fa تاثير اينترون 1 ژن بتاگلوبين انسانی بر روی بيان موقت فاکتور 9 انعقادی فعال انسانی در رده‌ای از سلول‌های پستانداران The function of intron-1 of human beta globin gene on the expression of biologically active human factor IX in a mammalian cell line بيولوژي Biology پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف تاثير حضور اينترون‌ها در افزايش بيان ژن‌ها در سلول‌های پستانداران نشان داده شده است. در اين مطالعه کارايی اينترون 1 ژن بتاگلوبين انسانی بر بيان موقت cDNA فاکتور 9 انسانی در رده سلولی تخمدان‌ هامستر چينی( CHO ) تحت کنترل پروموتر سيتومگالوويروس نشان داده شد. مواد وروش‌ها مطالعه انجام شده از نوع تجربی بود. در اين پژوهش اينترون 1 ژن بتاگلوبين انسانی بين اگزون‌های 1 و 2 cDNA فاکتور 9 انسانی وارد شد. cDNA فاکتور 9 واجد اينترون و cDNA طبيعی فاکتور 9 به صورت جداگانه، در پايين دست پروموتر سيتومگالو ويروس در دو پلاسميد بيانی pcDNA3 همسانه‌سازی شدند. پس از تاييد ساختار مولکولی، سازه‌های نوترکيب ساخته شده برای ترانسفکشن سلول‌های CHO مورد استفاده قرار گرفتند. محيط کشت سلول‌های ترانسفکت شده به منظور آشکارسازی بيان پروتئين نوترکيب فاکتور 9 انسانی، جمع‌آوری و مورد آزمون يک مرحله‌ای انعقاد بر روی پلاسمای فاقد فاکتور 9 قرار گرفت. سپس به منظور تاييد صحت بيان cDNA فاکتور 9 در سلول‌های نوترکيب، حضور آن با آزمون رونوشت‌برداری معکوس تاييد شد. يافته‌ها مقايسه اوليه زمان‌های انعقاد به دست آمده از محيط‌های کشت سلول‌های ترانسفکت شده با هر دو پلاسميد نوترکيب در مقايسه با نمونه‌های کنترل منفی، بيانگر فاکتور 9 به ميزان 16 تا 62 درصد توسط هر دو گروه سلول‌های دگرگون شده بود. هم چنين مقايسه نتايج حاصل از فعاليت انعقادی سلول‌های واجد سازه‌های نوترکيب، نشانگر افزايش فعاليت فاکتور 9 بيان شده به ميزان 1 تا 28 درصد در محيط کشت سلول‌های دگرگون شده با سازه واجد اينترون نسبت به سلول‌های دگرگون شده با سازه فاقد اينترون بود. هم چنين آزمون رونوشت‌برداری معکوس، صحت فرآيند اسپلايسينگ و بيان فاکتور 9 از سلول‌های نوترکيب را تاييد نمود. نتيجه گيری در اين تحقيق تاثير مثبت حضور اينترون 1 بتا گلوبين بر ميزان بيان فاکتور 9 انسانی نشان داده شد. در عين حال با ساخت پلاسميدهای بيان کننده فاکتور 9 انسانی، ابزار مناسبی برای بررسی پايداری سلول‌های ترانسفکت شده برای توليد فاکتور 9 در محيط انتخابی به صورت سيستماتيک فراهم شد. کلمات کليدی : فاکتور 9 ، بتاگلوبين‌ها، اينترون‌ها، سلول‌های CHO Abstract Background and Objectives Several studies have shown the positive effects of introns on the expression of heterologous genes in mammalian hosts. In this study, transient expression increment of hFIX in the presence of intron-1 of human beta-glubin was studied. Materials and Methods The intron-1 of human beta-glubin (hBG) was introduced into the human factor IX cDNA in donor/acceptor site between exons 1 and 2. The constructed hFIX mini-gene and a native hFIX were inserted separately in two expression vectors next to the CMV promoter. After verification, the two recombinant plasmids with and without intron were used to transfect Chinese Hamster Ovary (CHO) cells. The cultured media taken from the tansfected cells were examined for coagulation activity with a single step clotting test performed on FIX-deficient plasma. Then, to confirm the expression of recombinant hFIX by transfected cells, RT-PCR test was conducted. Results The preliminary data obtained from the expression analysis of the two groups of transfected cells in comparison with the cells with parental plasmid (as negative control) indicate of an increase of about 16 to 62% in coagulation activity of both groups of transfected cells. The same data show an enhanced hFIX coagulation activity of about 1 to 28% in the culture media taken from the cells with intron-containing hFIX-cDNA. Furthermore, RT-PCR confirmed correct splicing process and expression of hFIX from both transfected cells. Conclusions The positive function of hBG intron 1 on the expression of hFIX in CHO cells was shown. Besides, the constructed plasmids have provided tools for analysis of the stability of the transfected cells for production of biologically active hFIX in a systematic approach. � Key words : Factor IX, beta- Globins, Introns, cho cells فاکتور 9 ، بتاگلوبين‌ها، اينترون‌ها، سلول‌های CHO Factor IX, beta- Globins, Introns, cho cells 203 223 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-34-2&slc_lang=fa&sid=fa A.A. Mashadrized علی‌اکبر مشهدريزه 910031947532846002986 No A. Zomorodipour عليرضا زمردی‌پور zomorodi@nigeb.ac.ir 910031947532846002987 Yes صندوق پستی: 6343-14155 S.J. Hosseini سيدجواد حسينی 910031947532846002988 No F. Sabouni فرزانه صابونی 910031947532846002989 No

fa شناسايی دقيق حذف‌های ناشناخته خوشه ژنی بتاگلوبين در ناقلين بتا تالاسمی با استفاده از دو روش Real-time PCR و MLPA Accurate detection of unknown deletions in beta-Globin gene cluster in beta thalassemia carriers using Real-time PCR and MLPA هماتولوژي Hematology پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف بتا تالاسمی به طور عمده از جهش‌های نقطه‌ای يا حذف‌های کوچک ناشی می‌شود ولی مواردی از وجود حذف‌های بزرگ در خوشه ژنی بتاگلوبين مشاهده شده است. شناسايی حذف‌های شناخته شده مبتنی بر روش Gap PCR می‌باشد در حالی که حذف‌های ناشناخته با اين روش شناسايی نمی‌شوند. برای فايق آمدن بر اين محدوديت، دو روش کمی Real-time PCR و MLPA برای بررسی کمی خوشه ژنی بتاگلوبين به کار گرفته شد. مواد وروش‌ها در اين مطالعه که به صورت مورد - شاهدی انجام شد، به روش سرشماری 40 فرد ناقل مشکوک به حذف در خوشه ژنی بتاگلوبين که دارای شاخص‌های خونی کاهش يافته( pg 27 MCH < ، fl 80 < MCV )، هموگلوبين A2 نرمال و هموگلوبين F افزايش يافته يا نرمال بودند وارد مطالعه شدند. تعداد نسخه‌های ژنی با به کارگيری روش Real-time PCR و روش مقايسه‌ای چرخه آستانه، مورد بررسی قرار گرفت. هم چنين تعداد نسخه‌های ژنی با روش MLPA نيز ارزيابی شد. يافته‌ها نتايج حاصل از Real-time PCR برای ژن‌های HBB ، HBD و HBG2 با استفاده از روش بررسی مقايسه‌ای چرخه آستانه، ميزان – ΔΔ Ct 2 را برای افراد سالم، 18/0 ± 96/0 و برای ناقلين حذف در خوشه ژنی بتاگلوبين، 04/0 ± 58/0 نشان داد. هم چنين نتايج حاصل از MLPA ، کاهش حدود 50% در ارتفاع پيک شناساگرهای تکثير يافته مرتبط با ژن حذف شده در افراد هتروزيگوت را نشان داد. نتيجه گيری نتايج MLPA و بررسی پيک‌های حاصل از تکثير شناساگر، وجود حذف را در مناطقی که توسط Real-time PCR شناسايی شده بود، تاييد کرد. با کمک اين دو روش می‌توان حذف‌های شناخته شده و ناشناخته را در ناقلين بتا تالاسمی با دقت زياد شناسايی نمود. کلمات کليدی : بتا تالاسمی، بتاگلوبين، حذف ژنی Abstract Background and Objectives Although beta thalassemia is mainly caused by mutations involving single base substitutions and small deletions, there have been reports showing deletions of large regions of beta- globin genes play a similar causing role. The strategy to identify beta thalassemia carriers with known deletions is based on PCR techniques such as Gap PCR. There are however some unknown deletions that can not be detected by the above methods. To overcome this limitation, Real-time PCR and MLPA were developed as two quantitative assays for analysis of beta-globin gene cluster. Materials and Methods The subjects were evaluated in a case-control study. Among individuals referred to genetic laboratories of Pasteur Institute of Iran and Kawsar Genetic Research Center, 40 were suspected of having a large deletion in β-globin gene cluster. The including criteria were hematological findings such as low blood indices (MCV <80 fl and MCH <27 pg), normal HbA2 and raised or normal HbF. Genomic DNA was extracted from peripheral blood. A Real-time PCR assay was developed using comparative threshold cycle (Ct) method for analysis of gene copy number. In addition, gene dosage was analyzed using MLPA method. Results Real-time PCR results for quantitative analysis of Beta, Delta, G-gamma genes showed the ratio (2-ΔΔCt) of 0.96 ± 0.18 for normal individuals and 0.58 ± 0.04 for carriers of deletions in beta globin gene cluster. MLPA results showed nearly 50% reduction in the height of the peaks corresponding to regions of deletions. Conclusions MLPA results confirmed the presence of the same deletions detected by Real-time PCR in all of the carrier individuals. It would be ideal to combine these quantitative assays to confirm corresponding results for accurate diagnosis of known and unknown deletions in beta thalassemia carriers. Key words : beta-Thalassemia, beta-Globins, Gene Deletion بتا تالاسمی، بتاگلوبين، حذف ژنی beta-Thalassemia, beta-Globins, Gene Deletion 225 235 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-34-3&slc_lang=fa&sid=fa S. Babashah صادق باباشاه 910031947532846003065 No S. Jamali سميه جمالی 910031947532846003066 No R. Mahdian رضا مهديان 910031947532846003067 No M. Hayat Nosaeid مينا حيات نوسعيد 910031947532846003068 No M. Karimipoor مرتضی کريمی‌پور 910031947532846003069 No F. Maryami فرشته مريمی 910031947532846003070 No M. Raeisi مرضيه رئيسی 910031947532846003071 No R. Alimohammadi راحله علی محمدی 910031947532846003072 No S. Zeinali سيروس زينلی siruszeinali@yahoo.com 910031947532846003073 Yes صندوق پستی: 1667-13185

fa ارزيابی جهش JAK2 V617F در بيماران ايرانی مبتلا به نئوپلاسم‌های ميلوپروليفراتيو کلاسيک غير CML Evaluation of JAK2 V617F mutation in Iranian patients with non-CML myeloproliferative neoplasms ژنتيك Genetis پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف جهش سوماتيک نقطه‌ای در ژن پروتئين تيروزين کيناز JAK2 ( JAK2 V617F ) باعث جابجايی G با T در اگزون 12 ژن JAK2 می‌شود که منجر به فعاليت خودبخودی پروتئين JAK2 و انتقال پيام غير وابسته به سيتوکاين می‌گردد و در نتيجه باعث تکثير کلونال پيش‌سازهای خونساز در MPNs می‌شود. با توجه به اين که تاکنون در ايران، هيچ گزارشی از جهش JAK2 V617F و اهميت آن در تشخيص بيماران مبتلا به نئوپلاسم‌های ميلوپروليفراتيو ارايه نشده است، مطالعه حاضر به منظور تعيين اين جهش انجام شد. مواد وروش‌ها مطالعه انجام شده از نوع تجربی بود. در اين مطالعه جهش JAK2 با روش نمونه‌گيری تصادفی ساده، در 100 بيمار با تشخيص جديد و يا در حال درمان مبتلا به بدخيمی‌های ميلوپروليفراتيو مورد ارزيابی قرار گرفت. گروه مورد مطالعه شامل بيماران مبتلا به پلی‌سيتمی ورا(44 نفر)، بيماران مبتلا به ميلوفيبروز اوليه(31 نفر) و بيماران مبتلا به ترومبوسيتمی اوليه(25 نفر) بودند. برای تعيين جهش، ابتدا DNA ژنوميک از بافی‌کوت تهيه شده از خون محيطی استخراج شد و تعيين جهش به روش واکنش زنجيره‌ای پلی‌مراز با آلل اختصاصی( Allele Specific PCR ) انجام شد. برای تاييد نتايج، واکنش هضم آنزيمی( RFLP ) به وسيله آنزيم محدودالاثر BsaXI صورت گرفت. يافته‌ها 72%(83-61= 95% CI: ) بيماران مبتلا به نئوپلاسم‌های ميلوئيدی مورد بررسی، دارای جهش بودند. با استفاده از واکنـش زنجيره‌ای پلی‌مراز با آلل اختصاصی و واکنش هضم آنزيمی، جهش JAK2 در 89%(100-78 = 95% CI: ) بيماران پلی‌سيتمی ورا، 61%(100-22= 95% CI: ) بيماران ميلوفيبــروز اوليـه و 56%(100-12= 95% CI: ) بيماران ترومبوسيتمی اوليه وجود داشت. نتيجه گيری ميزان جهش ژن JAK2 در گروه مطالعه، قابل مقايسه با نتايج گزارش شده قبلی می‌باشد. بنابراين می‌توان بر اساس معيارهای تشخيصی سازمان بهداشت جهانی از واکنش زنجيره‌ای پلی‌مراز با آلل اختصاصی برای شناسايی اين جهش در بيماران ايرانی مشکوک به نئوپلاسم‌های ميلوپروليفراتيو Bcr-Abl منفی( MPNs ) استفاده نمود. کلمات کليدی : جهش JAK2 ، پروتئين تيروزين کيناز، واکنش زنجيره‌ای پلی‌مراز، موتاسيون، نئوپلاسم‌ها Abstract Background and Objectives Somatic point mutation in JAK2 gene is characterized by G to T transversion at nucleotide 1849 in exon 12 in the JAK2 gene and results in autonomous activation of JAK2 protein. JAK2 mutation leads to independent cytokine signaling and clonal proliferation of hematopoietic cells in MPNs. Due to absence of any reports for JAK2 V617F mutation in Iranian MPNs patients and its important role in diagnosis, we decided to carry out this study. Materials and Methods In this experimental study, we evaluated JAK2 mutation in 100 MPNs patients with diagnosis of PV (n=44), PMF (n=31) and ET(n=25) by simple randomized sampling. After extraction of genomic DNA from whole blood buffy coat, detection of mutation was done using allele specific PCR. Agarose gel electrophoresis was used for observation of PCR products. For confirmation of results, PCR-RFLP using BsaXI was applied. Results Using allele specific PCR and PCR-RFLP, frequency of JAK2 V617F mutation was evaluated to be 89%, 61%, and 56% in PV, PMF and ET, respectively. Conclusions Frequency of JAK2 mutation in our study is compatible with previous reports. According to WHO criteria, allele specific PCR can be applied for detection of JAK2 mutation in Iranian patients with diagnosis of MPNs. Key words : JAK2, Protein Tyrosine Kinase, Polymerase Chain Reaction, Mutation, Neoplasms جهش JAK2 ، پروتئين تيروزين کيناز، واکنش زنجيره‌ای پلی‌مراز، موتاسيون، نئوپلاسم‌ها JAK2, Protein Tyrosine Kinase, Polymerase Chain Reaction, Mutation, Neoplasms 237 245 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-34-6&slc_lang=fa&sid=fa B. Poopak بهزاد پوپک bpoopak@yahoo.com 910031947532846003017 Yes صندوق پستی: 1495/19395 H. Mirmongereh هاجر ميرمنگره 910031947532846003018 No A.A. Pourfathollah علی‌اکبر پورفتح‌اله 910031947532846003019 No R.A. Sharifian رمضانعلی شريفيان 910031947532846003020 No H. Rezvani حميد رضوانی 910031947532846003021 No F. Elahi فاضل الهی 910031947532846003022 No M. Keyhani منوچهر کيهانی 910031947532846003023 No M. Ghedyani مجتبی قديانی 910031947532846003024 No S. Kaviani سعيد کاويانی 910031947532846003025 No K. Farahani کبری فراهانی 910031947532846003026 No A. Yousefian ابوالفضل يوسفيان 910031947532846003027 No M.A. Jahangir pour محمد علی جهانگيرپور 910031947532846003028 No M.A. Shamsian محمد علی شمسيان 910031947532846003029 No

fa فراوانی و نقش ويروس Torque Teno در اهداکنندگان سالم و آلوده به ويروس های هپاتيت B و C در استان آذربايجان شرقی Frequency of TTV and its role in HBV and HCV infected blood donors in East Azarbayejan province of Iran ويروس شناسي Virology پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف TTV برای نخستين بار در سال 1997 در خون بيماران ژاپنی با سطوح بالای آلانين ترانسفراز( ALT ) که عاری از ديگر ويروس‌های عامل هپاتيت بودند، کشف شد. به منظور تعيين فراوانی آلودگی به TTV و نقش آن در آسيب‌های کبدی، نمونه‌های سرمی افراد به ظاهر سالم و افراد آلوده به ويروس‌های HBV و HCV از سازمان انتقال خون شهر تبريز تهيه گرديد و مورد آزمايش قرار گرفت. مواد وروش‌ها مطالعه انجام شده از نوع توصيفی و مقطعی بود. نمونه‌گيری از 100 اهداکننده سالم، 40 اهداکننده دارای نتايج مثبت HBsAg و 40 اهداکننده Anti-HCV مثبت پس از غربالگری، در سازمان انتقال خون آذربايجان شرقی انجام شد. ابتدا سطح آنزيم‌های ALT و AST اندازه‌گيری و سپس DNA استخراج شد که با استفاده از آغازگرهای T801 و T935 جامع، PCR صورت گرفت. برای تجزيه و تحليل آماری داده‌ها از آزمون‌های دقيق‌فيشر ، ANOVA ، Kruskal-Wallis test ، Dunn's و Tukey-Kramer استفاده شد. يافته‌ها محصول PCR يک باند bp 199 بود که در 65 درصد از نمونه‌های سالم، 70 درصد از افراد آلوده به HBV و 5/67 درصد از افراد آلوده به HCV ، مشاهده گرديد. هم چنين اختلاف معنی‌داری در مقايسه سطوح آنزيم‌های ALT و AST در سه گروه مورد مطالعه مشاهده نگرديد. نتيجه گيری با توجه به شيوع بسيار بالای آلودگی به TTV در بين افراد به ظاهر سالم و عدم تفاوت معنی‌دار سطح آنزيم‌های کبدی بين گروه شاهد(افراد سالم) و افراد آلوده به ويروس‌های هپاتيت B و هپاتيت C ، به نظر می‌رسد که TTV يا حداقل ژنوتيپ‌های خاصی که در مطالعه حاضر مورد شناسايی قرار گرفتند، برای کبد انسان بيماری‌زا نبودند. کلمات کليدی : Torque Teno ويروس، اهداکنندگان خون، PCR Abstract Background and Objectives In 1997, a novel DNA virus, unrelated to the known hepatitis viruses, was isolated from the serum of a patient with posttransfusion acute hepatitis with elevated alanine aminotransferase of unknown etiology, and it was named TT virus (TTV). In this study, the frequency of TTV and its role in induction of liver damages were evaluated in three groups of healthy, HBV and HCV-infected blood donors in Tabriz. Materials and Methods In this descriptive study, sampling was done on 100 healthy donors, 40 HBsAg positive and 40 positive Anti-HCV in East Azarbayjan Blood Transfusion Center. The levels of ALT and AST in the sera were measured DNA was then extracted and PCR was performed using T801 and T935 consensus primers. One-way ANOVA, Tukey-Kramer, Kruskal-Wallis, Dunn's and Fisher’s Exact tests were finally used for statistical analyses. Results TTV was detected in 65%, 70% and 67.5% of the healthy, HBV and HCV-infected blood donors, respectively. In each group of blood donors, the levels of ALT and AST were not significantly different in TTV infected versus non-infected individuals. Conclusions Given the high frequency of infection in healthy individuals and considering the level of hepatic enzymes in TTV infected individuals, it seems that the virus or at least certain genotypes present have not been pathogenic for the infected individuals tested. � Key words : Torque teno virus, Blood donors, Alanine Amniotransferase, Polymerase Chain Reaction Torque Teno ويروس، اهداکنندگان خون، PCR Torque teno virus, Blood donors, Alanine Amniotransferase, Polymerase Chain Reaction 247 255 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-34-7&slc_lang=fa&sid=fa M. Bouzari مجيد بوذری bouzari@sci.ui.ac.ir 910031947532846003030 Yes کدپستی: 73441-81746 A. Mokhtarzadeh احد مختارزاده 910031947532846003031 No

fa نحوه مصرف خون و فرآورده‌های خونی در بيمارستان‌های آموزشی زاهدان Consumption trend of blood and blood components in Zahedan teaching hospitals طب انتقال خون Blood transfusion medicine پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف درخواست بيش از حد خون ضمن اين که هزينه زيادی را بر مراکز انتقال خون تحميل می‌کند، باعث کاهش ذخيره بانک خون، کاهش کيفيت واحد خون و افزايش ضايعات ناشی از آن می‌گردد، اين مطالعه به منظور بررسی وضعيت مصرف خون، تعيين شايع‌ترين علل درخواست خون و ميزان مصرف آن در بيمارستان‌های آموزشی زاهدان انجام شد تا بتوانيم الگوی مناسبی جهت مصرف خون در استان بيابيم. مواد وروش‌ها مطالعه به صورت توصيفی روی 2094 فرم درخواست خون از بانک خون بيمارستان‌های آموزشی زاهدان انجام شد. اطلاعات توسط پرسشنامه به مدت سه ماه از ابتدای تير ماه 86 تا ابتدای مهر ماه 86، بر روی تمام فرم‌های درخواست خون از بانک خون بيمارستان‌های آموزشی زاهدان جمع‌آوری گرديد و با برنامه آماری 14 SPSS و توسط آزمون‌های کای‌دو و t ، تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها از 2094 فرم درخواست خون، 9/57% موارد بررسی شده مرد و متوسط سن بيماران 1/27 سال بود. متوسط تعداد فرآورده‌های درخواستی برای هر بيمار 89/1 ± 36/2 واحد و متوسط تعداد فرآورده‌های تزريق شده به بيمار 57/1 ± 97/1 واحد بود. (2/40-1/36= 95% CI: ) 3/38% درخواست‌های خون تزريق نشدند. بيشترين درخواست‌های خون مربوط به بخش فوريت‌های جراحی(2/14%)، ICU (3/10%)، جراحی عمومی(3/9%)، اطفال(6/8%)، ارتوپدی(8%) و زنان و زايمان(7/6%) بود. بيشترين فرآورده درخواست شده گلبول قرمز متراکم(4/73%) بود. از مجموع 1536 واحد PC درخواستی، (44%) 677 واحد مصرف نشد. نتيجه گيری نتايج اين مطالعه نشان داد که ميزان مصرف نشدن خون درخواستی در اين بررسی بسيار بالا است و جهت کاهش اين نسبت بايد يک راهنمای محلی برای درخواست‌های خون تهيه گردد و يک بازنگری در نحوه سيستم سفارش‌دهی و مصرف خون صورت گيرد. کلمات کليدی : خون، تزريق فرآورده‌های خونی، بيمارستان‌ها Abstract Background and Objectives Order for a large number of blood and blood components is a very common practice that leads to great reduction in blood supplies, lowers blood unit quality, increases the number of expired units, and imposes heavy cost on blood transfusion centers. To evaluate the most common indications for blood order and blood use, we studied Zahedan teaching hospitals to seek a standard pattern for blood transfusion in Zahedan province. Materials and Methods This is a cross sectional study on 2094 blood order forms in Zahedan teaching hospitals including blood banks. The data were collected through questionnairs attached to all blood order forms in Zahedan teaching hospitals from June to September 2007. Data were analyzed in SPSS 14 with the use of Chi square and T test. To calculate C/T ratio, the number of crossmatched units was divided by the number of transfused units. Results In this study, 2094 blood order forms were evaluated. Out of the patients, 57.9% were male with the age average of 27.1. The average number of products ordered for every patient was 2.36 ± 1.89 units and the average number of transfused units was 1.97 ± 1.57. From all blood order forms, 38.3% (CI : 95% = 36.1-40.2) were not transfused. The highest rate of blood orders pertained to surgery emergency (14.2%), ICU (10.3%), general surgery (9.3%), pediatrics (8.6%), orthopedics (8%), and gynecology (6.7%). Packed cell was the product with the highest order rate of 73.4% in Zahedan teaching hospitals however, out of this rate 44% remained untransfused. Conclusions The results of this study showed that the rate of non-transfused ordered blood components in Zahedan teaching hospitals is so high. Thus, we need a regional guideline for blood orders so that we would be able to reduce this rate. We should also reconsider the blood order processing and the blood utilization strategy . � Key words : Blood, Blood Component, Hospital خون، تزريق فرآورده‌های خونی، بيمارستان‌ها Blood, Blood Component, Hospital 257 266 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-34-8&slc_lang=fa&sid=fa Sh. Karami شهرام کرمی shahram5142@yahoo.com 910031947532846003032 Yes 1745/11 N. Purkhosravi ناهيد پورخسروی 910031947532846003033 No E. Sanei Moghadam اسماعيل صانعی مقدم 910031947532846003034 No S. Khosravi سهيلا خسروی 910031947532846003035 No

fa رابطه گروه‌های خونی با نوع باکتری عامل عفونت‌های ادراری در بيماران مراجعه کننده به آزمايشگاه‌های دانشگاه شهيد صدوقی يزد Relationship between ABO blood group antigens and the type of pathogen in urinary tract infection in patients referred to university laboratories in Yazd بيماري هاي عفوني Infectious disease پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف آنتی‌ژن‌های گروه‌های خونی( ABO ) در سطح همه سلول‌ها از جمله سلول‌های دستگاه ادراری موجود می‌باشند و به عنوان عامل مستعدکننده برای ايجاد عفونت در نقاط مختلف بدن مطرح هستند. مطالعه موجود جهت تعيين نوع باکتری عامل عفونت ادراری در گروه‌های خونی مختلف انجام شد. مواد وروش‌ها در اين مطالعه توصيفی، 250 بيمار مبتلا به عفونت ادراری که پيوری با کشت مثبت ادراری داشتند، بررسی شدند. روش نمونه‌گيری به صورت متوالی بود و پرسشنامه‌ای شامل گروه خونی، سن و جنس برای هر بيمار تکميل گرديد که بر اساس نتيجه کشت ادرار، نوع باکتری عامل عفونت نيز مشخص شد. يافته‌ها به وسيله نرم‌افزار 13 SPSS و آزمون آماری کای‌دو و دقيق فيشر تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها نتايج اين مطالعه نشان داد که شايع‌ترين باکتری يافت شده در گروه خونی O و B ، اشيرشياکلی به ترتيب با شيوع(06/63-54/41= 95% CI: ) 3/52% و (32/91-08/54= 95% CI: ) 7/72% و در گروه خونی A و AB ، استافيلوکوک ساپروفيتيکوس به ترتيب با شيوع(9/51- 1/30= 95% CI: ) 42% و (52/61-48/16= 95% CI: ) 39% بود. تفاوت باکتری‌ها در گروه‌های خونی مختلف از نظر آماری معنی‌دار بود(05/0 p< ). رابطه معنی‌داری بين نوع باکتری عامل عفونت با سن و جنس افراد يافت نشد. نتيجه گيری با وجودی که اشرشياکولی شايع‌ترين باکتری عامل عفونت ادراری است، ولی در گروه خونی A و AB شايع‌ترين عامل استافيلوکوک ساپروفيتيکوس بود. کلمات کليدی : گروه‌های خونی، عفونت ادراری، اشرشياکولی ، استافيلوکوک � Abstract Background and Objectives ABO blood group antigens with carbohydrate molecules are found on the surface of uroepithelial cells, which influence human susceptibility to infectious diseases. The present study tries to determine the relation between these antigens and the type of the urinary tract pathogens. Materials and Methods In this descriptive study, 250 patients whose urinary tract infection had been confirmed by pyoria and positive urine culture were studied. Sampling method was continued until at least 30 patients from different blood groups were involved. A questionnaire addressing age, sex, blood group type, and type of UTI pathogen was filled out for each patient. Data were analyzed by SPSS 13, chi-sqaure, and fisher test. Results The results showed E.coli as the most prevalent type of the urinary tract pathogen in B and O blood groups with the rates of 72.7% (CI95%= 54.08 - 91.32 ) and 52.3% (CI95% = 41.54 - 63.06), respectively. Staphylococcus saprophyticus was also the most prevalent pathogen in blood groups A and AB with the rates of 43% (CI95%= 30.1 - 50.9) and 39% (CI95%= 16.48 - 61.52), respectively. The correlation between urinary tract pathogens and blood groups was significant (p<0.05). However, urinary tract pathogens had no significant correlation with sex and age. Conclusions E.Coli is the most common known cause of UTI however, it is Staphylococcus saprophyticus being the most common pathogen in blood groups A and AB. � Key words : Blood group antigens, UTI, E.coli, Staphylococcus saprophyticus گروه‌های خونی، عفونت ادراری، اشرشياکولی ، استافيلوکوک Blood group antigens, UTI, E.coli, Staphylococcus saprophyticus 267 273 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-34-9&slc_lang=fa&sid=fa N. Ghasemi نسرين قاسمی n479g@yahoo.co.uk 910031947532846003036 Yes خيابان بوعلی، کدپستی: 8916877391 J. Ayatollahi جمشيد آيت‌اللهی 910031947532846003037 No A. Mosadegh احمد مصدق 910031947532846003038 No S.M. Mahdavi سيد مهدی مهدوی 910031947532846003039 No

fa ارزيابی آگاهی فارغ‌التحصيلان رشته پزشکی از طب انتقال خون Evaluation of the knowledge level of Iranian medical graduates about transfusion medicine طب انتقال خون Blood transfusion medicine پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف با وجود اين که پزشکان تنها تجويزکنندگان خون و فرآورده‌های آن هستند، فارغ‌التحصيلان پزشکی طی تحصيل آشنايی نزديکی با روند تهيه، نگهداری، مصرف و عوارض خون و فرآورده‌های آن پيدا نمی‌کنند که می‌تواند موجب اتلاف فرآورده‌های خون و احتمالاًَ افزايش وقوع انتقال خون‌های ناخواسته گردد. لذا اين تحقيق به بررسی ميزان آگاهی پزشکانی که به تازگی فارغ‌التحصيل شده‌اند، پرداخته است. مواد وروش‌ها مطالعه انجام شده از نوع توصيفی بود و جمعيت مورد مطالعه فارغ‌التحصيلان رشته پزشکی بودند که از اول مرداد ماه 1383 لغايت پايان مرداد 1384 به اداره کل طرح و توزيع نيروی انسانی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مراجعه کرده‌ بودند. پرسشنامه‌ای که در اختيار ايشان قرار گرفت حاوی 20 سؤال چهار جوابی درخصوص حداقل اطلاعات پزشک عمومی در مورد علم انتقال خون و 2 سؤال چهار جوابی مربوط به نيازسنجی آموزش اين طب بود. نتايج با نرم‌افزار 12 SPSS و آزمون کای‌دو تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها متوسط نمره پزشکان از کل 20 امتياز پرسشنامه، 4/2 ± 01/6 به دست آمد. 93% شرکت کنندگان نمره زير 10 و 14 نفر از شرکت کنندگان نمره صفر داشتند. بالاترين نمره 16 بود که توسط يک نفر کسب شده بود. 9/80% (9/82-9/78= 95% CI: ) شرکت کنندگان معتقد بودند که در زمينه طب انتقال خون آموزش نديده‌اند و 9/88% (4/90-4/87= 95% CI: ) افراد مايل به آموزش بيشتر بودند. نتيجه گيری آگاهی فارغ‌التحصيلان پزشکی در مورد حداقل اطلاعات ضروری در زمينه طب انتقال خون، فرآوری و نگهداری خون و فرآورده‌های آن که منحصراًَ در سازمان انتقال خون انجام می‌گيرد، بسيار کم است. بنابراين لازم است آموزش‌هايی در مورد طب انتقال خون جزو برنامه‌های درسی دانشجويان پزشکی در ايران قرار گيرد. کلمات کليدی : انتقال خون، آموزش پزشکی، پزشکان Abstract Background and Objectives Although physicians are the ones prescribing blood products, they do not receive adequate education about transfusion medicine. As a matter of fact, they are not well aware of preparation, storage, indications, and transfusion reactions of blood components. It is harmful for both blood suppliers and patients. The present study aims to evaluate the knowledge level of recently graduated medical students in this regard. Materials and Methods In this descriptive study, 1663 questionnaires were distributed among medical graduates who referred to the Ministry of Health, Treatment, and Medical Education to receive their medical license (2004 to 2005). The questionnaire included 20 multiple choice questions about transfusion medicine, and 2 questions aiming to assess educational needs. The data obtained were finally analyzed with SPSS 11.5. Results Each multiple choice question had one score. The mean score was 6.01 ± 2.4 and the mode was five with 93% of the scores being below 10. Out of the respondents, 14 graduates believed that they had not received any education in the field of transfusion medicine. At the same time, 88.9% of respondents expressed their interest to receive training about blood transfusion. Conclusions Knowledge of medical graduates about transfusion medicine is much lower especially about preparation and storage of blood products than expected. So, it is a necessity for medical students to receive education about blood transfusion in blood transfusion centers. � Key words : Blood�Transfusion, Medical education, Physicians انتقال خون، آموزش پزشکی، پزشکان Blood Transfusion, Medical education, Physicians 275 279 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-34-10&slc_lang=fa&sid=fa Sh. Salimi شيوا سليمی abahrami1@ yahoo.com 910031947532846003040 Yes صندوق پستی: 1359-81465 M. jabbarzade مرتضی جبارزاده 910031947532846003041 No A. Fotohi علی فتوحی 910031947532846003042 No F. Fafahini فلورا فراهينی 910031947532846003043 No

fa ارزش تشخيصی سنجش هموگلوبين به روش نواری در اهداکنندگان خون بر اساس دستورالعمل‌های استاندارد اجرايی سازمان انتقال خون ايران Validity of hemoglobin color scale in blood donor screening based on Standard Operating Procedures of Iranian Blood Transfusion Organization طب انتقال خون Blood transfusion medicine پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف سنجش هموگلوبين به روش نواری به عنوان يک وسيله تشخيصی ساده و کم هزينه‌ برای غربالگری اهداکنندگان از نظر کم خونی استفاده می‌شود. هدف از انجام اين مطالعه، تعيين ارزش تشخيصی سنجش هموگلوبين به روش نواری در اهداکنندگان خون بر اساس دو دستورالعمل استاندارد اجرايی سازمان انتقال خون ايران بود. مواد وروش‌ها در اين مطالعه مقطعی، 170 نفر از اهداکنندگان خون به طور تصادفی انتخاب شدند. ميزان هموگلوبين خون مويرگی نوک انگشت آن‌ها به وسيله مقياس رنگی WHO و نمونه خون وريدی آن‌ها به روش دستگاهی، اندازه‌گيری شد و حساسيت، ويژگی و موارد مردودی و قبولی کاذب اهداکنندگان در دو روش اجرايی استاندارد قديمی که در آن معيار پذيرش اهداکننده بر اساس هموگلوبين بيش از g/dl 12 بود، با روش اجرايی استاندارد جديد که معيار پذيرش اهداکننده بر اساس هموگلوبين g/dl 14 يا بيشتر است، مورد مقايسه قرار گرفتند. يافته‌ها توسط نرم‌افزار آماری 5/13 SPSS و آزمون paired t test تجزيه و تحليل شدند. �يافته‌ها سنجش هموگلوبين با روش نواری، هموگلوبين فرد را g/dl 65/0 ± 32/0 کمتر از روش دستگاهی نشان داد(42/0-22/0= 95% CI )(001/0 p< ). حساسيت و ويژگی سنجش نواری هموگلوبين بر اساس دستورالعمل قديمی به ترتيب 5/54 و 92 درصد و موارد مردودی کاذب اهداکنندگان 7 درصد و قبولی کاذب 3 درصد بود. حساسيت و ويژگی اين آزمايش براساس دستورالعمل جديد به ترتيب 7/85 و 5/87 درصد بود. موارد مردودی کاذب اهداکنندگان 7% و قبولی کاذب 6/0% بود. هموگلوبين 4/39% اهداکنندگان، بين g/dl 14-12 بود که بر اساس معيار جديد از اهدای خون معاف هستند. نتيجه گيری به کارگيری دستورالعمل جديد برای سنجش هموگلوبين منجر به افزايش حساسيت آزمايش گرديد. با اين وجود نزديک به نيمی از اهداکنندگان بايد مجدداًَ از نظر کم خونی بررسی شوند که هم وقت‌گير بوده و هم برای اهداکننده ناخوشايند است. بنابراين پيشنهاد می‌گردد مطالعه‌های بيشتری برای استفاده از روش مناسب‌تر غربالگری کم خونی در اهداکنندگان انجام شود. �کلمات کليدی : هموگلوبين‌ها، اهداکنندگان خون ، اندازه‌گيری هموگلوبين، ارزيابی Abstracts Background and Objectives The hemoglobin color scale (HCS) is a simple and inexpensive clinical device for screening of blood donors. This study aimed to assess the validity of the device for anemia screening of blood donors. Materials and Methods This cross sectional study was done on 170 randomly selected blood donors. The hemoglobin levels of blood samples taken by both skin puncture and venepuncture were measured by HCS and calibrated automated blood cell counter (standard method), respectively. Sensitivity and specificity as well as false results of the above two measurement methods based on the old and new eligibility criteria of hemoglobin level of >12 g/dl and ≥ 14 g/dl were compared. Data were analysed with SPSS 13.5 by paired t test. � Results Analysis of paired results showed that Hb measured by HCS was 0.32 ± 0.65 g/dl lower than the standard method (p<0.001). Sensitivity and specificity of HCS based on previous Standard Operating Procedures (SOPs) were 54.5 and 92.4%, respectively. The frequency rates of false exclusion and inclusion were 7 and 3%, respectively. Sensitivity and specificity of recent SOPs were 85.7% and 87.5%, respectively. Based on recent SOPs, 39.4% of blood donors with Hb range of 12-14 g/dl were considered rejected. � Conclusions Recent SOPs have increased the sensitivity of hemoglobin measurement by HCS but almost half of blood donors need to be retested to see if they are eligible as blood donors this process is however labor intensive and unpleasant for donors. Therefore, further studies are recommended for more appropriate methods of anemia screening in blood donors to be created. � Keywords:�Hemoglobins, Blood donors, Hemoglobinometry, Evaluation هموگلوبين‌ها، اهداکنندگان خون ، اندازه‌گيری هموگلوبين، ارزيابی Hemoglobins, Blood donors, Hemoglobinometry, Evaluation 281 286 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-34-11&slc_lang=fa&sid=fa H. Javadzadeh Shahshahani هايده جوادزاده شهشهانی hjavadzadeh@yazdbto.ir 910031947532846003044 Yes ميدان ابوذر ـ کدپستی: 891591397 F. Amiri فرحناز اميری 910031947532846003045 No

fa به کارگيری آزمون RT-PCR جهت تشخيص قطعی آلودگی به ويروس HCV RT-PCR test in confirmed diagnosis of HCV ويروس شناسي Virology پژوهشي Research چکيد ه سابقه و هدف علی‌رغم وجود تزريق خون به عنوان تنها راه نجات بيمار، عفونت‌های منتقله از راه خون از جمله ويروس هپاتيت C ، يکی از معضـلات بهداشتی در علم انتقال خون بوده که موجب عوارض و صرف بودجه‌های سنگين می‌گردد. هپاتيت C يک مشکل بهداشتی در دنيا است و در حال حاضر 200 ميليون نفر به آن مبتلا می‌باشند. کشور ما از نظر شيوع هپاتيت C جزو مناطق با شيوع کم می‌باشد، ولی ميزان بروز موارد جديد در حال افزايش است. مواد وروش‌ها مطالعه انجام شده از نوع مقطعی بود. در اين تحقيق که با همکاری پايگاه انتقال خون شهرستان شهرکرد صورت گرفت، تعداد 50 نمونه از افراد مراجعه کننده به پايگاه انتقال خون شهرستان شهرکرد که از نظر الايزا و RIBA مثبت تشخيص داده شده بودند و تا هنگام انجام آزمايش هيچ‌گونه درمانی جهت هپاتيت دريافت نکرده بودند، با روش RT-PCR نيز مورد بررسی قرار گرفتند. يافته‌ها مقايسه نتايج آزمايش RIBA و RT-PCR نشان می‌دهد که در آزمايش RIBA ، 60% موارد مثبت، 16% موارد بينابينی و 24% موارد منفی می‌باشند. در حالی که در RT-PCR ، 62% موارد مثبت و 38% منفی گزارش گرديدند. نتيجه گيری با توجه به اين نتايج مشخص گرديد که استفاده از آزمايش‌های سرولوژی در تشخيص آلودگی به HCV و هم چنين استفاده از آزمايش RT-PCR در تاييد نتايج مثبت و تثبيت نتايج بينابينی با آزمايش RIBA ، می‌تواند با دقت مناسب ابتلا به عفونت HCV را نشان دهد. کلمات کليدی : Rt pcr ، هپاتيت C ،‌ ايران RT-PCR test in confirmed diagnosis of HCV in HCV-Ab positive cases Tajbakhsh E.1(MS) , Momtaz H.1 (PhD), Dusti A.1 (PhD), Yaghobi R.2(PhD), Momeni M.3(Bs) 1 Department of Microbiology,Islamic Azad University of Shahrekord, Iran 2 Organ Transplantation Research Center,Shiraz University of Medical Science, Iran 3 Biotechnology Research Center, Islamic Azad University of Shahrekord,Iran � Abstract Background and Objectives Despite the fact that blood transfusion is a life saving procedure, there still exists a minimum risk for the occurrence of transfusion transmitted infections including HCV with adverse reactions and heavy cost being the immediate outcome. HCV is a health problem all over the world with 200 million people affected. Iran is classified as the country with low prevalence rate for HCV however, the new HCV incidence rate is in an increasing trend. Materials and Methods In this cross sectional research, 50 Elisa and RIBA positive samples detected out of 11472 blood donors were evaluated by RT-PCR method. The positive cases had never received any treatment for hepatitis by the time the test results were reported. � Results The results of RIBA and RT-PCR tests were compared. In RIBA, 60% of cases were positive, 16% indeterminate, and 24% negative. While in RT-PCR, the positive cases were 62% and the negative ones 38%. Conclusions The results of the present study show that the use of serological tests in diagnostic HCV infection, the application of RT-PCR in confirmation of positive results, and employment of RIBA tests in confirmation of indeterminate cases are all effective in detection of HCV infection. � Key words : Rt pcr, Hepatitis C virus, Iran� SJIBTO 2009 5(4): 287-292 Rt pcr ، هپاتيت C ،‌ ايران Rt pcr, Hepatitis C virus, Iran 287 292 http://www.bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-34-12&slc_lang=fa&sid=fa E. Tajbakhsh الهه تاجبخش abahrami1@ yahoo.com 910031947532846003060 Yes صندوق پستی: 166 H. Momtaz حسن ممتاز 910031947532846003061 No A. Dusti عباس دوستی 910031947532846003062 No R. Yaghobi رامين يعقوبی 910031947532846003063 No M. Momeni منوچهر مؤمنی 910031947532846003064 No