some oromaxillofacial complications. The aim of this study was to evaluate the prevalence of oromaxillofacial disorder in thalassemia patients at Kerman province. Materials and Methods In this research, 208 patients with major β thalassemia were under study. Data were obtained by oral examination and analyzed by statistical programs of SPSS 13.5, t- test, and χ² test. Results Out of 208 patients with major β thalassemia, 103 were male and 105 female. The mean age was 12.48 with the range of 1-26 years. The most prevalent facies appearance in these patients was pale face (47.3%) and lower jaw protrusion had the minimum prevalence. From data analysis, it was found that 46.6% of patients had protrusion of maxilla. Results of the present study showed that the most prevalent location with pigmentation into oral cavity was gingival of labial and the locations with less prevalence were lateral border of tongue, soft palate, and floor of mouth. Conclusions This study showed that about 84.2% (175 cases) of all patients under consideration complained from changes in oral and Maxillofacial complications including upper and lower jaw protrusion, saddle nose, space between anterior teeth, anterior teeth protrusion, posterior malocclusion and frontal bossing. Also, it was revealed that the rate of prevalence for oral and Maxillofacial complications decreases when patients receive blood at younger ages. تالاسمی، ناهنجاری‌های فکی ـ صورتی، ايران Thalassemia, Maxillofacial abnormalitis, Iran 185 193 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-188&slc_lang=fa&sid=fa M.S Hashemipour مريمالسادات هاشمی پور m_s_hashemipour@yahoo.com 910031947532846002969 Yes بلوار جمهوری اسلامی، خيابان شفا کدپستی:76175 M Rad مريم راد 910031947532846002970 No S Ebrahimi Meimand سميه ابراهيمی ميمند 910031947532846002971 No

fa آگاهی دانشجويان دانشگاه‌های شهر زنجان از شرايط اهدای خون سالم Evaluation of the awareness of students in Zanjan universities about blood donation eligibility criteria اهدا خون Blood donation پژوهشي Research � چکيد ه سابقه و هدف ورود اهداکنندگان ناآگاه و پرخطر به چرخه اهدای خون، سلامت خون‌های اهدايی را به خطر می‌اندازد. لذا اهميت آموزش اهداکنندگان به عنوان منابع خون سالم، می‌تواند از اهداف اساسی سازمان انتقال خون باشد. از اين رو مطالعه‌ حاضر جهت تعيين ميزان آگاهی دانشجويان از شرايط اهدای خون سالم و ميزان مشارکت آن‌ها در امر اهدای خون انجام شد. مواد وروش‌ها در اين مطالعه توصيفی، 600 نفر از دانشجويان دانشگاه‌های علوم پزشکی زنجان، دانشگاه زنجان و دانشگاه آزاد زنجان به روش نمونه‌گيری تصادفی انتخاب شده و اطلاعات به وسيله پرسشنامه جمع‌آوری گرديد. تحليل داده‌ها در نرم‌افزار 5/11 SPSS و با آزمون کای‌دو صورت گرفت. يافته‌ها از 600 نفر دانشجو شرکت کننده در اين طرح، 221 نفر از دانشجويان رشته‌های علوم پزشکی و 379 نفر از دانشجويان رشته‌های غير پزشکی بودند. از اين تعداد 379 نفر(2/63%) مؤنث و 221 نفر(8/36%) مذکر بودند. ميانگين سنی دانشجويان 34/2 ± 43/21 سال بود. 5/83% از دانشجويان تا به حال خون اهدا نکرده بودند. 3/10% يک بار خون اهدا کرده بودند و 2/6% از دانشجويان از اهداکنندگان مستمر(سابقه اهدای خون بيشتر از 2 بار در سال) بودند. 8/30% از دانشجويان گروه علوم پزشکی آگاهی خيلی ضعيف، 1/28% آگاهی ضعيف، 6/27% آگاهی متوسط و 6/13% آگاهی خوبی از شرايط اهدای خون سالم داشتند. هم چنين 6/35% از دانشجويان گروه غير پزشکی آگاهی خيلی ضعيف، 2/37% آگاهی ضعيف، 6/21% آگاهی متوسط و 5/5% هم آگاهی خوبی نسبت به شرايط اهدای خون سالم داشتند. اختلاف آماری معنی‌داری بين آگاهی دانشجويان با خصوصيات دموگرافيک و مقاطع تحصيلی مشاهده نشد. نتيجه گيری با توجه به اين که تعداد قابل توجهی از دانشجويان، کم خونی و ترس از سوزن، عدم اطلاع از شرايط اهدای خون، عدم موافقت والدين و عدم دسترسی به مراکز اهدای خون را جزو دلايل عدم اهدای خون دانسته‌اند، آموزش و اطلاع‌رسانی مناسب و هم چنين فرهنگ‌سازی صحيح پيرامون اهدای خون سالم در ميان مردم جامعه و گنجانيدن مباحث مربوط به اهدای خون سالم در کتب درسی در مقاطع مختلف تحصيلی پيشنهاد می‌شود. هم چنين می‌توان با ايجاد پايگاه‌های سيار انتقال خون در سطح شهر، دسترسی افراد به مراکز اهدای خون را تسهيل و موجبات آسان‌تر نمودن اهدای خون افراد را فراهم نمود. � Abstract Background and Objectives Entrance of unaware and high risk donors into blood donation cycle can endanger blood safety. Therefore, the importance of educating blood donors as safe blood resources can be one of the most important goals of any blood service. This study was designed to evaluate the awareness level of Zanjan Universities students about blood donation criteria. Materials and Methods In this descriptive study, 600 students were selected from Zanjan University of Medical Sciences, Zanjan University, and Zanjan Azad University by randomized sampling method, and they were then interviewed using especially formatted questionnaires. Data were finally analyzed by SPSS 11.5 and Chi-square test. Results Out of 600 students, 221 were medical and 379 non-medical students with 63.2% being female and 36.8% male. The age average was 21.43 ± 2.34. Most of the students (83.5%) had never donated blood, 10.3% had donated once, and 6.2% were regular donors. About 30.8% of medical students had a very low level of awareness about blood donation criteria, 28.1% a low level of awareness, 27.6% an intermediate level, and 13.6% a high level of awareness. Out of non-medical students, 35.6% had a very low level of awareness, 37.2% a low level, 21.6% an intermediate level, and 5.5% had a high level of awareness about blood donation criteria. There was not any statistical differences between student level of awareness and demographic findings and education levels. Conclusions It seems that awareness-raising activities about blood donation is necessary for culture building purposes to be promoted. Inclusion of topics relevant to safe blood donation in school curricula at different educational grades is also highly recommended. � اهدای خون، دانشجو، سطح آگاهی، ايران Blood donation, Student, Awareness, Iran 195 202 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-189&slc_lang=fa&sid=fa F Mahmoodizadeh فرشته محمودی زاده 910031947532846002963 No Y Mortazavi يوسف مرتضوی ymort@yahoo.com 910031947532846002964 Yes شهرک کارمندان، دانشکده پزشکی، کدپستي4513956111

fa آگاهی پرسنل درمانی بيمارستان‌های شهرستان زابل در مورد روش صحيح انتقال خون Knowledge of health care workers in hospitals of Zabol about the appropriate procedure for administration of blood and blood components انتقال خون Blood Transfusion پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف امروزه‌ از خون و فرآورده‌های خونی به فراوانی در موارد جراحی و غير جراحی استفاده می‌گردد. تزريق خون نياز به مهارت و تخصص کافی دارد بنابراين آگاهی پرسنل درمانی از اين روند الزامی است. اين مطالعه با هدف بررسی ميزان آگاهی کادر درمانی بيمارستان‌های زابل انجام شد. مواد وروش‌ها مطالعه حاضر از نوع توصيفی بود و بر روی 122 نفر از پرستاران و پرسنل درمانی انجام شد. اطلاعات توسط پرسشنامه 30 سؤالی جمع‌آوری شد و پس از تبديل به ارقام آماری، به وسيله آزمون کای‌دو و نرم‌افزار 11 SPSS تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها در بين نمونه‌های اين تحقيق، 2/26% دارای آگاهی ضعيف، 1/22% دارای آگاهی متوسط و 6/51% آگاهی مطلوب داشتند. ارتباطی بين شرکت در سمينار، سابقه کار، ميزان تحصيلات، نوبت کاری، ميزان تزريق روزانه، شغل، سن، بيشترين فرآورده مورد استفاده و مدت فارغ‌التحصيل شدن افراد وجود نداشت. نتيجه گيری با توجه به ميزان آگاهی ضعيف تا متوسط تقريباًَ نيمی از افراد نمونه،‌اجرای برنامه‌های بازآموزی و استفاده از ساير روش‌ها جهت ارتقای اين آگاهی ضروری به نظر می‌رسد. � Abstracts Background and Objectives Blood and blood components are used inappropriately in surgery and non surgery procedures. In medical settings, blood transfusion is important and its appropriate practice requires adequate expertise and knowledge thus, this study is designed to assess the knowledge level of health care workers regarding appropriate use of blood and blood components in hospitals of Zabol. � Materials and Methods This is a descriptive study conducted on 122 nurses and health care workers. Data were collected by a questionnaire including 30 questions they were then analyzed by SPSS version 11 software and Chi-Square. � Results Findings showed that 26.2% of health care workers had a low level, 22.1% a moderate, and 51.6% an acceptable level of knowledge about appropriate use of blood. We did not find any significant correlation between the knowledge level of health care workers and their years in profession, age, gender, university degree, etc. � Conclusions Results strongly emphasized the need for a curriculum to promote knowledge of health care workers regarding blood transfusion because we found a low and moderate level of knowledge in approximately half of the participants. � آگاهی، ترانسفوزيون، ايران Knowledge, Blood transfusion, Iran 203 207 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-190&slc_lang=fa&sid=fa A.R Piri عليرضا پيری arp1362@yahoo.com 910031947532846002965 Yes خيابان فردوسی شرقی - کدپستی : 9861 H Shahdadi حسين شهدادی 910031947532846002966 No M Badakhsh مهين بدخش 910031947532846002967 No M.H Karimfar محمد حسن کريمفر 910031947532846002968 No